Ο Στέφανος Βούρος, γιος του Γιάννη Βούρου και της Νταίζης Σεμπεκοπούλου, μίλησε στην κάμερα της εκπομπής Buongiorno, αναφερόμενος τόσο στη διαδρομή του όσο και στην οικογένειά του, αλλά και στη σχέση που είχε με τη νονά του, Μαρινέλλα.
«Η αλήθεια είναι πως όχι. Ο λόγος είναι πολύ παιδικός, γιατί τότε που ήμουν παιδάκι, έλεγα “πω πω κοίτα, πόσες ώρες δουλεύουνε, δεν θέλω να δουλεύω τόσες ώρες, θέλω να ’μαι σπίτι μου”. Τελικά νομίζω δουλεύω περισσότερες ώρες», είπε για το αν είχε σκεφτεί να ακολουθήσει εξαρχής τον χώρο της υποκριτικής.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για τους γονείς του, Γιάννη Βούρο και Νταίζη Σεμπεκοπούλου, ανέφερε: «Στην αρχή ήταν ωραίο… που βγαίναμε και ακούγαμε να ψιθυρίζουν “ο Βούρος, η Νταίζη η Σεμπεκοπούλου”. Μετά το συνήθισα, ήταν κανονικότητα για μένα. Τώρα έχει πλάκα, γιατί σε πιο μικρές ηλικίες αναγνωρίζουν εμένα, όχι τον πατέρα μου. Έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι. Αυτοσαρκάζεται, λέει “πω πω, τα ‘φαγα τα ψωμιά μου” και τέτοια, αλλά του αρέσει».
Ξεχωριστή ήταν η αναφορά του στη Μαρινέλλα: «Ήταν η νονά μου, μ’ έχει βαφτίσει. Νομίζω το1989 πρέπει να ήταν η βάφτιση. Μέχρι τα 17-18 είχαμε πολύ στενές σχέσεις. Βρισκόμασταν, Πάσχα, Χριστούγεννα, πηγαίναμε σπίτι της. Μετά, λόγω και του προγράμματός της και δικού μου, κι εγώ είχα μεγαλώσει πια, λίγο χαθήκαμε, απομακρυνθήκαμε. Όχι ότι έγινε κάτι, απλά, ξέρεις, life happens. Αλλά πάντα κρατούσαμε επαφές, δηλαδή πήγαινα και την έβλεπα και στα μαγαζιά. Πάντα όταν την έπαιρνα τηλέφωνο να της πω “νονά, θέλω να έρθω” κι αυτά, μου έλεγε “θα σου ‘χω πρώτο τραπέζι” κι αυτά από μένα».
Και πρόσθεσε: «Ήτανε μεγάλη απώλεια. Και μεγάλη απώλεια για όλη την Ελλάδα, η αλήθεια είναι. Η φωνή της ήταν αξεπέραστη, θεωρώ. Ήταν πολύ ανοιχτός άνθρωπος, πολύ εγκάρδιος, πολύ δοτικός. Είχε πάρα πολύ χιούμορ, ήταν πάρα πολύ αστεία, και ήταν και πάρα πολύ ειλικρινής άνθρωπος».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ