Η Μαρίλια Μητρούση στο zappit: «Απομακρυνθήκαμε έντονα με τον μπαμπά μου τότε – Έχω κενό από το τροχαίο – Αγαπώ πολύ τη μαμά μου αλλά δεν είναι φίλη μου»

Η Μαρίλια Μητρούση ανήκει στη νέα γενιά ηθοποιών που καταφέρνουν να ξεχωρίζουν τόσο για το ταλέντο όσο και για την αμεσότητα του χαρακτήρα τους. Με έντονη παρουσία στην τηλεόραση, στο θέατρο αλλά και στα social media, η κόρη των ηθοποιών Μιχάλη Μητρούση και Ρουμπίνης Βασιλακοπούλου, έρχεται σήμερα στο zappit και εξομολογείται με αφοπλιστική ειλικρίνεια για όλα, κρατώντας έναν αυθεντικό και ανεπιτήδευτο λόγο.

Η σχέση ζωής με τον πατέρα της, οι δύσκολες στιγμές, η ψυχοθεραπεία, οι ανασφάλειες, αλλά και η άλλη πλευρά των social media. Η Μαρίλια Μητρούση εξηγεί γιατί θεωρεί το διαδικτυακό bullying μία βαθιά τοξική μορφή βίας, αποκαλύπτει πώς διαχειρίζεται τα αρνητικά σχόλια και παραδέχεται ότι πίσω από την εξωστρέφεια κρύβεται ένας άνθρωπος με ευαισθησίες και φόβους.

Παράλληλα, μιλά για τη σειρά του Alpha “Να μ’ αγαπάς”, αναφέροντας πως είναι «η πιο ωραία δουλειά» που έχει κάνει μέχρι σήμερα, θυμάται τη συμμετοχή της στο “The Voice”, μιλά για τη γνωριμία της με τον Γιώργο Μαζωνάκη και παραδέχεται πως αυτή την περίοδο είναι ερωτευμένη, χωρίς όμως να αποκαλύπτει ποιος είναι ο άντρας που της έχει κλέψει την καρδιά.

Από τη σχέση της με τους γονείς της μέχρι το καταφύγιό της στο Πήλιο… Είναι η Μαρίλια Μητρούση και αυτό είναι… The Full Story της ζωής της!

Έχω φτιάξει ένα πολύ ωραίο «σπίτι» στα social media με κάποιους ανθρώπους, με τα νέα τα κορίτσια. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ αυτό. Τα αγαπώ πάρα πολύ, τις γυναίκες. Και χαίρομαι πάρα πολύ που μπαίνω στη διαδικασία να μπορώ να λέω δυο-τρία πράγματα με ανθρώπους που, ξέρεις, έχουν τις ανασφάλειές τους…

Τα αρνητικά σχόλια είναι θεμιτά όταν δεν σε προσβάλλει ο άλλος. Και μου φαίνεται πάρα πολύ γελοίο να μπαίνεις στη διαδικασία να προσβάλλεις έναν άνθρωπο. Συνήθως απαντάω. Ας πούμε, μια κυρία, η οποία είναι μεγάλη γυναίκα, μου γράφει: “Τι να σου πει ο κόσμος αφού είσαι ατάλαντη;” Συστηματικά τώρα.

«Τι να σε κάνουμε, αφού είσαι ατάλαντη και ηλίθια;»

Και πάω και της γράφω: “Κυρία μου, εσείς είστε μία γυναίκα η οποία έχει παιδιά, εγγόνια ίσως. Πώς νιώθετε που μπήκατε στο προφίλ ενός κοριτσιού, το οποίο δεν το γνωρίζετε, να το φέρετε σε μία δύσκολη θέση και να το προσβάλλετε; Αυτή την αγωγή δίνετε και στα δικά σας τα παιδιά; Θα σας άρεσε η κόρη σας ή η εγγονή σας, στα social, να της μιλήσει ένας άνθρωπος όπως μιλάτε εσείς σε ένα νέο κορίτσι;” Το πήρε πίσω το σχόλιό της. Το πήρε πίσω. Από τότε σταμάτησε να γράφει.

«Η σειρά στον Alpha είναι η πιο ωραία που έχω κάνει ποτέ στην τηλεόραση»

Και αυτό ξεκινάει από το κανάλι, ότι ήμασταν όλοι μία αγκαλιά. Το κανάλι αγκάλιασε αμέσως τη σειρά. Η παραγωγή, οι άνθρωποι που δουλεύουμε μαζί, και φτάνει στους ανθρώπους που είμαστε κάθε μέρα μαζί. Είτε λέγονται συνάδελφοι, είτε λέγεται συνεργείο. Εγώ αυτό δεν το έχω ξαναζήσει.

«Μιλάω πολύ καλά τουρκικά»

Ήταν μία διάθεση του Μιχάλη Μητρούση. Ο οποίος είπε: “Κοίταξε να δεις. Εντάξει, σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο, μάθε τραγούδι, αλλά πρέπει να τελειώσεις μία σχολή”. Τι τις δώσαμε, τις Πανελλήνιες; Το μετανιώνω πάρα πολύ. Γιατί είχα αποφασίσει ότι θα είμαι στο Εθνικό Ωδείο και μπήκα σε μία διαδικασία να πονάει το στομάχι μου, να μην κοιμάμαι, να μην ξέρω τι μου συμβαίνει στη ζωή μου, να πιέζομαι από παντού… Τέλος πάντων, επειδή λοιπόν εγώ την είχα αυτή την πίεση, αποφάσισα ότι θέλω να μάθω μία ξένη γλώσσα. Και αυτά ήταν τα τούρκικα.

Οι γονείς μου, από μωρό παιδί όταν ήμουν, είχαν έναν φόβο. Που βέβαια αυτό δεν λειτούργησε πολύ καλά, είχαν τον φόβο του να μη μου σηκώσουν πολύ ψηλά τα φτερά, στο να μη μου λένε “πω, πω… τι ταλαντούχο παιδί”, γιατί το ‘βλεπαν ότι έχω κλίση στο θέατρο και στην υποκριτική, το ‘βλεπαν ότι έχω κλίση στη μουσική και ξέρεις… μου πατούσαν ένα φρένο για να μην καβαλήσω κάποιο καλάμι.

Ένιωσες εσύ ότι το καβάλησες, το καλάμι;

Ποτέ στη ζωή μου. Ποτέ. Δυστυχώς δούλεψε εντελώς ανάποδα. Καθόλου. Νιώθω ότι είμαι πάρα πολύ ταπεινός άνθρωπος. Πιστεύω ότι αυτό, είναι τώρα κι αύριο το πρωί δεν θα ‘ναι. Το θεωρώ πολύ εφήμερο. Καλάμι; Τα ανάποδα σου λέω… Μα αυτό που έκαναν, δεν βοήθησε τελικά.

Είχες… δοκιμάσει κάποτε στο Voice…

Μπράβο μου, που βρήκα αυτό το θάρρος και το έκανα. Στην ηλικία μου δε θα το ‘κανα ποτέ! Τώρα, μετά από τόσα χρόνια. Ήτανε η αφέλεια της νιότης μου! Τώρα σκέφτομαι τα πράγματα πολλές φορές, πριν τα κάνω.

«Με πλήγωσε η συμμετοχή μου στο The Voice»

Αλλά μου ‘κανε και καλό. Γιατί όντως δεν είχε έρθει και το τέλος του κόσμου.

Υπήρξαν στιγμές που σου έλειπαν οι γονείς σου, ως παιδί;

Ναι, είναι λίγο δύσκολο. Ξέρεις τι; Το καταλαβαίνεις μετά, με τα χρόνια. Γιατί είχε έρθει και το διαζύγιο, τότε. Οπότε όταν ήμουνα πιο μικρή… που τους είχα… δεν τους είχα… με το θέατρο, τους είχα και δεν τους είχα. Και ήταν μία πολύ ευαίσθητη ηλικία, που τελικά το συνειδητοποίησα πολύ αργότερα, μεγαλώνοντας, ότι “πω, πω… τότε δεν τους είχα, ε; “. Τώρα, τα τελευταία χρόνια έχω καταλάβει πότε δεν τους είχα.

Δεν το εξέφραζα. Δεν, νομίζω γιατί δεν το είχα καταλάβει. Είχα έναν παππού και έχω μία γιαγιά, η οποία ήταν εκεί, πολύ δίπλα μου. Και μου είναι και πολύ εύκολη η σχέση με τη Νικέτη, στη σειρά, γιατί με τη γιαγιά μου έχω τέτοια σχέση. Που αναπλήρωσαν το κενό πολύ καλά… Απλώς όταν μπαίνεις στη διαδικασία να… δεις τον εαυτό σου λίγο καλύτερα, και να κάνεις ψυχοθεραπεία… και να ανασύρεις από το ντουλάπι πολλά πράγματα… 

Τι άνθρωπος είναι ο Γιώργος Μαζωνάκης; Πώς τον έχεις βιώσει, εσύ;

Είναι ένα παιδί. Και είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Έχει ψυχή μικρού παιδιού, ένας καταπληκτικός άνθρωπος. Και πολύ δοτικός.

Τις τελευταίες εξελίξεις στη ζωή του, τις παρακολούθησες;

Αδιανόητο. Αδιανόητο. Αυτό μπορώ να σου πω, να το σχολιάσω. Είναι το καλύτερο άτομο και πιστεύω ότι ακριβώς επειδή είναι πολύ καλός άνθρωπος, βρήκαν και τον πατήσανε τον Γιώργο.

Ο πατέρας σου είχε ένα σοβαρό τροχαίο πέρυσι το καλοκαίρι. Τι θυμάσαι από κείνη την ημέρα;

Κοίτα να σου πω, κενό… Όταν με πήρε η σύντροφός του κλαίγοντας… και ακούω την Κωνσταντίνα, τη γυναίκα του, να κλαίει γοερά! Στην αρχή δεν είχα συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα. Λέω, κάπου θα τράκαρε τώρα μωρέ. Και πάω εκεί, και βλέπω τα αίματα στον δρόμο του μπαμπά μου, και το ασθενοφόρο και τον μπαμπά μου σε κατάσταση σοκ με κολάρο. Βέβαια όταν μίλησε και αυτά, ήρθα στα συγκαλά μου.στα ίσα μου, γιατί είδα ότι ήταν καλά. Ήταν το πόδι του που είχε γίνει σμπαράλια.

Ο μπαμπάς μου, είναι ένας άνθρωπος που όταν είχε πάθει κι ένα επεισόδιο, το ισχαιμικό, μου μίλαγε στο τηλέφωνο. Δηλαδή όταν δεν μου μίλησε στο τηλέφωνο, και πήγα εκεί και τον βλέπω σε αυτή την κατάσταση… Ξέρεις, τον μπαμπά μου τον έχω λίγο στο μυαλό μου άτρωτο. Όταν βλέπω τον μπαμπά μου να φοβάται ή να κλαίει, καταρρέει ο κόσμος μου! Τον έχω πάρα πολύ δυνατό, σούπερ ήρωα στα πάντα.

Έχετε άρα την παραδοσιακή σχέση, πατέρα με κόρη.

Την έχουμε σίγουρα. Και την έχουμε χτίσει αυτή τη σχέση, γιατί έχει περάσει η σχέση μας από πολλά σκαμπανεβάσματα. Έχουμε περάσει και αποστάσεις, και να έχουμε στεναχωρήσει πολύ ο ένας τον άλλον.

Κυρίως για ποιους λόγους συνέβαινε αυτό;

Γιατί νομίζω ότι ο μπαμπάς μου προσπαθούσε να μου δείξει τα λάθη μου σε εκείνη την ηλικία – γιατί είχα περάσει κι εγώ μια ηλικία που είχα κάνει πολλά λάθη – στα φοιτητικά μου χρόνια. Που θέλει ο γονιός να σε βοηθήσει, αλλά επί της ουσίας δεν μπορεί, γιατί νομίζω ότι τελικά μόνοι μας πρέπει να κάνουμε τα λάθη για να ωριμάσουμε. Ο μπαμπάς μου είχε την ανάγκη να ωριμάσω λίγο πιο γρήγορα από την ηλικία μου. Ήθελε να είμαι όπως είμαι τώρα, ας πούμε, πριν πέντε, έξι, εφτά χρόνια. Που δεν γίνεται.

Συζητάτε για τα προσωπικά σας;

Πάντα. Με τον μπαμπά μου συζητάω πιο πολύ… Μόνο κάποια στιγμή που είχα κάνει κάποιες λάθος επιλογές στην προσωπική μου ζωή, και του τις απέκρυπτα… Βέβαια ο μπαμπάς μου γνώριζε. Τότε ήτανε μόνο μία περίοδος που απομακρυνθήκαμε με τον μπαμπά μου, έντονα.

Έχουν ανησυχήσει για την προσωπική σου ζωή;

Ναι, βέβαια. Και, ξέρεις, κάνουνε… κάποιες φορές παλιά – πιο νέα που ‘χα κάνει τα λάθη μου – κάνανε και κόμμα! Που δεν μιλάνε κάθε μέρα στο τηλέφωνο. Αλλά αν συμβεί κάτι, είτε σε σχέση με μένα, είτε σε σχέση με τη ζωή του ενός ή του αλλουνού, θα ‘ναι εκεί ο ένας για τον άλλον, πάντα. Οπότε, ξέρεις, έπαιρνε ο ένας τον άλλον… «Δεν μ’ αρέσει αυτό». Κι εγώ έξαλλη! «Τώρα βρήκατε να γίνετε οικογένεια; Τώρα», λέω, «που είναι να με θάψετε εμένα; Μια χαρά!» [γέλιο]

Γενικώς, περνάτε χρόνο μαζί; Όλοι μαζί πια;

Όχι, όχι. Πολλά χρόνια έχει σταματήσει να γίνεται αυτό.

Σου λείπει αυτό;

Όχι. Κοίτα, περνάω χρόνο ξεχωριστά με τους γονείς μου, αλλά επιλέγω να κάνω παρέα με τον μπαμπά μου. Και ο μπαμπάς μου έχει μια υπέροχη γυναίκα, και τους επιλέγω πολύ σαν παρέα στη ζωή μου και τους δύο.

Με τη μαμά σου, εννοείς ότι είναι διαφορετικός ο τρόπος της επικοινωνίας σας;

Ναι. Μένουμε και πολύ κοντά, και υπάρχει επαφή πιο καθημερινή. Την αγαπάω πάρα πολύ. Αλλά δεν είναι φίλη μου, η μαμά μου. Σίγουρα. Όταν έχω ένα πρόβλημα θα τρέξω στη μαμά μου. Ο μπαμπάς μου, είναι φίλος μου. Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Δηλαδή, με τον μπαμπά μου περνάω καλά, θα τον βγάλω έξω για φαγητό.

Έχεις το ίδιο καλή σχέση και με τους δυο;

Ναι. Για διαφορετικούς λόγους.

Απλά είναι διαφορετικός ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τον καθένα.

Ναι, γιατί είναι άλλοι χαρακτήρες, άλλοι άνθρωποι. Και με κάποιους ταιριάζουμε, με κάποιους δεν ταιριάζουμε όλοι. Με τον μπαμπά μου ταιριάζουμε πολύ. Με τη μαμά μου δεν ταιριάζουμε, δεν είμαστε ίδιοι χαρακτήρες και καθόλου ίδιοι άνθρωποι. Πιο πολύ ταιριάζουμε στα άγχη μας. Με τη μαμά μου έχουμε ίδιες ανησυχίες, αγχωνόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά στην επικοινωνία, επειδή με τον μπαμπά μου έχουμε τον ίδιο τρόπο που βλέπουμε τη ζωή, είμαστε πιο κοντά στο να συζητήσουμε πράγματα.

Σε στεναχώρησε το γεγονός ότι δημοσιοποιήθηκε κάτι από την προσωπική σου ζωή;

Ξέρεις τι, με τα χρόνια έχω καταλάβει ότι, τι με ενοχλεί από αυτό πάρα πολύ; Με ενοχλεί ότι όταν θα πρέπει να περάσεις – για τους Χ, Ψ λόγους – άμα δεν καταλήξει καλά η σχέση, θα καταλήξει είτε στο «για πάντα», είτε στο χωρισμό. Δεν υπάρχει άλλη λύση, έτσι; Όταν, λοιπόν, μία σχέση καταλήξει στο χωρισμό, ξαφνικά σταματάς να είσαι εσύ και ο άνθρωπος αυτός (είσαι εσύ, ο άνθρωπος αυτός και χίλιοι άλλοι). Σταματάει. Εμένα με ρωτάνε αν αυτόν το χωρισμό, που θέλω να τον περάσω μόνη μου, να κλάψω, να χτυπηθώ, να τον ξεπεράσω, να μην μιλήσω γι’ αυτό…

Είσαι ερωτευμένη;

Ναι.

Γιατί το “ναι” μου το ‘πες με μία… πρώτη σκέψη; Γιατί δεν ήθελες να μου το πεις; Γιατί σκέφτεσαι την επόμενη ερώτηση!

Είμαι πολύ καλά.

Ξέρουμε με ποιον είσαι; Τον ξέρουμε τον κύριο με τον οποίο είσαι ερωτευμένη;

Δεν θέλω να το πω, ρε παιδί μου! Δεν θέλω. Για τους λόγους που σου είπα. Δεν θέλω.

Αρνητικά σχόλια για φωτογραφίες σου στα social έχεις δεχτεί;

Ναι! Βασικά… με λένε πάπια. Τα χείλια μου. Αλήθεια σου λέω. “Τι λες μωρή πάπια; Που πήγες και έκανες τα μούτρα σου έτσι”, ας πούμε. Και δεν έχω και τίποτα στα μούτρα μου… Να ‘χαν και κάτι, να πω… κάτι ένα, κάτι άλλο. Αλλά πολύ αρνητικό σχόλιο εκεί. Δεν…

Έχεις αναπτύξει μηχανισμό να αποβάλλεις αμέσως την τοξικότητα αυτή απ’ τα social media;

Ναι, ναι. Γιατί αλλιώς δεν μπορείς να το κάνεις. Αλλιώς κάηκες. Άμα μπεις στη διαδικασία τώρα αυτό να το κάνεις… Έχω πιάσει τον εαυτό μου να μπαίνει, να ξέρεις. Έχω βάλει και τα κλάματα μια φορά! Κι έχω πει πώς δε θα το ξανακάνω.

Έχεις κλάψει βλέποντας σχόλιο;

Δεν ήταν το σχόλιο του ανθρώπου. Ήταν, εγώ είχα μαζέψει άγχος και αυτό, και είδα ας πούμε το τάδε σχόλιο, και ήτανε η σταγόνα… Δεν ήταν η αιτία. Αλλά κοίτα, λέω ρε παιδί μου, που κι εσύ το φιλτράρεις, και το ξέρεις, λίγο μπορεί να σε περάσει κάποια στιγμή.

«Ένας είναι ο προορισμός της ζωής μου, το Πήλιο»

Το Πήλιο είναι ένας παράδεισος που έχει φτιάξει ο μπαμπάς μου. Ένας μικρός παράδεισος στο Νότιο Πήλιο, ο Λαύκος, που είναι το χωριό μου… Το κάναμε χωριό. Με τον κουμπάρο του, τον Δημήτρη Πιατά. Κάνανε μια ταινία κάπου, και πήγανε κι οι δύο μετά και πήραν σπίτι. Και είναι ένας προορισμός πολλών συναδέλφων. Και η Καβογιάννη και ο Χαραλαμπόπουλος… πολλοί είναι κοντά μας, στις Μηλιές έχουμε γείτονες! Αλλά είναι ένας επίγειος παράδεισος αυτός για μένα. Και είναι κι ένα καταφύγιο, που τα τελευταία χρόνια δεν επιλέγω να πηγαίνω πουθενά αλλού. Ο μπαμπάς μου έχει φτιάξει αυτή την μικρή Εδέμ εκεί. Και ο ίδιος όταν θέλει να αποφορτιστεί και λοιπά, τρέχει στο Πήλιο. Είναι για μας το σημείο μας.