Ηλιάνα Μαυρομάτη: «Πιο πολύ με τραυμάτισε η κακή σχέση των γονιών μου μετά το διαζύγιο παρά το ίδιο το διαζύγιο»

Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η Ηλιάνα Μαυρομάτη στο νέο τεύχος του περιοδικού Vita και τη δημοσιογράφο Μικαέλα Θεοφίλου. Ανάμεσα σε άλλα, μάλιστα, η γοητευτική ηθοποιός μίλησε για τον χωρισμό των γονιών της και τον τρόπο με τον οποίο το αντιμετώπισε τόσο στη μικρή ηλικία όσο και μεγαλώνοντας.

Θα πάμε πιο πίσω στα χρόνια γιατί η αλήθεια είναι ότι έζησες κάποιες απώλειες, με πρώτη απ’ όλες την “απώλεια” της σταθερότητας σε μια οικογένεια Πως τη βίωσες;

Όταν συνέβη αυτό, δηλαδή όταν χώρισαν οι γονείς μου, ήμουν πέντε χρονών, οπότε δεν είχα πολλά περιθώρια συνείδησης, ανάλυσης και ερμηνείας των γεγονότων. Θυμάμαι ωστόσο αυτόν τον κλονισμό του ότι η ζωή από δω και πέρα δεν θα έχει καμία σχέση με ό,τι ήξερα μέχρι τότε. Ευτυχώς δεν τους έχασα τους γονείς μου.

Ήταν και οι δυο παρόντες, ειδικά τα πρώτα χρόνια και εκ των υστέρων καταλαβαίνω ότι πιο πολύ σε αυτή τη διαδικασία με τραυμάτισε η δική τους κακή σχέση μετά το διαζύγιο παρά το ίδιο το διαζύγιο. Δεν χώρισαν καλά, δεν ήταν σε συμφωνία και αυτό δεν είχε να κάνει με μένα αλλά καθαρά με τη δική τους σχέση.

Μεγαλώνοντας, τι σου άφησε αυτό και πως το αντιμετώπισες;

Μεγαλώνοντας είναι πολλά, χρήσιμα και γόνιμα τα συμπεράσματα που βγαίνουν για μένα. Κατ’ αρχάς, με έμαθε ότι το να χωρίζεις θέλει τέχνη. Και αυτή η τέχνη είναι απαραίτητη όταν υπάρχουν παιδιά. Επίσης, με έμαθε ότι ο χωρισμός είναι κάτι φυσιολογικό και πολλές φορές αναγκαίο για να μη συντηρείται μια κακή σχέση. Είναι χίλιες φορές προτιμότερο οι άνθρωποι να χωρίζουν παρά να μένουν σε σχέσεις που δεν είναι καλές. Εγώ είμαι ευγνώμων που οι γονείς μου χώρισαν γιατί ξέρω, γνωρίζοντας τους πια και τους δυο ως ενήλικας, ότι δεν θα ήταν καθόλου καλά μαζί.

Ένα ακόμα μάθημα που πήρα από τον χωρισμό τους είναι ότι η ζωή προχωράει και ότι οι άνθρωποι ερωτεύονται ξανά, αγαπούν ξανά, χωρίς να παύουν να αγαπούν τους ανθρώπους που έχουν ήδη υπάρξει στη ζωή τους. Μεγαλώνοντας λοιπόν σε μια μη συντηρητική πυρηνική οικογένεια, αντιλήφθηκα ότι δεν χρειάζεται να αναπαραγάγω ένα τέτοιο μοντέλο και αυτό κάπως με απελευθέρωσε.

Έγινε ξεκάθαρο για μένα ότι δεν είναι απαραίτητο να παντρευτώ έναν άνθρωπο και να μείνω μαζί του για πάντα ούτε, αν θέλω να είμαι για πάντα με έναν άνθρωπο, να τον παντρευτώ ή να κάνω παιδί μαζί του, όπως δεν είναι απαραίτητο, αν κάνω παιδί μαζί του, να μείνω για πάντα με αυτόν τον άνθρωπο.

Πηγή εικόνας: NDP Photo