Έναν χρόνο μετά την πρώτη μας συνάντηση στο The Full Story, η Κατερίνα Καινούργιου επιστρέφει στο ίδιο πλατό, αλλά αυτή τη φορά πολλά έχουν αλλάξει. Ίσως και όλα όσα έχουν πραγματικά σημασία…
Στην προηγούμενη κουβέντα μας κρατούσε ένα μεγάλο μυστικό. Ήταν ήδη έγκυος και, παρότι μου το είχε εκμυστηρευτεί προσωπικά, η ίδια είχε επιλέξει να περιμένει μέχρι να νιώσει έτοιμη για να μοιραστεί δημόσια τη σημαντικότερη αλλαγή της ζωής της. Σήμερα, η Ξένια βρίσκεται στην αγκαλιά της και η Κατερίνα Καινούργιου παραδέχεται πως από τη στιγμή που άκουσε το πρώτο κλάμα της κόρης της έγινε «άλλος άνθρωπος».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Λίγο πριν από την πρεμιέρα της νέας τηλεοπτικής σεζόν, η Κατερίνα Καινούργιου μιλά στο The Full Story για τη μητρότητα, τη σχέση της με τον Παναγιώτη Κουτσουμπή και την ευτυχία που, όπως λέει, δεν πίστευε πάντα ότι θα καταφέρει να βρει. Αποκαλύπτει πότε και πού θα γίνει η βάφτιση της κόρης της, απαντά για τον θρησκευτικό γάμο και το ενδεχόμενο ενός δεύτερου παιδιού και εξηγεί γιατί σήμερα αντιμετωπίζει διαφορετικά ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό.
Η κουβέντα, όμως, περνά αναπόφευκτα και από την τηλεόραση. Από την περσινή πρωτιά και τη μάχη της φετινής πρωινής ζώνης μέχρι τον Γιώργο Λιάγκα, τη Μαρία Μπεκατώρου και τον Νίκο Μουτσινά, ενώ για πρώτη φορά μιλά και για το μήνυμα του Γρηγόρη Γκουντάρα στο οποίο τότε επέλεξε να μην απαντήσει, εξηγώντας τι ήταν αυτό που την είχε πληγώσει.
Μια διαφορετική Κατερίνα Καινούργιου κάθεται αυτή τη φορά απέναντί μου. Πιο ήρεμη, πιο συμφιλιωμένη με τον εαυτό της και, όπως λέει η ίδια, πολύ ευτυχισμένη. Γιατί μέσα σε αυτόν τον έναν χρόνο απέκτησε τελικά εκείνο που για πολύ καιρό φοβόταν ότι μπορεί να μη βιώσει ποτέ: τη δική της οικογένεια.
Ήμουν έγκυος εκείνη την περίοδο και νομίζω ότι στο εκμυστηρεύτηκα προσωπικά. Λίγο μετά στο είπα. Γιώργο μου, είμαι έγκυος, αλλά να ξέρεις δεν θέλω να βγει προς τα έξω. Καλά εννοείται, το ήξερες από τους πρώτους εννοώ στη δουλειά που το έμαθαν. Ήθελα να είμαι προσεκτική. Ήξερα πότε θα το πω. Ήθελα να ολοκληρωθούν οι εξετάσεις. Κατάλαβες τώρα γιατί κι εγώ ήμουν στα σαράντα, τώρα είμαι σαράντα ένα. Οπότε όσο μεγαλώνεις τόσο πιο πολύ άγχος έχεις. Ήθελα να γίνει και δευτέρου επιπέδου. Ήθελα να είναι όλες οι εξετάσεις καλά για να μπορώ να το ανακοινώσω και να το πω στους τηλεθεατές.
«Από τη μέρα που πήρα τη μικρή μου αγκαλιά, είμαι άλλος άνθρωπος»
Δεν με δυσκόλεψε η περσινή σεζόν. Το χρωστάω όλο αυτό στους συνεργάτες μου και στους ανθρώπους και του καναλιού και της παραγωγής και τους ανθρώπους που ήταν καθημερινά μαζί μου γιατί με φρόντισαν πάρα πολύ. Γέννησα λίγο νωρίτερα, οπότε ουσιαστικά σταμάτησα δύο μέρες πριν γεννήσω. Δόξα τω Θεώ πήγαν όλα καλά. Δεν μετάνιωσα καθόλου που δούλευα μέχρι τελευταία στιγμή, εφόσον μπορούσα. Ήμουν καλά και εγώ και το μωρό.
Και θέλω να σου πω, Γιώργο, ότι ειλικρινά από εκείνη τη μέρα που πήρα τη μικρή μου αγκαλίτσα και άκουσα το πρώτο της κλάμα, είμαι άλλος άνθρωπος. Έχω δει τη ζωή και τα πράγματα, τα φιλοσοφώ τελείως διαφορετικά. Η προτεραιότητά μου είναι το παιδί μου και θέλω να είμαι καλά κυρίως για το παιδί μου. Έχω τόση αγάπη μέσα μου και έχω πάρει τόση ευτυχία και ενέργεια και δύναμη πριν είναι σαν να είναι η Κατερίνα πριν το παιδί, που δεν τη θυμάμαι και πολύ και η Κατερίνα μετά το παιδί. Υπάρχει τόσο μεγάλη αλλαγή σε μένα.
Η Κατερίνα του πριν με την Κατερίνα του τώρα πόσο έχει αλλάξει στην καθημερινότητά της;
Καλά στην καθημερινότητα πάρα πολλά, αλλά και σαν άνθρωπος νιώθω ότι δεν έχω καμία σχέση. Οι προτεραιότητες είναι άλλες. Η αγάπη και η ευτυχία που λαμβάνεις και δίνεις κάθε μέρα στο παιδί σου δεν περιγράφεται. Νιώθω ότι εγώ έχω χαλαρώσει πάρα πολύ. Έχω αλλάξει σαν άνθρωπος.
Κατερίνα, τι θυμάσαι πιο έντονα από την ημέρα που γεννήθηκε η Ξένια;
Αχ ψυχούλα μου. Αυτό που θυμάμαι την πρώτη στιγμή είναι ότι ήθελα να ακούσω το πρώτο της κλάμα. Θυμάμαι ρωτάω το γιατρό: “Είναι καλά το παιδάκι;” Αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Και μου λέει: “Ναι και έχει και κάτι ματάρες”. Ε, και την πήρα αγκαλίτσα. Τι να σου πω; Νιώθω ότι με λόγια δεν περιγράφονται αυτά τα συναισθήματα. Εκείνη τη στιγμή μια γυναίκα δεν την ξεχνάει ποτέ.
Στην αρχή βλέπεις ένα μικρό πλασματάκι το οποίο δεν έχεις ιδιαίτερη επικοινωνία. Έχει ανάγκη να το ταΐσεις, να το προσέξεις, να το φροντίσεις, αλλά δεν έχετε αυτή την επικοινωνία. Τώρα η κόρη μου είναι στη φάση που αρχίζει λίγο και κάνει τα πρώτα αγκού. Κάθε μέρα λοιπόν την αγαπάς και πιο πολύ και λες: “Θεέ μου, πού θα φτάσει αυτή η αγάπη;” Γυρνάω σπίτι και όσα προβλήματα και να έχω… κοιτάς το παιδί σου και λες «Τώρα μόνο αυτό με νοιάζει» και αυτό που προσπαθώ να κάνω.
Έχεις αποκτήσει κάποιο φόβο τώρα για το παιδί;
Συνέχεια. Δεν ηρεμείς. Ξέρεις, το βράδυ μας λέγανε φίλοι μας που έχουν κάνει παιδιά και δεν το πίστευα. Δεν θα ξανακοιμηθείς ποτέ όπως πριν και δεν ξέρεις να κοιμάσαι. Εγώ το μωράκι το έχω δίπλα και τώρα στο λίκνο. Ξέρεις, το έχουμε δίπλα μας στο κρεβάτι. Ξυπνάω συνέχεια να δω το μωρό αν ανασαίνει. Ξέρεις, τρέλες τώρα. Να δω αν είναι καλά.
Αρχίζω και καταλαβαίνω πια τις ανησυχίες που είχαν οι γονείς μου. Εννοείται πως αγχώνεσαι με το παραμικρό, αλλά δεν μπορείς να ζεις με αυτό το άγχος και με αυτή τη φοβία. Οπότε προσπαθώ σαν μητέρα να μην είμαι φοβική, γιατί τρομάζεις και το ίδιο το παιδί. Οπότε προσπαθώ να είμαι λίγο πιο χαλαρή και τις φοβίες μου και το άγχος μου να μην τα μεταφέρω στο παιδί. Και αυτό το έχω πει και με τον Παναγιώτη τον άντρα μου.
Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεις την Κατερίνα ως γυναίκα από όταν απέκτησες την κόρη σου;
Τι εννοείς; Αφού πολλές φορές μου γράφουν στα social: “Είσαι εσύ, Κατερίνα;”. Δηλαδή φέτος το καλοκαίρι δεν νομίζω ότι είχα χρόνο να βαφτώ πια. Εγώ παλιά ήμουν τόσο περίεργη με την εικόνα μου που έλεγα: “Δε γίνεται να βγω έξω, να πάω στο νησί βόλτα και να με δουν άβαφη”. Τώρα ούτε καν! Έβαζα ένα lip gloss και έβγαινα. Δε με ένοιαζε καθόλου. Έχω αγαπήσει τον εαυτό μου, την εικόνα μου, το σώμα μου, την εμφάνισή μου, όλα περισσότερο και γενικώς έχω αποδεχτεί τον εαυτό μου. Παιδιά, αυτή είμαι.
Τι θα ήθελες να μάθει η Ξένια νωρίτερα από σένα σε σχέση με την αυτοπεποίθηση και την εμφάνιση;
Εγώ ήμουν ένα κορίτσι που αυτά είναι λάθη των δικών μου γονιών και το έχω πει πολλές φορές- που μεγάλωσα με πάρα πολλά θέματα, ότι πρέπει να είναι όλα τέλεια, πρέπει να είσαι η καλύτερη. Εγώ αυτό που θέλω στο μυαλό μου είναι το παιδί να μην το πιέσω και έτσι με τους δικούς του ρυθμούς πάλι να καταλάβει και να πάρει τον δρόμο του. Το πιο σημαντικό για μένα, το άλφα και το ωμέγα είναι το παιδί μου να είναι καλός άνθρωπος και να μάθει να σέβεται.
Θα έμπαινες στη διαδικασία να σκεφτείς να κάνεις και δεύτερο παιδάκι κάποια στιγμή;
Να σου πω την αλήθεια, γελάω και με τη Βάσια Μαυράκη που μου λέει: “Εγώ βλέπω να έρχεται και δεύτερο παιδί”. Της λέω: «Όχι», ξέρεις, σου ξαναείπα ότι έχω τις φοβίες της ηλικίας. Οπότε προς το παρόν δεν το σκέφτομαι. Δεν το σκέφτομαι γιατί είναι και τόση η αγάπη και η αφοσίωση που δίνω σε αυτό το παιδί και λέω καλά, μπορεί αυτή η αγάπη να μοιραστεί; Αλλά με όποια μανούλα και να το συζητήσω που έχει πολλά παιδιά, θα σου πει ότι εννοείται πως μοιράζεται και είναι η ίδια σε όλα τα παιδιά. Ακόμα εγώ δεν το αντιλαμβάνομαι. Ακόμα είναι νωρίς. Θέλω να περάσω έτσι τους πρώτους μήνες με το παιδί μου, να αρχίσει λίγο να κάνει τα βηματάκια του και βλέπουμε.
«Η βάφτιση θα γίνει πρώτα και ο γάμος κάποια στιγμή αργότερα»
Πέρυσι μου είχες πει ότι θα φάμε κάποια στιγμή κουφέτα, αλλά πρώτα θα γίνει το σύμφωνο. Το σύμφωνο έγινε...
Έγινε, έγινε το σύμφωνο.
Πότε θα φάμε κουφέτα, Κατερίνα;
Δεν ξέρω. Σίγουρα θα γίνει η βάφτιση πρώτα, γιατί το παιδί το έχω τάξει ούτως ή άλλως και έχω αποφασίσει ότι τη βάφτιση θα την κάνω στην Εκατονταπυλιανή. Εκεί είχα κάνει και το τάμα μου στην Παναγία τη Δεομένη. Οπότε με το καλό προς άνοιξη θα βαφτίσουμε την Ξένια.
Άρα να περιμένουμε τη βάφτιση το 2027…
Θα γίνει το ’27, ναι, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχουμε αποφασίσει να την κάνουμε σε αρκετά κλειστό οικογενειακό κύκλο, οπότε δεν είναι κάτι το οποίο θα δημοσιοποιήσω ή θα επικοινωνήσω πολύ. Και ο λόγος είναι γιατί πιστεύω ότι η βάφτιση είναι ένα πολύ ιερό μυστήριο. Νομίζω ότι πρέπει να είναι πολύ λίγοι άνθρωποι εκεί. Για μένα είναι και το πιο σημαντικό μυστήριο της Εκκλησίας, να σου πω την αλήθεια και έχω πολύ συγκεκριμένη λογική στο μυαλό μου.
Άρα από ότι καταλαβαίνω πρώτα θα γίνει η βάφτιση και μετά ο γάμος.
Κάποια στιγμή -το έχουμε πει με τον Παναγιώτη, αλλά τώρα δεν, δεν μας πιέζει κάτι.
Δεν θα μας την «κάνεις» δηλαδή να χρησιμοποιήσεις την ιδιωτικότητα της βάφτισης και να κάνεις έναν γάμο κλειστό;
Όχι, όχι. Καταρχάς δεν μ’ αρέσει αυτό. Όχι, είναι η μέρα του παιδιού. Δεν θέλω να βάλω κι εγώ και τον νυφικό και μετά να πάω. Όχι, είναι η μέρα του παιδιού μου.
Θρησκευτικός θα είναι ο γάμος;
Μα ο μόνος λόγος που θα έκανα είναι για να ενωθώ με τα ιερά δεσμά του γάμου και να έχω την ευλογία του Θεού. Αλλιώς δεν υπάρχει άλλος λόγος. Ένα σύμφωνο καλύπτει τα πάντα, αλλά είναι η ευλογία που θέλεις.
Νονούς ξέρουμε;
Δε λέω. Ξέρω, αλλά δε λέω ακόμα.
Θα είναι δύο ή περισσότεροι;
Προς το παρόν είμαστε κοντά στους δύο. Θα δούμε.
«Θεέ μου, πόσο ευλογημένη είμαι που έχω έναν τόσο καλό άνθρωπο να είναι πατέρας της κόρης μου»
Η μητρότητα άλλαξε κάτι στη σχέση σου με τον Παναγιώτη με τέτοιο τρόπο με τον οποίο δεν περίμενες;
Αρχικά συνειδητοποιείς ότι όταν βλέπεις τον άνθρωπό σου, τον άνθρωπο που έχεις ερωτευτεί και έχεις επιλέξει να κάνεις παιδί αγκαλιά με την κόρη σου, δεν νομίζω ότι υπάρχει μεγαλύτερη μαγεία και τον εκτιμάς δέκα φορές περισσότερο. Εγώ τον βλέπω τον Παναγιώτη το βράδυ και κοιμίζει τη μικρή. Είναι καταπληκτικός μπαμπάς. Δηλαδή την παίρνει το βράδυ πολλές φορές και λέω: “Θεέ μου, πόσο ευλογημένη είμαι που έχω έναν τόσο καλό άνθρωπο να είναι πατέρας της κόρης μου!”
Ενώ ήταν η χρονιά που η τηλεόραση σταμάτησε να είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή σου, ήταν ταυτόχρονα και η χρονιά μιας πολύ μεγάλης επιτυχίας. Πιστεύεις ότι έπρεπε να σταματήσεις να έχεις τόσο πολύ ανάγκη την τηλεόραση για να συμβεί αυτό;
Δεν είναι ότι έχω ανάγκη την τηλεόραση. Έχω ανάγκη τη δουλειά μου. Από εκεί και πέρα όμως, ό,τι δουλειά κι αν έκανα και ό,τι δουλειά κι αν κάνω μελλοντικά, μ’ αρέσει να κάνω πρωταθλητισμό. Πάντα ήθελα να είμαι καλή σε αυτό που κάνω. Θα σου πω ότι πιστεύω ότι έγινε. Αρχικά σίγουρα μια εγκυμοσύνη δεν ζω σε άλλο πλανήτη. Εννοείται πως ενδιαφέρει πολύ τους τηλεθεατές. Ξαφνικά βλέπουν ένα πρόσωπο οικείο, όπως είμαι εγώ τόσα χρόνια μπαίνω στα σπίτια τους. Μια επιθυμία τους να πραγματοποιείται, οπότε ο τηλεθεατής χαίρεται με τη χαρά σου. Κι εγώ αυτό το εισέπραξα και νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη. Το άλλο είναι ότι είδαν και οι τηλεθεατές αυτή την αλλαγή μου, ότι άρχισα να αλλάζω και να μπαίνω σε μια άλλη φάση ζωής, να χαλαρώνω, να βλέπω πολλά πράγματα διαφορετικά.
Ομάδα που κερδίζει Δεν αλλάζει. Τι καινούργιο θα έχουμε φέτος στην εκπομπή;
Κοίταξε να δεις, αυτή είναι μια απόφαση που πήρε ο σταθμός με εμένα ότι θα συνεχίσουμε με την ίδια ομάδα γιατί ήμασταν πάρα πολύ ευχαριστημένοι από τους συνεργάτες. Η πιο σημαντική αλλαγή είναι ο αρχισυντάκτης Μιχάλης Πλεμμένος, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος τον οποίο γνωρίζω από το ρεπορτάζ πάρα πολλά χρόνια. Θα υπάρχει και μια ειδική συνεργασία που θα έχουμε κάποιες φορές την εβδομάδα με την πολύ αξιόλογη δημοσιογράφο και αγαπημένη Μαίρη Αυγερινοπούλου, προστίθεται στην ομάδα μας. Την φιλοξενούσαμε πολλές φορές πέρυσι και κάθε φορά μ’ αρέσει που είναι to the point, είναι πάρα πολύ χαλαρή, γνωρίζει πολλά.
Ο χάρτης της τηλεοπτικής πρωινής ζώνης έχει αλλάξει φέτος. Υπάρχει κάποιος αντίπαλος τον οποίο φοβάσαι περισσότερο;
Όλους τους φοβάμαι και όλους δεν τους φοβάμαι. Δηλαδή δεν υποτιμώ κανέναν, γιατί όλοι είναι και πάρα πολύ έμπειροι και εξαιρετικοί σε αυτό που κάνουν και πετυχημένοι και αγαπητοί. Αλλά από την άλλη δεν υποτιμώ τον εαυτό μου, διότι κι εγώ είμαι έμπειρη σε αυτό που κάνω κι εγώ έχω δουλέψει πολύ μαζί με την ομάδα μου, οπότε κι εγώ θέλω την πρωτιά φέτος.
Υπάρχει κάποιος παρουσιαστής ή παρουσιάστρια που θα ήθελες κάποια στιγμή να καθίσει καλεσμένος στον καναπέ σου;
Ναι. Ξέρεις ποιος μ’ αρέσει πολύ και θα ‘θελα να του πάρω μια συνέντευξη που δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις; Ο Νίκος Μάνεσης. Είναι ένας άνθρωπος που δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις. Αρέσει πάρα πολύ στον κόσμο, είναι εξαιρετικός σε αυτό που κάνει. Είναι από τους ανθρώπους που θα ήθελα πολύ να πάρω συνέντευξη.
Στα μηνύματα με ευχές που σου έστειλαν απάντησες σε όλα;
Ναι, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο που δεν απάντησα. Τώρα τι να σου πω;
Στον Γρηγόρη Γκουντάρα;
Ναι, θα σου πω. Αν ήταν τώρα θα απαντούσα. Τότε όμως, επειδή είχε ξεκινήσει την εκπομπή του, αυτή που έκανε τότε στο Open και είχαν ειπωθεί κάποια πράγματα και μου είχαν μεταφέρει κιόλας κάποια πράγματα που ίσως λεγόντουσαν στα παρασκήνια, με είχαν πληγώσει πάρα πολύ κι επειδή εγώ τον Γρηγόρη τον αγάπησα πραγματικά και στο μυαλό του έχει πλάσει, τέλος πάντων, κάτι διαφορετικό ίσως πιστεύει για τον τρόπο που τελείωσε η συνεργασία μας, επειδή εγώ τον Γρηγόρη τον αγάπησα, τον σεβάστηκα, εκεί πληγώθηκα. Οπότε ήταν αρκετά νωπό και όντως όταν μου ευχήθηκε για το παιδί, που το πιστεύω ότι ο Γρηγόρης χάρηκε που εγώ έγινα μητέρα, το πιστεύω ότι συγκινήθηκε, αλλά εγώ δεν ήμουν έτσι σε φάση να του απαντήσω γιατί δεν ήθελα έτσι λίγο να ταραχτώ. Με καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Υπάρχει κάποιο πρόσωπο που πιστεύεις ότι θα έπρεπε κάποια στιγμή να σου ζητήσει συγγνώμη για κάτι που έχει κάνει εις βάρος σου ή αντιστρόφως να ζητήσεις εσύ συγγνώμη σε κάποιον;
Ναι, απλά αυτό είναι πολύ σχετικό, ρε συ Γιώργο, διότι και εμένα με έχουν πληγώσει, ειδικά στο παρελθόν, και πολύ σπουδαία ονόματα που μπορεί να έχουν μιλήσει έτσι πολύ υποτιμητικά για μένα. Τελικά εγώ με τον χρόνο και την πορεία μου και απέδειξα ότι μπορώ να τα καταφέρω και αξίζω. Τότε εκείνοι μπορεί να πίστευαν ότι δεν αξίζω. Ίσως έχω πάρει ένα μάθημα από αυτό. Το μάθημα είναι ότι να μη βιαστείς να μιλήσεις για κάποιον και να τον κρίνεις. Η πορεία του και ο χρόνος θα τα δείξει όλα. Οπότε δεν θα μπω σε αυτή τη διαδικασία ποιος ζητάει συγγνώμη. Μπορεί να ήταν μια λάθος κρίση, δικιά μου ή του άλλου. Όλα αυτά περνάνε. Ο κόσμος είναι ο τελικός κριτής ούτως ή άλλως.
Έχεις σήμερα αυτά που ονειρευόσουν ένα χρόνο πριν;
Μα εννοείται και θα ήμουν αγνώμων αν έλεγα πια ότι δεν είμαι ευτυχισμένη, ότι δεν έχω αυτά που ονειρευόμουν. Εγώ πάντα ονειρευόμουν να είμαι υγιής και να έχω μια όμορφη οικογένεια και αυτό έχω πια και αυτή είναι η προτεραιότητά μου πάνω από όλα υγεία για το παιδί μου. Αυτό που θέλω να μου εύχονται να είναι υγιές και καλότυχο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Ποια είναι η αγαπημένη σου δραστηριότητα μαζί με την κόρη σου;
Α, καλά, εντάξει, ό,τι μπορείς να φανταστείς τώρα. Το απόγευμα που μπαίνω μέσα στο σπίτι μπροστά στο σαλόνι της έχω φτιάξει σαν ένα παρκάκι. Ξέρεις, έχω βάλει από κάτω αυτά που τα λένε παζλ, που είναι υφασμάτινα και βάζουμε εκεί τα κουκλάκια μας. Έχουμε αγαπημένα τραγούδια, έχουμε το Ελεφαντάκι του Δεληβοριά, της αρέσει, χορεύει. Έχουμε το Baby Shark που είναι αγαπημένο μας και σιγά σιγά έχω αρχίσει να της διαβάζω και παραμύθια. Πες το παιδί δεν καταλαβαίνει τίποτα, αλλά κοιτάει επειδή εικόνες και χρώματα. Με το που της ανοίγω το βιβλίο εντυπωσιάζεται.
Ο Παναγιώτη πώς περνάει την ώρα του μαζί της;
Βόλτες, βόλτες. Του αρέσει πάρα πολύ. Τη βλέπω και στα μαγαζιά πολλές φορές, την πάει στα καφέ.
Στα ταξίδια που κάνετε προσαρμόζεται η μικρή;
Εμείς την παίρνουμε μαζί μας παντού. Κάναμε και ταξίδι στο εξωτερικό, παρόλο που ήταν σχετικά μικρή. Περάσαμε φανταστικά, την είχαμε όλη μέρα στο μάρσιπο, αγκαλίτσες, περπάτημα. Περάσαμε μαγικά!
Ποιο χαρακτηριστικό σου και ποιο χαρακτηριστικό του Παναγιώτη θα ήθελες να πάρει η Ξένια;
Σίγουρα την ψυχραιμία του Παναγιώτη. Είναι πιο ψύχραιμος από μένα. Θέλω να έχει τη μεθοδικότητά μου και τη στοχοπροσήλωσή μου. Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσω να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται.
«Έχω περάσει τόσο δύσκολα στην προσωπική μου ζωή»
Νιώθεις ευτυχισμένη αυτή τη στιγμή;
Πολύ.
Ήθελα να σε ρωτήσω αν ο δρόμος προς την ευτυχία ήταν δύσκολος.
Πολλές φορές, όταν μου στέλνουν στα social γυναίκες ή κορίτσια της ηλικίας μου και λίγο μεγαλύτερες και μικρότερες: “Αχ βρε Κατερίνα μου, κι εμείς να βρούμε ένα καλό παιδί, να βρούμε την ευτυχία.” Έχω περάσει τόσο δύσκολα στην προσωπική μου ζωή. Εννοώ ότι δεν πίστευα ποτέ ότι θα έρθει ένας άνθρωπος, θα κάνω την οικογένεια και θα ζω αυτή την ηρεμία, γιατί πάντα όλα ήταν σε ταραχή.
Υπήρξαν δηλαδή στιγμές που είχες απογοητευτεί και είπες τέλος;
Πάρα πολλές. Ότι ούτε παιδί θα κάνω κι έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις η στιγμή που γνωρίζεις έναν άνθρωπο και είναι αυτό που περιμένεις ή μάλλον αυτό που το σύμπαν έχει σκεφτεί να σου φέρει. Όλα θα έρθουν την κατάλληλη στιγμή.
Ποιοι θα έρθουν εδώ στον πλατό τη Δευτέρα;
Λοιπόν, είμαι τόσο χαρούμενη για τους πρώτους καλεσμένους. Ξέρεις πολύ καλά ότι έχω μια τεράστια αδυναμία στη σειρά του Alpha, “Μπαμπά σ’ αγαπώ”, σε έναν εξαιρετικό ηθοποιό και πάρα πολύ ωραίο τύπο, ρε παιδί μου. Τον γουστάρω σαν άνθρωπο, έχει τόσο καλή ενέργεια, τον Αναστάση Ροϊλό, που δεν μιλάει και συχνά και μου κάνει μεγάλη τιμή που έρχεται. Αλλά θα σου πω, δεν θα είναι μόνος του ο Ροϊλός. Θα έρθει μαζί με τον μικρό Βίκτωρα.
Δεν μου είπες τελικά πότε θα φάμε κουφέτα.
Δεν θα φάμε ακόμα.
Να μην ανυπομονώ.
Όχι, δεν θα φάμε ακόμα.
Θα προλάβουμε άλλη μια συνέντευξη πριν φάμε κουφέτα;
Θα δείξει. Εύχομαι, δεν ξέρω. Θα δείξει…
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ