Ο Δημήτρης Τσίκλης, καλεσμένος στη Super Κατερίνα, μιλά για τη σειρά «Το Σπίτι Δίπλα στο Ποτάμι», στην οποία συμμετέχει φέτος, τη διέξοδο που βρήκε στο Θέατρο αλλά και για την προσωπική του ζωή.
«Έχω έναν πολύ διαφορετικό πατέρα. Είναι ένας πατέρας συντηρητικός, κατά μία έννοια. Ένας πατέρας, ναι, όντως, ο οποίος καταστράφηκε οικονομικά στην οικονομική κρίση και το οποίο είναι κάτι το οποίο με καθόρισε πολύ και σαν άνθρωπο και νομίζω και όλη μου τη γενιά. Και είναι κάτι το οποίο καμιά φορά λες, «ξέρεις, γιατί να το λέμε πάλι;». Ναι, γιατί αυτό μας έχει καθορίσει», εξομολογείται ο νεαρός ηθοποιός.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Το βρίσκω ακόμα μέσα μου. Υπάρχει μέσα μου αυτό το πράγμα. Στην αρχή έκανα ό,τι μπορούσα. Αλλά ήμουν μικρός, ήμουν σχολείο ακόμα, σκέψου. Αλλά το ότι εγώ ξεκίνησα και ο αδερφός μου να δουλεύουμε από πολύ μικροί, είναι γεγονός. Βοηθούσα τον πατέρα μου στην οικοδομή. Αλλά έχω δουλέψει σε πολλά, ως οδηγός και στη λαχαναγορά», αφηγείται στον Στέφανο Κωνσταντινίδη.
«Νομίζω ότι η υποκριτική ήταν σαν ένα κάλεσμα. Σαν να ήταν η φύση μου από πάντα αυτό το πράγμα, πρώτον. Και δεύτερον, μπορεί να ήταν και μια διέξοδος στα σκοτάδια της ζωής μου», παραδέχεται ο Δημήτρης Τσίκλης.
«Πολλές φορές σκεφτόμαστε τη ματαιοδοξία, τα λεφτά, την καριέρα, λέμε “θέλω να κάνω αυτό, να κάνω εκείνο”. Αλλά το μόνο που μετράει στο τέλος της μέρας είναι η αγάπη. Οι άνθρωποι οι οποίοι είναι γύρω μας και το πόσο και εμείς αγαπάμε τον εαυτό μας και το πόσο τον στηρίζουμε. Και εγώ, για πρώτη φορά στα 30, νιώθω ότι κάπως με αγαπάω και με στηρίζω. Ξέρεις, είναι προνόμιο να μεγαλώνεις. Και να μεγαλώνεις ωραία. Αυτό σκεφτόμουν χθες, λέω “χαίρομαι που μεγαλώνω καλά σε αυτό το σώμα”», εξομολογείται ο Δημήτρης Τσίκλης.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ