Mortal Shell 2 Review: Το Απόλυτο Σκοτεινό Sequel

Η κατηγορία των action-RPG και συγκεκριμένα των λεγόμενων “soulslike” παιχνιδιών έχει γνωρίσει μια άνευ προηγουμένου έκρηξη τα τελευταία χρόνια. Έχουμε δει δεκάδες στούντιο να προσπαθούν να αντιγράψουν τη μαγεία της FromSoftware, με τα περισσότερα να αποτυγχάνουν παταγωδώς, προσφέροντας απλά μια άψυχη λούπα θανάτου και επανάληψης. Ωστόσο, όταν ο προκάτοχος αυτού του τίτλου κυκλοφόρησε, κατάφερε να κάνει ακριβώς το αντίθετο: δεν αντέγραψε, αλλά καινοτόμησε. Παρουσίασε έναν κόσμο τόσο βρώμικο, σκοτεινό και απελπιστικό, που σε τραβούσε μέσα του από τα πρώτα λεπτά. Τώρα, η ομάδα ανάπτυξης επιστρέφει με το Mortal Shell 2, ένα sequel που καλείται να σηκώσει το βαρύ φορτίο των υψηλών προσδοκιών και να αποδείξει ότι η αρχική επιτυχία δεν ήταν μια απλή σύμπτωση.

Η ιστορία μας πετάει ξανά σε έναν κόσμο ρημαγμένο, έναν τόπο όπου η παρακμή, η σήψη και η απόγνωση έχουν ποτίσει ακόμα και τις πέτρες. Ο παίκτης αναλαμβάνει εκ νέου τον ρόλο του “Foundling”, μιας απόκοσμης, σκελετωμένης και εξαιρετικά εύθραυστης οντότητας, η οποία ξυπνά σε ένα άγνωστο, εφιαλτικό τοπίο. Το σενάριο παραμένει κρυπτικό. Δεν υπάρχουν ξεκάθαρα cutscenes που εξηγούν τα πάντα με το κουτάλι. Η αφήγηση γίνεται μέσα από το ίδιο το περιβάλλον, τις περιγραφές των αντικειμένων και τους αινιγματικούς διαλόγους των λιγοστών, διαταραγμένων NPCs που θα συναντήσετε στον δρόμο σας. Υπάρχει μια τεράστια αίσθηση μυστηρίου που σε ωθεί να ψάξεις κάθε σκοτεινή γωνιά για να κατανοήσεις τι ακριβώς προκάλεσε την κατάρρευση αυτού του σύμπαντος. Η κλίμακα της περιπέτειας έχει πολλαπλασιαστεί δραματικά. Οι χάρτες δεν είναι πλέον μικρές, γραμμικές περιοχές με προκαθορισμένα μονοπάτια. Μιλάμε για έναν τεράστιο, διασυνδεδεμένο κόσμο, γεμάτο μυστικά περάσματα, κατακόμβες, παρατημένα κάστρα και τοξικούς βάλτους, που προκαλούν δέος με την αρχιτεκτονική τους.

Το Mortal Shell 2 δεν είναι ένα παιχνίδι που χαρίζεται. Σε πετάει στο απόλυτο σκοτάδι και απαιτεί από εσένα να προσαρμοστείς γρήγορα ή να πεθάνεις αμέτρητες φορές προσπαθώντας. Είναι μια εμπειρία που δοκιμάζει την υπομονή, τα αντανακλαστικά και την επιμονή, προσφέροντας ωστόσο μια από τις πιο ικανοποιητικές αισθήσεις επιβράβευσης όταν καταφέρνεις επιτέλους να ρίξεις στο έδαφος εκείνο το boss που σε βασάνιζε για ώρες.

Gameplay

Στον πυρήνα του, το gameplay του Mortal Shell 2 παραμένει πιστό σε αυτό που έκανε τη σειρά να ξεχωρίσει: τη συντριπτική, αμείλικτη αίσθηση βάρους. Κάθε κίνηση του χαρακτήρα σας έχει αδράνεια. Όταν σηκώνετε ένα τεράστιο σπαθί για να επιτεθείτε, νιώθετε την προσπάθεια, τον χρόνο που απαιτείται για να εκτελεστεί η κίνηση, αλλά και τον καταστροφικό αντίκτυπο όταν το μέταλλο συναντά τη σάρκα του εχθρού. Εδώ δεν χωράει το λεγόμενο “button mashing”. Αν αρχίσετε να πατάτε μανιωδώς τα κουμπιά της επίθεσης, θα αδειάσετε τη μπάρα της αντοχής (stamina) σας σε δευτερόλεπτα, μένοντας εντελώς εκτεθειμένοι στις θανατηφόρες επιθέσεις των αντιπάλων.

Ο μηχανισμός που αποτελεί την ταυτότητα του παιχνιδιού, το “Harden” (Σκλήρυνση), επιστρέφει και είναι πιο ρευστός από ποτέ. Για τους νέους παίκτες, το Harden σας επιτρέπει, με το πάτημα ενός κουμπιού, να μετατρέψετε το κορμί σας σε αδιαπέραστη πέτρα για λίγα δευτερόλεπτα. Το ιδιοφυές αυτού του συστήματος είναι ότι μπορεί να ενεργοποιηθεί οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και στη μέση ενός δικού σας animation επίθεσης. Μπορείτε να σηκώσετε το σφυρί σας, να δείτε τον εχθρό να επιτίθεται πιο γρήγορα από εσάς, να γίνετε πέτρα στον αέρα, να απορροφήσετε το χτύπημά του (το οποίο θα τον κάνει stagger, αφήνοντάς τον δηλαδή ανυπεράσπιστο) και, μόλις σπάσει η πέτρα σας, το σφυρί σας να συνεχίσει την τροχιά του και να τον συνθλίψει. Σε αυτό το sequel, ο μηχανισμός έχει εξελιχθεί, επιτρέποντας στους πιο έμπειρους παίκτες να εκτελούν “micro-hardens” – στιγμιαίες δηλαδή σκληρύνσεις που ακυρώνουν ζημιά χωρίς να καταναλώνουν ολόκληρο το cooldown, απαιτώντας όμως χειρουργική ακρίβεια στο timing.

Η ποικιλία των όπλων έχει αυξηθεί, φέρνοντας στο τραπέζι νέα εργαλεία καταστροφής, από γρήγορα διπλά δρεπάνια μέχρι τεράστιους πέλεκυς. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί πως το παιχνίδι διατηρεί μια ασυγχώρητη, απότομη κλιμάκωση στη δυσκολία του. Ενώ οι απλοί εχθροί στους διαδρόμους μαθαίνονται σχετικά γρήγορα, υπάρχουν συγκεκριμένα boss fights που ανεβάζουν τον πήχη με έναν τρόπο που μπορεί να φανεί άδικος στις πρώτες προσπάθειες. Τα bosses αυτά διαθέτουν τεράστιες μπάρες ζωής και συνδυασμούς κινήσεων που αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αντίδρασης. Επιπλέον, σε κλειστούς, στενούς χώρους όπως κάποιες από τις νέες κατακόμβες, η κάμερα τείνει να “κολλάει” στους τοίχους. Όταν βρίσκεσαι στριμωγμένος ανάμεσα σε δύο εχθρούς και έναν τοίχο, η απώλεια οπτικής επαφής συχνά οδηγεί σε άδικο θάνατο, κάτι που αποτελεί μια σταθερή, διαχρονική παθογένεια του είδους που, δυστυχώς, δεν έχει εξαλειφθεί πλήρως ούτε εδώ.

Mechanics

Το σύστημα που πραγματικά δίνει στρατηγικό βάθος στο παιχνίδι είναι φυσικά τα “Shells” (Κελύφη). Αντί να δημιουργείτε έναν χαρακτήρα και να του ανεβάζετε στατιστικά (Strength, Dexterity κλπ.), το Foundling εισχωρεί στα πτώματα θρυλικών πολεμιστών, αποκτώντας τις ικανότητες, τα στατιστικά και το παρελθόν τους. Το Mortal Shell 2 εισάγει ολοκαίνουργια κελύφη, τα οποία καλύπτουν κάθε πιθανό στυλ παιχνιδιού. Υπάρχει το βαρύ κέλυφος που λειτουργεί ως απόλυτο tank, αντέχοντας τεράστια ζημιά αλλά διαθέτοντας μηδαμινή αντοχή για αποφυγές, και υπάρχει και το ευέλικτο κέλυφος, που χορεύει γύρω από τους εχθρούς αλλά πεθαίνει με δύο μόλις χτυπήματα.

Η αναβάθμιση αυτών των Shells γίνεται μέσω της συλλογής “Tar” (η βασική νομισματική μονάδα, όπως τα souls) και “Glimpses” (στιγμές από αναμνήσεις). Το skill tree του κάθε πολεμιστή είναι βαθύ και ουσιαστικό, ξεκλειδώνοντας όχι μόνο παθητικά πλεονεκτήματα, αλλά και νέες, άκρως εντυπωσιακές επιθέσεις. Η μεγάλη επανάσταση όμως σε αυτόν τον τομέα είναι η δυνατότητα της άμεσης εναλλαγής (on-the-fly swapping) των Shells κατά τη διάρκεια της μάχης. Εκεί που παλιά ήσουν “κλειδωμένος” στην επιλογή σου μέχρι να βρεις το κατάλληλο αντικείμενο, τώρα μπορείς με το ανάλογο κόστος σε Resolve να αποβάλεις το βαρύ σου κέλυφος τη στιγμή που ο εχθρός ετοιμάζει μια γρήγορη επίθεση, και να μπεις αστραπιαία στο σώμα του ευέλικτου πολεμιστή για να κάνεις dodge. Αυτό το mechanic ανοίγει τον δρόμο για απίστευτα combos και πειραματισμούς, προσφέροντας μια φρεσκάδα που το είδος είχε πραγματικά ανάγκη.

Το σύστημα “Familiarity” (Εξοικείωσης) επιστρέφει επίσης, παραμένοντας ένα από τα πιο έξυπνα mechanics της βιομηχανίας. Τα αντικείμενα που βρίσκετε στον κόσμο (μανιτάρια, φίλτρα, καμπανάκια) δεν έχουν περιγραφή την πρώτη φορά που τα πιάνετε στα χέρια σας. Πρέπει να τα καταναλώσετε στα τυφλά για να μάθετε τι κάνουν. Μπορεί να σας δώσουν πολύτιμη υγεία, μπορεί και να σας ρίξουν δηλητήριο. Όσο περισσότερο ρισκάρετε και τα χρησιμοποιείτε, τόσο αυξάνεται η εξοικείωσή σας, ξεκλειδώνοντας συχνά δευτερεύουσες, εξαιρετικά ευεργετικές ιδιότητες (ένα δηλητηριώδες μανιτάρι στο μέγιστο familiarity προσφέρει πλέον ανοσία στις τοξίνες). Τέλος, το σύστημα parry παραμένει αυστηρό και απαιτητικό, όντας ουσιαστικά ο μόνος σταθερός τρόπος να κλέβετε ζωή από τους εχθρούς και να συντηρείστε στις τεράστιες διαδρομές από το ένα checkpoint στο άλλο.

Γραφικά

Αν το gameplay είναι ο σκελετός, ο οπτικός τομέας είναι το δέρμα, και εδώ η μετάβαση στη νέα γενιά μηχανών γραφικών έχει κάνει θαύματα. Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι σχεδιασμένος με μια μακάβρια τελειότητα, όντας ταυτόχρονα αποκρουστικός και ασύλληπτα όμορφος. Η καλλιτεχνική διεύθυνση (art direction) παραδίδει μαθήματα στο πώς να χτίζεις ένα grimdark fantasy σκηνικό χωρίς να βασίζεσαι αποκλειστικά σε αποχρώσεις του γκρι και του καφέ. Υπάρχουν δάση με δέντρα που μοιάζουν να αιμορραγούν, βάλτοι γεμάτοι τοξική ομίχλη που αντιδρά ρεαλιστικά στις κινήσεις σας, και τεράστια, επιβλητικά γοτθικά οικοδομήματα από μαύρη πέτρα και χρυσό, όπου η λεπτομέρεια στην αρχιτεκτονική ζαλίζει.

Η απόδοση του παιχνιδιού στο PC είναι άκρως εντυπωσιακή και εξαιρετικά βελτιστοποιημένη. Τρέχοντας τον τίτλο στο σύστημά μου, το οποίο εξοπλίζεται με τον επεξεργαστή AMD Ryzen 9 9950X3D και την κάρτα γραφικών NVIDIA RTX 5080, το παιχνίδι δεν “ίδρωσε” απολύτως ποτέ. Με την ανάλυση καρφωμένη σε εγγενές 4K και όλα τα settings στο Ultra συμπεριλαμβανομένου του πλήρους Ray Tracing για αντανακλάσεις και φωτοσκιάσεις, το framerate διατηρήθηκε αψεγάδιαστο. Η ρευστότητα των καρέ είναι κάτι παραπάνω από κρίσιμη σε τίτλους όπου ένα millisecond καθυστέρησης στο parry μπορεί να αποβεί μοιραίο. Οι δυναμικοί φωτισμοί μεταμορφώνουν τους κλειστούς χώρους. Όταν ανάβετε μια δάδα μέσα σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι, οι σκιές των τεράστιων αγαλμάτων μακραίνουν και παραμορφώνονται ρεαλιστικά, ενώ οι αντανακλάσεις του φωτός πάνω στη σκουριασμένη, λασπωμένη πανοπλία του κελύφους σας προσθέτουν απίστευτο ρεαλισμό. Τα animations των επιθέσεων, οι σπίθες που πετάγονται όταν το σπαθί σας χτυπάει την ασπίδα του εχθρού και τα κομμάτια πέτρας που θρυμματίζονται όταν “σπάτε” το Harden, συνθέτουν ένα οπτικό υπερθέαμα που δεν χορταίνεις να βλέπεις.

Ήχος & Μουσική

Σε παιχνίδια όπου η επιβίωση κρέμεται από μια κλωστή, ο ήχος δεν είναι απλά διακοσμητικός, αλλά λειτουργεί ως προειδοποίηση, ως ένδειξη κινδύνου. Το sound design του Mortal Shell 2 παίρνει άριστα. Ο κόσμος γύρω σας βρίθει από ανατριχιαστικούς ήχους. Ενώ περπατάτε σε ένα έρημο μονοπάτι, θα ακούσετε τα κλαδιά να σπάνε κάτω από τις μπότες σας, τον άνεμο να σφυρίζει μέσα από τα ερείπια και, κάπου στο βάθος, το απόκοσμο γρύλισμα ενός πλάσματος που περιπολεί, δίνοντάς σας τη δυνατότητα να προβλέψετε τις θέσεις των εχθρών χρησιμοποιώντας το εξαιρετικό spatial audio.

Τα ηχητικά εφέ στη μάχη είναι απλά συγκλονιστικά. Ο ήχος από ένα βαρύ σφυρί που συνθλίβει μια πανοπλία έχει ένα τρομακτικό μπάσο που δονεί τον χώρο. Το χαρακτηριστικό, βαρύ “κρακ” που ακούγεται όταν ενεργοποιείτε το Harden, ακολουθούμενο από τον κρότο της εχθρικής επίθεσης που αναπηδά πάνω στην πέτρα, είναι τόσο ικανοποιητικό που δεν παλιώνει ποτέ. Η μουσική επένδυση, από την άλλη πλευρά, ακολουθεί μια εξαιρετικά ατμοσφαιρική και μινιμαλιστική προσέγγιση. Κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης, επικρατεί ησυχία ή χαμηλόφωνα, μελαγχολικά έγχορδα που χτίζουν ένα αίσθημα απομόνωσης. Όταν όμως περάσετε την πύλη ενός boss, η μουσική εκρήγνυται. Επικές, σκοτεινές χορωδίες, τύμπανα πολέμου και διαπεραστικές μελωδίες ανεβάζουν τον ρυθμό της καρδιάς, δημιουργώντας την τέλεια ατμόσφαιρα για μια μάχη ζωής και θανάτου. Και φυσικά, το αγαπημένο μας λαούτο επιστρέφει: μπορείτε να καθίσετε ανά πάσα στιγμή και να παίξετε μια θλιμμένη μελωδία για να χαλαρώσετε τα νεύρα σας.

Συμπέρασμα

Το Mortal Shell 2 πετυχαίνει τον βασικότερο στόχο κάθε sequel: παίρνει τα ήδη εξαιρετικά θεμέλια του πρώτου παιχνιδιού, διορθώνει τις περισσότερες ατέλειες, επεκτείνει τον κόσμο του και προσφέρει ένα σαφώς πιο ολοκληρωμένο και χορταστικό πακέτο. Το combat είναι βαρύ, τακτικό και εξαιρετικά ανταποδοτικό. Ο μηχανισμός του Harden παραμένει μια από τις καλύτερες καινοτομίες της τελευταίας δεκαετίας στο συγκεκριμένο είδος, και το νέο σύστημα εναλλαγής Shells κατά τη διάρκεια της μάχης ανοίγει νέους, συναρπαστικούς δρόμους προσέγγισης.

Αν και το παιχνίδι συνεχίζει να “σκοντάφτει” μερικές φορές σε κλασικά προβλήματα του είδους, όπως οι δύστροπες γωνίες λήψης της κάμερας σε κλειστούς χώρους και μερικά απότομα, ίσως υπερβολικά “σκληρά” άλματα δυσκολίας στα τελικά bosses, τα στοιχεία αυτά δεν είναι ικανά να αμαυρώσουν τη συνολική εικόνα. Είναι μια εμπειρία αδιαπέραστη, βάναυση, αλλά και βαθιά μαγευτική για όσους έχουν την υπομονή να την ανακαλύψουν. Αν είστε οπαδός των προκλήσεων, των σκοτεινών fantasy κόσμων και αναζητάτε ένα παιχνίδι που δεν θα σας χαριστεί ούτε λεπτό, μόλις βρήκατε την επόμενη μεγάλη σας εμμονή.