«Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν πολύ σκληρός στη δουλειά, λίγοι αντέξαμε δίπλα του και…»

Γιώργος Μαρίνος
«Δυστυχώς δεν τον βλέπω πια...»

Η Πωλίνα μιλά στην εφημερίδα Espresso και τη Δήμητρα Δάρδα για το πως βρέθηκε στο χώρο του θεάματος και τις σημαντικές συνεργασίες που ήρθαν…

Στο θέαμα πώς βρεθήκατε;

Ξεκίνησα ερασιτεχνικά ως τραγουδίστρια συγκροτήματος στο Οn The Rocks, έπειτα από παρότρυνση φίλων μου. Τότε ήταν της μόδας τα μικρά ονόματα και, όταν πήγα για οντισιόν, με κράτησαν ως Πωλίνα, ενώ το κανονικό μου είναι Παυλίνα-Παρασκευή. Το πρώτο τραγούδι που είπα ήταν αυτό της Μαγδαληνής από το «Jesus Christ Super Star» και η πρώτη φορά που βγήκα στο κοινό ήταν με σπρωξιά!

Είχε επιτυχία η συνεργασία;

Μεγάλη! Γεγονός που τάραξε τους γονείς μου και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα είχα φοβερή αντίδραση.

Σας τρόμαξαν οι αντιδράσεις τους;

Το αντίθετο. Αφοσιώθηκα με τρελό πείσμα στη μουσική. Ακολούθησε η μεταγραφή μου στα Δειλινά λόγω του Γιάννη Πάριου, αλλά η ουσιαστική μου καριέρα, η βουτιά στα βαθιά της θεατρικότητας και της εμπειρίας του show, άρχισε με τον έναν και μοναδικό Γιώργο Μαρίνο.

Κρατήσατε επαφές;

Οχι, δυστυχώς δεν τον βλέπω πια, κάτι που στενοχωρεί πολλούς από εμάς, τους παλιούς συνεργάτες του. Θυμάμαι περιστατικά με τον Γιώργο με αμέτρητα γέλια. Ωστόσο, ήταν πολύ σκληρός στη δουλειά. Λίγοι αντέξαμε δίπλα του και αυτό είναι πολύ τιμητικό, που δουλέψαμε μαζί του. Αυτό δήλωνε ότι διαθέταμε ανθεκτικότητα και γερά νεύρα! Οι πρόβες ήταν εξαντλητικές. «Είσαι η πιο σημαντική παρτενέρ μου» ήταν τα λόγια του. Κοντά του απέκτησα γνώση, αλλά γνώρισα και όλον τον πνευματικό κόσμο της εποχής. Από τη Μελίνα Μερκούρη μέχρι τον Κώστα Ταχτσή, τον Γιάννη Ξανθούλη, τον Παύλο Μάτεσι, τον Βαγγέλη Σειληνό, αλλά και τους Σταμάτη Κραουνάκη και Λίνα Νικολακοπούλου.

Οι σημαντικές συνεργασίες συνεχίστηκαν;

Ναι! Ακολούθησε η συνεργασία -και φιλία- με την Αννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα, με πολλές πετυχημένες σεζόν στον Διογένη και όλοι μας με πρώτες επιτυχίες στη δισκογραφία. Το «Μπιρίμπα» ήταν η αρχή μου και τους στίχους του συγκεκριμένου τραγουδιού μου έδωσε, έπειτα από πολλή πίεση, ο Σταμάτης Κραουνάκης. Μετά ήρθε το «Μπικίνι» και το 1987 μαζί με τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο γράφουμε τις «Τρέλες στις Σεϊχέλες».