Τριάντα δύο χρόνια μετά την κινηματογραφική μεταφορά που καθιέρωσε το Like Water for Chocolate ως παγκόσμιο σημείο αναφοράς του λατινοαμερικανικού σινεμά, το HBO Μax επαναφέρει το μυθιστόρημα της Laura Esquivel στη μικρή οθόνη με μια εξάωρη, ισπανόφωνη σειρά.
Η αρχική κινηματογραφική μεταφορά του 1992 υπήρξε ορόσημο αφού ήταν η πιο εμπορική ξενόγλωσση ταινία στις ΗΠΑ, κέρδισε δέκα βραβεία Ariel και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η νέα, τηλεοπτική εκδοχή δίνει περισσότερο βάθος στους χαρακτήρες και φωτίζει καλύτερα την περίοδο της Μεξικανικής Επανάστασης.
Η ιστορία ενός απαγορευμένου έρωτα
Η αφήγηση ξεκινά με τη γέννηση της Τίτα μέσα στην κουζίνα του ράντσου Las Palomas, σε μια σκηνή που ήδη προϊδεάζει για το πώς το φαγητό και το συναίσθημα θα γίνουν ένα. Μεγαλώνοντας στις αρχές του 20ού αιώνα, εν μέσω Μεξικανικής Επανάστασης, η Τίτα βρίσκεται παγιδευμένη σε μια οικογενειακή παράδοση που της απαγορεύει να παντρευτεί.
Ο έρωτάς της με τον Πέδρο είναι καταδικασμένος από τη στιγμή που γεννιέται. Όταν εκείνος παντρεύεται την αδελφή της Ροσαούρα προκειμένου να μείνει κοντά της, η ιστορία εξελίσσεται σε μια σύγκρουση που κρατάει χρόνια ανάμεσα στην επιθυμία και στην απαγόρευση.
Η επιτυχία της σειράς βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους πρωταγωνιστές της. Η Azul Guaita ως Τίτα και ο Andrés Baida ως Πέδρο βάζουν ένταση και μεταφέρουν απόλυτα πετυχημένα τα καταπιέσμενα συναισθήματά τους.
Παράλληλα, η Irene Azuela ως Mamá Elena δίνει μια ερμηνεία αυστηρή και αμείλικτη ως μια αυταρχική μητέρα – ενσάρκωση μιας κοινωνίας που συνθλίβει τη γυναικεία επιθυμία.
Η κουζίνα ως χώρος εξομολόγησης
Οπτικά, η σειρά είναι πλούσια. Η κάμερα επιμένει με το φαγητό δείχνοντας σε κοντινά πλάνα το βούτυρο που λιώνει, τις κρέμες που δένουν και τις ζύμες που φουσκώνουν. Οι σκηνές μαγειρικής είναι η γλώσσα της Τίτα. Όσα δεν μπορεί να πει, τα μαγειρεύει κι όσοι δοκιμάζουν τα πιάτα της, νιώθουν όσα εκείνη δεν μπορεί να εκφράσει.
Ένα ρομάντζο με πολιτικό υπόβαθρο
Η σειρά δεν περιορίζεται στην ερωτική ιστορία. Τοποθετημένη στην περίοδο της Μεξικανικής Επανάστασης, αναδεικνύει τις κοινωνικές ανισότητες, τη γυναικεία καταπίεση και τη δυσκολία της αυτοδιάθεσης.
Η σύγκρουση ανάμεσα στην Τίτα και τη μητέρα της είναι σύγκρουση γενεών και αξιών. Είναι η μάχη ανάμεσα στο «έτσι πρέπει» και στο «αυτό θέλω».
Η σφραγίδα της Salma Hayek Pinault και οι συντελεστές
Η νέα μεταφορά φέρει τη σφραγίδα της Salma Hayek Pinault, η οποία χρειάστηκε έξι χρόνια για να βρει το κατάλληλο σπίτι για το project.
Για τη Hayek, η σειρά δεν λειτουργεί μόνο ως ρομαντικό δράμα εποχής αλλά και ως μια ευκαιρία να παρουσιαστούν ιστορίες Λατίνων με πολυπλοκότητα και βάθος, μακριά από τα στερεότυπα που συχνά κυριαρχούν στις παραγωγές.
Στη σκηνοθεσία συμμετέχουν οι Julián de Tavira και Analorena Perezríos, ενώ το καστ αποτελείται από την Azul Guaita στον ρόλο της Τίτα, τον Andrés Baida ως Πέδρο, την Irene Azuela ως Mamá Elena, την Ana Valeria Becerril ως Ροσαούρα και την Andrea Chaparro ως Γερτρούδη.
Μπορεί να μην είναι η πιο εκρηκτική σειρά της χρονιάς, αλλά είναι αισθησιακή, προσεγμένη και συναισθηματικά σταθερή.
Είναι διαθέσιμη στο HBO Max.
credits φωτογραφίων: Warner Bros.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ