Δώρα Χρυσικού: «Είμαι 50 χρονών – Σε τι διαφέρω από μια γυναίκα εκεί έξω; Στην ίδια βάρκα είμαστε όλοι»

Για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο, τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από την περιπέτεια της υγείας της, αλλά και την απόφασή της να κινηθεί νομικά εναντίον δημοσιεύματος που παρουσίαζε ψευδώς ότι νόσησε ξανά, μίλησε η Δώρα Χρυσικού.

Η γνωστή ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα του «Happy Day» και τη δημοσιογράφο Όλγα Λαφαζάνη, εκφράζοντας την οργή της για τη δημοσίευση, ενώ αναφέρθηκε στους ανθρώπους που τη στήριξαν και στη δύναμη που άντλησε από τη δουλειά της.

«Θύμωσα τόσο πολύ. Αυτό το πράγμα είναι ο απόπατος. Είναι η επιτομή της χυδαιότητας. Ήταν μια εικόνα ενός ανθρώπου που έχει κάτι ψιλοτριχούλες εκεί. Δηλαδή εγώ δεν ήμουνα έτσι ούτε όταν ήμουν άρρωστη. Δεν είχα καθόλου μαλλιά. Ούτε έχω αυτό το πράγμα. Ήταν και AI εικόνα. Δεν ήταν μόνο το άρθρο», ανέφερε αρχικά η Δώρα Χρυσικού, σχολιάζοντας το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Στη συνέχεια, η ηθοποιός μίλησε για το γεγονός ότι εξακολουθεί να αναφέρεται δημόσια στην εμπειρία της με τον καρκίνο, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους θεωρεί σημαντικό να μοιράζεται την προσωπική της ιστορία.

«Τώρα είμαι σε μια περίοδο που έχω κλείσει πενταετία. Πολλές φορές μου λένε “Συνέχεια μιλάς γι’ αυτό, συνέχεια μιλάς γι’ αυτό”. Ναι, συνέχεια μιλάω γι’ αυτό, μπας και μπορέσουν άνθρωποι εκεί έξω να σωθούνε. Οτιδήποτε ξεστομίζεται από το δικό μου το στόμα δεν είναι για το δικό μου όφελος, την προβολή, ούτε το προσωπικό μου δράμα. Άλλωστε εγώ δεν το αντιμετώπισα ποτέ ως δράμα. Το αντιμετώπισα ως έναν αγώνα ζωής», εξομολογήθηκε.

Όταν η Όλγα Λαφαζάνη τη ρώτησε εάν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί χρειάστηκε να περάσει μια τόσο σοβαρή δοκιμασία σε νεαρή ηλικία, η Δώρα Χρυσικού απάντησε: «Το σκέφτηκα, ναι, αλλά δεν υπάρχει απάντηση. Ιατρικά μιλώντας ήταν μια μετάλλαξη γονιδίου. Τώρα, εάν μπήκα σε μια διαδικασία να λέω γιατί σε τόσο νεαρή ηλικία, γιατί έπρεπε η ζωή να με προκαλέσει με έναν τόσο σκληρό τρόπο, προφανώς».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της, αλλά και στη σημασία που είχε για την ίδια η επαγγελματική της δραστηριότητα. «Οι άνθρωποί μου με βοήθησαν. Η μητέρα μου πρώτη από όλους, η αδερφή μου, οι φίλοι μου, ο εαυτός μου κυρίως, η δουλειά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Ήταν πολύ δύσκολο πράγμα αυτό. Δωδεκάωρα όρθια με ζέστη, με περούκες κι αυτά. Γυρνούσα σπίτι και κατέρρεα. Αλλά τη στιγμή της δουλειάς ήμουνα τόσο χαρούμενη. Ένιωθα ότι αυτό, το ότι μπορώ και το κάνω, είναι μια ανάποδη επιβεβαίωση του ότι πάνε καλά τα πράγματα. Αντέχω», πρόσθεσε η Δώρα Χρυσικού, περιγράφοντας την καθημερινότητά της εκείνη την περίοδο.

Κλείνοντας, η ηθοποιός αναφέρθηκε στην εικόνα που προβάλλεται μέσα από την τηλεόραση και στην ανάγκη να παρουσιάζεται η πραγματική ζωή χωρίς εξιδανικεύσεις.

«Όλο αυτό το πράγμα, το ατσαλάκωτο και το φτιασιδωμένο που προβάλλεται από την τηλεόραση, το έχει βαρεθεί ο κόσμος. Γιατί δεν είναι πραγματικό. Είμαι μια γυναίκα πενήντα χρονών. Τι να κρύψω; Τον χρόνο που περνάει; Το γεγονός ότι υπάρχουν στιγμές δύσκολες, εύκολες; Σε τι διαφέρω από μια γυναίκα εκεί έξω; Δεν διαφέρω πολύ από εσένα. Στην ίδια βάρκα είμαστε όλοι. Δεν είμαι κάτι άπιαστο. Είμαστε μέρος της ίδιας εργασιακής αλυσίδας, των ίδιων πραγμάτων. Χωρίζουμε, αρρωσταίνουμε, τρέχουμε τα παιδιά μας, τα σπίτια μας, τα σχολεία. Είναι πολύ σημαντικό εγώ αυτό το πράγμα να το τονίζω, όχι από μια ψευτοσεμνότητα», κατέληξε.