Η Ζέτα Μακρυπούλια έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Instyle και τη δημοσιογράφο Ξένια Ιωάννου, με αφορμή την παρθενική της εμφάνιση στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου.
Ανάμεσα σε πολλά, δε, η εντυπωσιακή ηθοποιός και παρουσιάστρια του ΑΝΤ1 μίλησε για τις αλλαγές που παρατηρεί τα τελευταία χρόνια στον εαυτό της αλλά και για την απελευθέρωση που νιώθει πια στα ταξίδια.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πως είσαι;
Ούτε και ξέρω πως είμαι. Γιατί, ξέρεις, όταν συμβαίνουν πράγματα πολλά σε αυτόν τον χώρο, συνήθως συμβαίνουν ταυτόχρονα και δεν σου δίνουν χώρο και χρόνο να χαρείς, να το βιώσεις λίγο όλο αυτό, Είσαι σαν μηχανή. Συνεχώς, κάθε μέρα ξυπνάς κι έχεις ένα πρόγραμμα το οποίο είναι συγκεκριμένο και πρέπει να βγει η μέρα και να τα έχεις καταφέρει. Οπότε, υπάρχει μια κούραση, διότι είναι πάρα πολλοί οι μήνες τώρα που είναι σερί θέατρο, πρόβες, γυρίσματα, εκπομπές και ό,τι άλλο προκύπτει αλλά, εντάξει, όλα καλά.
Μέσα σε όλο αυτό το τρέξιμο, προσωπική ζωή υπάρχει; Προλαβαίνεις να κάνεις πράγματα για σένα;
Λίγα. Κοίταξε τώρα, προσωπικά έχω αλλάξει πάρα πολύ από τότε που με θυμάσαι. Τότε εσύ θυμάσαι ένα κορίτσι ανέμελο, το οποίο κάθε βράδυ έβγαινε, διασκέδαζε. Τώρα, όλα αυτά λιγάκι έχουν πάει στην άκρη, κάπως δεν με απασχολεί και να βγαίνω. Εντάξει, τώρα στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει και χρόνος αλλά, ακόμα κι αν υπήρχε, δεν θα με έβλεπες έξω.
Αυτό που απολαμβάνω πια πολύ στην προσωπική μου ζωή είναι τα ταξίδια. Εκεί μπορώ να ελευθερωθώ και να νιώσω όμορφα και ανέμελα και χαρούμενα και παιδικά και με πιάνει μια εξωστρέφεια. Όταν ταξιδεύω κι όταν έρχονται κοντά στη φύση. Όταν μπαίνω μέσα στη θάλασσα, αμέσως όλα εναρμονίζονται, όλα έρχονται στη θέση τους.
Στο σπίτι; Αν έχεις ελεύθερο χρόνο, αλλά δεν μπορείς να φύγεις, θα προτιμήσεις να μείνεις σπίτι;
Ναι, είμαι πια πολύ του σπιτιού. Θέλεις και λίγο μετά την καραντίνα, θέλεις και λίγο μετά από πολλά σκαμπανεβάσματα – ψυχολογικά, προσωπικά – έχω γίνει σπιτόγατος. Για ένα μεγάλο διάστημα το απολάμβανα, άλλες φορές έρχομαι σε σύγκρουση με τον εαυτό μου, γιατί θεωρώ ότι έχω κλειστεί πολύ, αλλά δεν έχω την όρεξη που είχα παλιά για να βγω.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ