Νίκος Ψαρράς: «Ο μπαμπάς μου μού έλεγε “Δουλειά είναι αυτή; Να φιλιέσαι με τη μία και την άλλη στην τηλεόραση;”»

Σε μια προσωπική εξομολόγηση για τα παιδικά του χρόνια, τη σχέση με τον πατέρα του και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική προχώρησε ο Νίκος Ψαρράς, το μεσημέρι της Δευτέρας 2 Νοεμβρίου 2026, στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ, με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά.

Ο γνωστός ηθοποιός αποκάλυψε ότι από πολύ μικρή ηλικία εργαζόταν στο πλευρό του πατέρα του, ο οποίος ήταν ξυλουργός, ενώ παράλληλα βοηθούσε την οικογένειά του στις αγροτικές εργασίες στον Σοχό Θεσσαλονίκης.

«Ο πατέρας μου ήταν από τους ξυλουργούς που έκαναν τα πάντα με ξύλο, δηλαδή από πατώματα, ταβάνια, εξώπορτες, κουζίνες. Δεν είχα επιλογή. Τελείωσα την έκτη δημοτικού και μου είπε “τελείωσαν οι διακοπές το καλοκαίρι”», ανέφερε αρχικά.

«Το μαρτύριο ξεκίναγε από τον Ιούνιο με τα κεράσια, που είναι τα πιο μπελαλίδικα, και τελείωνε με ροδάκινα τον Οκτώβρη», θυμήθηκε ο Νίκος Ψαρράς, εξηγώντας ότι η επιθυμία του να γίνει ηθοποιός ήταν εκείνη που τον έκανε να αναζητήσει έναν διαφορετικό δρόμο.

«Θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα και μάζεψα φρούτα και θα έδινα εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο για τρίτη φορά, γιατί με την τρίτη μπήκα στη σχολή. Έλεγα “δεν θα περάσω στη σχολή; Δεν θα ξαναπατήσω αυτό το χωράφι ποτέ”», εξομολογήθηκε.

«Ο μπαμπάς μου είχε θυμώσει τότε, είχε στεναχωρηθεί. Είχαν άλλα σχέδια για μένα. Ήμουν καλός μαθητής, είχαν βλέψεις να ακολουθήσω άλλο δρόμο και δεν μου μίλαγε για μήνες», αποκάλυψε και πρόσθεσε: «Το Πάσχα, όταν πήγα στο χωριό και ήταν Μεγάλη Εβδομάδα και θα κοινωνούσαμε στην εκκλησία, του λέω “μπαμπά, συγχώρα με”. Μου λέει “ρε παιδί μου, να σου πω, είσαι μουνταλάς; Δουλειά είναι αυτή που θα διαλέξεις να κάνεις; Θα μας κοροϊδεύει όλο το χωριό”. Του λέω “γιατί;”. “Μα τι είναι να φιλιέσαι με τη μία και με την άλλη στην τηλεόραση; Πώς θα βγω εγώ στην αγορά;”», αφηγήθηκε ο ηθοποιός.

Όπως εξήγησε, οι γονείς του σταδιακά αποδέχθηκαν την επιλογή του και άρχισαν να τον στηρίζουν, με τον πατέρα του να του θέτει, πάντως, ένα συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο για να καταφέρει να βιοποριστεί από την υποκριτική.

«Όταν κατέβηκα Αθήνα μού έδωσε πέντε χρόνια. Μου λέει “αν μέσα στα πέντε χρόνια δεν καταφέρεις να κάνεις πράγματα που θα σε ταΐζουν από αυτή τη δουλειά, θα αλλάξεις κατεύθυνση”», είπε.

Ο Νίκος Ψαρράς αναφέρθηκε και στο άγχος που εξακολουθούσε να αισθάνεται όταν οι γονείς του παρακολουθούσαν τις θεατρικές του παραστάσεις, ακόμη και μετά την επαγγελματική του καταξίωση.

«Εγώ όταν έρχονταν οι γονείς μου να δουν παράσταση, είχα το μεγαλύτερο τρακ. Περισσότερο και από πρεμιέρες και από την Επίδαυρο και από παντού. Δηλαδή η καρδιά μου χτυπούσε. Παρότι οι γονείς μου έρχονταν με μεγάλη χαρά και περηφάνια να με δουν», εξομολογήθηκε.

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο άγχος το έχουμε όταν μας βλέπουν δικοί μας άνθρωποι, είτε είναι οι γονείς, είτε είναι η γυναίκα σου, είτε είναι ένας πολύ καλός σου φίλος. Η γνώμη τους μετράει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κριτική», κατέληξε ο ηθοποιός.