Entertainment
Η Ελίζαμπεθ Ελέτσι άνοιξε την καρδιά της για μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, όταν ο γιος της χρειάστηκε να παραμείνει για δύο μήνες στη ΜΕΝΝ. Μιλώντας στο περιοδικό «Λοιπόν» και στον Ανδρέα Θεοδώρου, περιέγραψε τις στιγμές αγωνίας που βίωσε μετά τη γέννησή του.
Η ίδια αποκάλυψε πώς διαχειρίστηκε εκείνο το διάστημα, μίλησε για τη βαθιά πίστη της στον Θεό και αναφέρθηκε στη στήριξη που δέχθηκε από τον σύζυγό της, Νεκτάριο Λεμονίδη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
– Από πού άντλησες δύναμη αυτούς τους δύο μήνες στη ΜΕΝΝ;
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο δύσκολο ήταν. Αρχικά δεν ήθελα να το μάθει κανείς όταν πήρα εξιτήριο. Δεν έβγαινα από το σπίτι. Δεν πήγαινα ούτε για έναν καφέ. Όπου κι αν πήγαινα φορούσα φαρδιά ρούχα. Ήμουν λεχώνα, αλλά δεν είχα χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης. Ο κόσμος μου χάιδευε την κοιλιά και ένιωθα πολύ περίεργα. Είχα γεννήσει, αλλά δεν μπορούσα να το πω. Έτρωγα κιόλας για να μην πέσει η κοιλιά (γέλια). Έλεγα: «Θεέ μου, κάνε να είμαι ακόμη αφρατούλα, για να μη καταλάβει κανείς ότι έχω γεννήσει». Έφευγα από τη ΜΕΝΝ, πήγαινα στο κυλικείο για πάρω έναν χυμό και με ρωτούσαν πότε θα γεννήσω. Ήταν πραγματικά πολύ παράξενο. Έζησα δύο μήνες απόλυτης παράνοιας.
– Έκανες κάποιο τάμα εκείνες τις στιγμές;
Είχα κάνει τάμα πριν γεννήσω στην Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, αλλά και στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα. Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ο προστάτης μου, αλλά και του γιου μου. Πηγαίνουμε πολύ συχνά εκεί με τον σύζυγό μου, γιατί κι εκείνος είναι ταμένος. Όταν ο γιος μας μπήκε στη ΜΕΝΝ, πήγαμε μαζί στον Άγιο Νεκτάριο για να προσευχηθούμε. Πιστεύω βαθιά ότι ο Άγιος Νεκτάριος έσωσε το παιδί μου. Η πίστη στον Θεό και η θετική ενέργεια που εκπέμπουμε μπορούν να σώσουν ζωές. Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν ότι, μόλις μίλησα δημόσια για τη γέννα μου, πολλές γυναίκες που είχαν ζήσει κάτι αντίστοιχο μου έστειλαν μηνύματα. Μια κοπέλα μου είπε ότι το δικό της παιδί έμεινε στη ΜΕΝΝ πέντε μήνες. Τι να πεις εκεί; Μόνο υπομονή…
– Ο σύζυγός σου πόσο σε στήριξε σε όλη αυτή τη διαδρομή;
Ο Νεκτάριος ήταν συνεχώς δίπλα μου. Ήταν το στήριγμά μου. Μετά τον εγώ είμαι η γυναίκα ότι κατέρρεα. Αναρωτιόμουν πότε θα γυρίσω επιτέλους σπίτι με το μωρό μου. Εκείνος, όμως, με σήκωσε ψυχολογικά και μου είπε: «Παλεύουμε, προχώρα. Είσαι δυνατή. Έχεις περάσει και Survivor».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
