Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη μαζί με τον καλό του φίλο, Διονύση Ατζαράκη, έδωσε ο Ζήσης Ρούμπος στο νέο τεύχος του περιοδικού Hello και τη δημοσιογράφο Σόνια Μαγγίνα.
Ανάμεσα σε άλλα, δε, ο γνωστός ηθοποιός γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε για την πρώτη εμπειρία που είχε επί σκηνής με το stand up comedy πριν από αρκετά χρόνια.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Θεωρώ ότι έχει ανθίσει πολύ ως είδος το stand up comedy αυτή τη δεκαετία.
Η δική μου πρώτη stand up απόπειρα ήταν το 2005. Με τεράστια αποτυχία…. Ξαναμπήκα το 2011.
Σας τραυμάτισε;
Ήμουν στο Σταυρό του Νότου – είναι αυτή η γνωστή ιστορία. Είχα δει κάτι βιντεάκια γνωστών κωμικών, έγραψα μια κόλα χαρτί Α4 και την έμαθα απέξω. Βγήκα να την παίξω και πέθανα μπροστά σε πεντακόσιους ανθρώπους Σάββατο βράδυ! Δεν γέλασε κανείς! Δεν είχα την παραμικρή εικόνα για το τι έπρεπε να κάνω ή για τη διάρκεια. Διάβαζα το χαρτί μου, έφτασα στο πρώτο αστείο και δεν γέλασε κανείς. Ούτε ένας από τα πεντακόσια άτομα που ήταν εκεί. Αυτό με άγχωσε και έκανα το πρώτο κλασικό λάθος που κάνει ένας νέος κωμικός. Έτρεξα στο επόμενο αστείο.
Το οποίο τρέξιμο πάει να πει ότι εγώ άρχισα να κάνω σαρδάμ και τα ηχεία να μικροφωνίζουν – κανονικός εφιάλτης. Ξεκίνησα να ιδρώνω, είπα το δεύτερο αστείο, πάλι δεν γέλασε κανείς και κάπου εκεί ένιωσα ότι ήθελα να κλάψω. Αισθάνθηκα απίστευτο σοκ. Τότε, σε αυτό το σιωπηλό κοινό, σηκώθηκε μια κυρία και φώναξε: “Πότε θα τελειώσει όλο αυτό;”. Της απάντησα: “Δώστε μου 5 λεπτά και κατεβαίνω”. Και ήταν το μοναδικό γέλιο που πήρα εκείνο το βράδυ,
Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία. Έξι χρόνια μετά, κάναμε πρόβες με τον Λάμπρο Φισφή για το “Κάψε το σενάριο” και παράλληλα εκείνος έστησε τις βραδιές κωμωδίας που οργάνωνε με διάφορα ensembles. Μου πρότεινε να συμμετάσχω και, καθώς ήμουν λίγο επιφυλακτικός, μου είπε: “Έλα να παίξεις για 5 λεπτά μόνο”. Πήγα λοιπόν με κείμενο 5 λεπτών και έπαιξα 20.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ