Στη σχέση που φροντίζει να ‘χει με την αναγνωρισιμότητα, κατά τη μακρόχρονη καλλιτεχνική της διαδρομή, αναφέρθηκε η Νικολέτα Βλαβιανού στην εφημερίδα Espresso και τον Στέργιο Σαμαρτζή.
Παράλληλα, δε, η έμπειρη ηθοποιός αναφέρθηκε στη σύνδεση που έχει πλέον με την κωμωδία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πιστεύετε ότι η αισιοδοξία, που σας χαρακτηρίζει, επηρέασε και την πορεία σας προς την κωμωδία ή οι κωμικοί ρόλοι ήταν απλώς μια επαγγελματική συγκυρία;
Όταν “βγήκα” εγώ, το εμπορικό θέατρο ζητούσε νόστιμα κορίτσια που κάνουν καλή κωμωδία. Παρότι ξεκίνησα με δραματικό ρόλο στο θέατρο, η κωμωδία μου άνοιξε δρόμο στην τηλεόραση αλλά με περιόρισε πολύ, επειδή έκανα πάντα κωμικούς ρόλους.
Το κοινό δεν βάζει ταμπέλες σε ηθοποιούς, το σύστημα των παραγωγών όμως βάζει. Το κοινό τον καλό ηθοποιό τον ακολουθεί ό,τι και να κάνει. Έχω αίσθηση του μέτρου στους ρόλους, είτε κωμικούς είτε δραματικούς, και πιστεύω ότι είμαι καλή και στα δύο.
Με τόση επιτυχία και αναγνωρισιμότητα όλα αυτά τα χρόνια, καβαλήσατε ποτέ το καλάμι;
Όχι, ποτέ. Ο κόσμος με αναγνώριζε από πολύ νωρίς στον δρόμο, γιατί οι πρώτες μου δουλειές στην τηλεόραση έκαναν πάνω από 50% τηλεθέαση. Δεν αισθάνομαι Ναπολέων ούτε κάτι πιο σημαντικό από τον διπλανό μου. Κάνω απλώς μια δουλειά όπως όλοι.
Ποτέ δεν έχτισα έναν μύθο στο κεφάλι μου. Από μικρή, που πήγαινα συνέχεια στο θέατρο, ποτέ δεν είχα λαχτάρα να πάρω αυτόγραφα και να φωτογραφηθώ με τους ηθοποιούς. Το απομυθοποίησα από την αρχή. Άλλωστε, ήταν θείοι μου οι αδελφοί Φαληρέα, οπότε ζούσα τους ανθρώπους της μουσικής καθημερινά.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ