Διονύσης Σαββόπουλος – Long Play: Από τα «Τραπεζάκια Έξω» ως το «Κούρεμα»

Το «Διονύσης Σαββόπουλος – Long Play», το ιδιαίτερο αφιέρωμα στον σπουδαίο δημιουργό, έρχεται απόψε, Πέμπτη 8 Ιανουαρίου στις 23.00, στον ΣΚΑΪ, με το 5ο επεισόδιο – «”Τραπεζάκια Έξω” έως “Το Κούρεμα”». Αφηγείται ο Παύλος Τσίμας, το εικαστικό κομμάτι είναι του Αλέξη Κυριτσόπουλου και η σκηνοθεσία του Ανδρέα Λουκάκου.

Το επεισόδιο διατρέχει τη σημαδιακή δεκαετία του ‘80 αλλά και τη δραματική διαδρομή του Διονύση Σαββόπουλου από την αποθεωτική επιτυχία του δίσκου “Τραπεζάκια Έξω” ως τις σκληρές αντιδράσεις που προκάλεσε “Το Κούρεμα” το 1989, όπου ένα μέρος του πιστού του κοινού τον αποδοκιμάζει.

«Τα “Τραπεζάκια”», λέει, «είναι ο πιο χαρούμενος δίσκος μου». Παρακολουθούμε τα ξέγνοιαστα χρόνια του πανηγυριού, από το πάρτι στη Βουλιαγμένη του Λουκιανού Κηλαηδόνη ως τη συναυλία του Σαββόπουλου με το αερόστατο στο Ολυμπιακό στάδιο. Ο στενός τότε συνεργάτης του, Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, μιλά για τη μουσική του εμπειρία και ο Φοίβος Δεληβοριάς θυμάται πώς πρωτοάκουσε τα τραγούδια, μαθητής ακόμη, ένα βράδυ με τον ίδιο τον Σαββόπουλο και τον Μάνο Χατζιδάκι. Παίζει στην κιθάρα και τραγουδά το αγαπημένο του.

Βρίσκουμε στη συνέχεια τον Σαββόπουλο στο στούντιο της ΕΡΤ στην ιστορική του εκπομπή “Ζήτω το ελληνικό τραγούδι”, για την οποία η Πέγκυ Ζήνα λέει: «Πάντα υπήρχε διαχωρισμός για το ελληνικό τραγούδι από τους έντεχνους, ας πούμε, στους λαϊκούς. Κάποιοι τους λένε εμπορικούς, άλλοι τους λένε λαϊκούς. Υπήρχαν πάντα δύο στρατόπεδα. Ο Σαββόπουλος δεν έβαλε σ’ αυτό καθόλου την υπογραφή του. Κάνει εκπομπή και με τον Γιάννη Πάριο, την Άννα Βίσση, με τους λαϊκούς, με τον Χριστοδουλόπουλο, με τη Σωτηρία Μπέλλου».

Μα καθώς η δεκαετία του ‘80 βαδίζει στη δύση της, ο Σαββόπουλος αλλάζει διάθεση. «Τα τραγούδια που έγραψα το ‘88 πάνε αντίθετα σε αυτό το ρεύμα και είναι όλο ειρωνεία, θυμό κι αφορισμούς. Ειλικρινή είναι κι έχουν ένα ελάττωμα: είναι διδακτικά. Κάνουν κήρυγμα. Τα περισσότερα δηλαδή». Έτσι γεννήθηκε “Το Κούρεμα”, που όταν παρουσιάστηκε στο Zoom της Πλάκας, προκάλεσε αντιδράσεις. «Μου πετούσαν δεκάρες στη σκηνή, φώναζαν αίσχος, αποχωρούσαν απ’ την αίθουσα. Με πλεύριζαν έξαλλοι οδηγοί στα φανάρια και με ψέλνανε με αγριεμένο μάτι, με ξεφώνιζαν διαβάτες απ’ το απέναντι πεζοδρόμιο. Άλλοι γράφανε βρισιές στους τοίχους του σπιτιού μας, ότι είμαι προδότης, ότι πουλήθηκα». Την οδυνηρή εμπειρία διηγούνται, όπως την έζησαν, ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και ο Ορέστης Πλακίδης.

Ακολουθούμε τον Διονύση Σαββόπουλο στην Αμερική, όπου για λίγο καταφεύγει και παίζει σε ένα μπαρ στο Μανχάταν, πίσω στην Αθήνα όπου επιστρέφει και συμφιλιώνεται με το κοινό του στα “9/8” της Αλεξάνδρας, μοιραζόμαστε τη θλίψη του όταν το αγαπημένο του σπίτι στο Πήλιο πιάνει φωτιά και τον συναντάμε ξανά στη μεγάλη γιορτή της τελετής λήξης των Ολυμπιακών του 2004. Ο Σαββόπουλος αναλογίζεται εκείνα τα χρόνια και λέει: «Πέρασαν τα ωραία χρόνια. Θα ξανάρθουν; Για τώρα δεν το βλέπω. Ίσα-ίσα που καινούργια τέρατα ξεφυτρώνουν, καινούργια αδιέξοδα σκάνε στα μούτρα μας.»

Σ’ αυτό το επεισόδιο, για τον Διονύση Σαββόπουλο μιλούν επίσης και οι: Βαγγέλης Γερμανός, Γιώργος Κοντογιάννης, Θεόδωρος Παπαγγελής.