Καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης 11 Φεβρουαρίου η Νάντια Κοντογεώργη, συνομιλώντας με το Φώτη Σεργουλόπουλο σε μια συζήτηση με προσωπικό τόνο.
«Εδώ πάντα ένιωθα ασφαλής. Είναι πολύ σημαντικό για μας, όταν ερχόμαστε σε εκπομπές, να αισθανόμαστε καλά και να μην είμαστε σε άμυνα», αρχικά εξομολογήθηκε η Νάντια Κοντογεώργη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως εξήγησε, πολλές φορές ο καλεσμένος νιώθει θωρακισμένος όταν αντιλαμβάνεται ότι «η ανάγκη δεν είναι να επικοινωνήσετε ή να συνδεθείτε, αλλά να δημιουργηθεί ένας τίτλος. Υπάρχει ένα δημοσιογραφικό δαιμόνιο που μπορεί να σε πάει λίγο πιο βαθιά από εκεί που ο άλλος είναι έτοιμος να ανοίξει».
Θυμήθηκε, μάλιστα, την περίοδο που παρουσίαζε η ίδια εκπομπή: «Με έβαζα στη θέση του συνεντευξιαζόμενου. Προσπαθούσα να δημιουργήσω την αίσθηση ότι εδώ είμαστε καλά, ασφαλείς και δεν έχουμε πρόθεση να σε κάνουμε να φύγεις άσχημα».
Η συζήτηση πέρασε και στους ανθρώπους που την έχουν εμπνεύσει. «Πολλοί. Και άνθρωποι που δεν γνωρίζω προσωπικά», ανέφερε, φέρνοντας ως παράδειγμα τη μέτζο σοπράνο Τζόυς ΝτιΝτονάτο: «Ο τρόπος που συνδιαλέγεται με την τέχνη της είναι ακτιβιστικός. Θέλει να ημερώσει τις ψυχές μέσα από την τέχνη».
Αναφερόμενη στο «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι», στάθηκε στη σύγκρουση ανθρώπου και τεχνολογίας: «Το ατελές το ανθρώπινο έρχεται σε σύγκρουση με την τελειότητα της μηχανής και του A.I. Βλέπεις πόσο μικρό και ταυτόχρονα μεγαλειώδες είναι το ανθρώπινο. Και δεν θα σταματήσει ποτέ η αναζήτησή του».
Κλείνοντας, παραδέχτηκε ότι την απασχολεί η έννοια της τελειότητας, αλλά όχι ως εμμονή: «Θέλω να γίνονται όσο καλύτερα μπορώ. Να ξέρω ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορώ».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ