Entertainment
Ο Γιώργος Αλκαίος μίλησε στη Νάνσυ Παραδεισανού και στο κανάλι της Nansou TV για τα τραύματα της παιδικής του ηλικίας, τη δύσκολη σχέση με τους γονείς του και τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια του μέσα από τη μουσική και τη φιλοσοφία ζωής που διαμόρφωσε με τα χρόνια.
«Παιδιά, είμαστε περαστικοί από όλο αυτό που γίνεται. Είναι μάταιο όλο αυτό που γίνεται. Είμαστε γι’ αλλού, δεν είμαστε για εδώ. Εδώ τουλάχιστον, αν μπορέσουμε να το περάσουμε λίγο καλά. Όλοι θα έχουμε απώλειες. Απλώς η πρώτη απώλεια, η δυνατή, η μεγάλη, εμένα με εξέλιξε. Το πέρασα όλο. Χτυπήθηκα, ό,τι μπορείς να φανταστείς, έγινε. Μετά είπα ότι “δεν θα ζήσω έτσι”. Έκανα τα σεμινάρια μου, έγραψα μουσική σε κινηματογραφική ταινία και μπήκα σε άλλα πράγματα», είπε αρχικά.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, λέγοντας: «Ο Σταύρος Αποστόλου είναι ο αδελφός μου. Είμαστε 27 χρόνια φίλοι. Άνθρωποι περάσανε, κάθισαν δίπλα, περάσαμε καλά, γελάσαμε. Δεν είναι εκεί το ενδιαφέρον. Το ενδιαφέρον είναι να μπορείς να πεις το μέσα σου και ο άλλος να το καταλάβει τουλάχιστον».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιώργος Αλκαίος μίλησε για τη σχέση με τους γονείς του και αποκάλυψε πως ο πατέρας του, Γιάννης Βασιλείου, τον πήρε από την Αμερική και τον έφερε στην Ελλάδα όταν ήταν μικρός. «Με έκλεψε απ’ την Αμερική, με έφερε εδώ πέρα. Γίνανε και κάτι δικαστήρια, εγώ ήμουν πιτσιρίκι», είπε αρχικά, ενώ λίγο αργότερα πρόσθεσε: «Με έκλεψε, αυτό. Απαγωγή, κανονικά! Kidnapping. Με πλαστό διαβατήριο κανονικά. Και μόλις περάσανε τα σύνορα Αμερικής – Ευρώπης ήταν ήσυχος. Μετά είχαμε άλλα. Ήρθαν απ’ την αμερικανική πρεσβεία, δικαστήρια…».
Ο τραγουδιστής αποκάλυψε ακόμη πως ουσιαστικά γνώρισε τη μητέρα του σε ηλικία 15 ετών. «Τη μητέρα μου την ανακάλυψα εγώ ουσιαστικά σε ηλικία 15 χρονών. Δεν ήταν η μάνα μου… βιολογική μάνα, ναι, οκ. Δεν είχαμε καμία σχέση», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι μεγάλωσε με τη γιαγιά, τον πατέρα και τους θείους του.
Κλείνοντας, ο Γιώργος Αλκαίος ξεκαθάρισε πως επέλεξε να μη μείνει εγκλωβισμένος στο τραύμα και στην απώλεια. «Δεν θα κάτσω εκεί. Άμα δεν το φιλοσοφήσεις… τι θέλετε; Να κάτσουμε να κλαίμε; Όχι», ανέφερε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
