Η Δώρα Αναγνωστοπούλου παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Πρόσωπα των Νέων και τη συνάδελφο της, Διονυσία Μαρίνου με αφορμή τον νέο κύκλο της εκπομπής MEGA Stories.
Ανάμεσα σε πολλά, μάλιστα, η γοητευτική δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του Μεγάλου Καναλιού για τις εικόνες από αποστολές που κρατά έντονα μέχρι και σήμερα μέσα της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Έπειτα από τόσες αποστολές και τόσες ανθρώπινες ιστορίες, τι είναι αυτό που κουβαλάς τελικά μαζί σου από τους ανθρώπους που συναντάς;
Αυτό που κουβαλάς είναι μια αίσθηση προσώπων και καταστάσεων. Κουβαλάω τη μυρωδιά του καμένου και της σκόνης μετά τους σεισμούς που ισοπέδωσαν ολόκληρα τετράγωνα στο Χατάι της Τουρκίας. Κουβαλάω την εικόνα από τα καμένα χέρια του Ταϊσίρ στη Γάζα, να σηκώνει τα βάρη για να κερδίσει πίσω τη δύναμη και την ζωή του. Το χαμόγελο της Ευαγγελίας, που πάσχει από ALS.
Την ελπίδα της Μαρίας, που θα έφερνε το παιδί της στον κόσμο με τη βοήθεια μιας παρένθετης μητέρας. Αλλά και τη δημιουργική ευφυΐα στο βλέμμα του Σταμάτη Κραουνάκη, το σπάσιμο στη φωνή της Χαρούλας Αλεξίου όταν είπε τη λέξη “μάνα”.
Στο MEGA Stories αναζητάτε ιστορίες ανθρώπων που αξίζει να ακουστούν. Αν η δική σου ζωή γινόταν ένα story, ποια προσωπική ιστορία σου θα ήθελες να αφηγηθείς;
Δεν θα ήθελα να αφηγηθώ κάποια δική μου ιστορία. Ίσως να αφηγούμουν τις ιστορίες των γονιών μου. Του πατέρα μου, που μεγάλωσε από γονείς Μικρασιάτες στη μεταπολεμική Αθήνα και της μητέρας μου, μικρότερο μέλος μιας οκταμελούς οικογένειας που ήρθε από την Ήπειρο στην Αθήνα.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ