Καλεσμένη στο “Πρωίαν σε Είδον” ήταν νωρίτερα σήμερα (22/5) η Τζίνη Παπαδοπούλου, όπου μοιράστηκε με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και τη Τζένη Μελιτά τη δυσάρεστη εμπειρία που είχε επί σκηνής, στην παράσταση που συμμετείχε φέτος τον χειμώνα.
«Κανονικά το “σεντόνι” είναι μια τρομερά τρομακτική εμπειρία. Η παράσταση ήταν η «Χαμένη Άνοιξη». Είχε παιχτεί αρχικά στο θέατρο Πορεία, οπότε μου πρότειναν να αντικαταστήσω τη Γιούλη Τσαγκαράκη, την υπέροχη φίλη, γιατί δεν μπορούσε. Αλλά είχαμε κάνει μόλις τέσσερις πρόβες», περιέγραψε η ηθοποιός.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Είπα «εντάξει παιδιά, πάμε». Καθόμαστε λοιπόν, μαθαίνω τα λόγια, ήταν δύο οι ρόλοι. Με τον Γιάννη λέω «τώρα θα με βοηθήσεις». Ο Βαγγέλης ο σκηνοθέτης λέει «θα το βρούμε». Είχα τέσσερις πρόβες! Αναγνωριστικές. Έπρεπε να θυμάμαι το καθετί, «παίρνω τη σημαία, αφήνω το κουτί, παίρνω το παπούτσι».
Γίνεται η πρεμιέρα, φανταστικά. Τη δεύτερη μέρα, το δεύτερο μέρος ξεκινούσε από το κοινό. Δηλαδή μπαίναμε και καθόμασταν στο κοινό. Βγαίνω λοιπόν πολύ ωραία, λέω τα πρώτα λόγια. Η συνέχεια όμως, που ήταν ένας μονόλογος, δεν είχε κάποια συνειρμική έννοια… Και έμεινα στο κενό», συνέχισε η Τζίνη Παπαδοπούλου.
«Έχουν φύγει όλοι οι συνάδελφοι! Είμαι μόνη μου πάνω στη σκηνή. Οι δύο συνάδελφοι, η Ελένη Ζαραφίδου μόλις έχει βγει. Έφυγε! Δεν υπάρχει καμία άλλη πληροφορία στο κεφάλι μου! Την πιάνω λοιπόν έτσι κάπως, με ένα πολύ θεατρικό τρόπο, και της λέω ψιθυριστά «σε παρακαλώ, τι λέω;». Και μου ψιθυρίζει την πρώτη λέξη! Οπότε, λέγοντας την πρώτη λέξη, κάπως άρχισε. Αν μου συνέβαινε στα 25, νομίζω ότι θα ‘χα εγκαταλείψει, θα ‘χα πει φεύγω. Δεν έπαθα ακριβώς πανικό τώρα. Ένιωθα σιγά σιγά να σβήνω, αλλά δεν εγκατέλειψα», κατέληξε στην ιστορία της η Τζίνη Παπαδοπούλου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ