Γιώργος Πατούλης: «Κανείς δεν ήξερε ότι είχα παντρευτεί»

"Ούτε η μητέρα μου ούτε ο πατέρας μου, ούτε ο αδελφός. Μόνο δυο φίλες της Μαρίνας, που ήταν μάρτυρες. Λίγο αργότερα το είπε στη μητέρα της".

Ως τον ελάχιστο φόρο τιμής στην αγαπημένη του μητέρα χαρακτήρισε τη συγγραφή του βιβλίου ο Γιώργος Πατούλης, «ένα πόνημα ζωής, για όλα όσα μας δίδαξε, για τις αξίες και τα ιδανικά που μας εμφύσησε». Το βιβλίο του Περιφερειάρχη Αττικής με τίτλο «Τίποτα δεν ήταν εύκολο – Η ηρωίδα μάνα μου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» και αποκαλύπτει σήμερα το περιεχόμενό του η εφημερίδα On Time και η Σάσα Σταμάτη. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, όπως είπε, εκτυλίσσεται η ιστορία μιας δυνατής, αλλά συνάμα τρυφερής γυναίκας, που μεγάλωσε τα παιδιά της με περίσσευμα αγάπης. «Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο σε μια γυναίκα που δεν άφησε τίποτα στην τύχη του, που όλα τα κατάφερε με σκληρή δουλειά και αγώνα». Στο βιβλίο αυτό όμως κάνει και μία αποκάλυψη, πως παντρεύτηκε κρυφά με πολιτικό γάμο τη σύζυγό του, Μαρίνα Πατούλη.

Όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο Γιώργος Πατούλης: «Ήταν μέσα Αυγούστου όταν φτάσαμε στην Πάρο και αποβιβαστήκαμε στην Παροικιά. Θυμάμαι ότι είχα τότε μουστάκι και ήμουν μαυρισμένος από τον ήλιο. Από τις πρώτες εικόνες που είχα στο νησί ήταν μια ξανθιά κοπέλα με μια φίλη της, στο κεντρικό μύλο στο λιμάνι της Παροικιάς. Φαντάστηκα ότι ήταν Γερμανίδα και σκέφτηκα να… δοκιμάσω τα γερμανικά μου. Εκείνη όμως με αποστόμωσε με όχι και τόσο… κομψό τρόπο – μιλώντας ελληνικά. Ήταν η μετέπειτα σύζυγός μου, Μαρίνα. Ένα χρόνο πριν, είχε πετύχει στη Νομική Αθηνών με πολύ καλή σειρά. Της άρεσε όμως η Φιλολογία. Δήλωσε, λοιπόν, την επόμενη χρονιά με τους ίδιους βαθμούς, αλλά πέρασε στη Φιλοσοφική Ιωαννίνων, γιατί εν τω μεταξύ είχαν ανέβει αρκετά οι βάσεις. Έτσι τον Οκτώβριο πήγε στα Γιάννενα. Λίγο αργότερα πήγα και εγώ εκεί να τη δω – ήμασταν πλέον μαζί».

Ο Γιώργος Πατούλης συνεχίζει στο βιβλίο του λέγοντας πως «βλέποντας πλέον το όλο κλίμα της είπα: “Πρέπει να πάρεις μετεγγραφή για την Αθήνα”. Μεταγραφή, όμως, μπορούσε να πάρει μόνο αν στην Αθήνα σπούδαζε ο αδελφός της ή ζούσε ο σύζυγός της. Αδελφός φοιτητής δεν υπήρχε, οπότε σκεφτήκαμε να κάνουμε πολιτικό γάμο, ώστε να πάρει τη μεταγραφή. Τρεις μήνες μετά τη γνωριμία μας, παντρευτήκαμε με πολιτικό γάμο στο Μαρούσι, το 1986. Τότε δεν ήξερα καλά πού πέφτει το Μαρούσι. Μετά έγινα δήμαρχος. Κανείς δεν ήξερε ότι είχα παντρευτεί. Ούτε η μητέρα μου ούτε ο πατέρας μου, ούτε ο αδελφός. Μόνο δυο φίλες της Μαρίνας, που ήταν μάρτυρες. Λίγο αργότερα το είπε στη μητέρα της».