Με αφορμή το νέο της βιβλίο, με τίτλο “Μαριγώ”, η Μαρία Μουγιακάκου παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα Ναυτεμπορική και τον δημοσιογράφο Γιώργο Κουλουβάρη αυτή την εβδομάδα. Ανάμεσα σε άλλα, δε, η συγγραφέας αναφέρθηκε τόσο στην ουσία της “μανιάτικης ψυχής” όσο και στη θέση της σύγχρονης Μανιάτισσας.
Τι σημαίνει για εσάς “μανιάτικη ψυχή”;
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η μανιάτικη ψυχή είναι ανθεκτική και φέρει μια δύναμη αρχέγονη. Μοιάζει με το τοπίο της Μάνης και κρύβει μια γοητεία που γίνεται αντιληπτή μόνο βιωματικά. Τα συναισθήματα της δεν γνωρίζουν ημίμετρα και απλώνονται από την άκρη της τρυφερότητας ως την άκρη της οργής. Όταν αγαπά, το κάνει ολόψυχα κι όταν αποκαλεί κάποιον “κορόνα μου”, είναι σαν να του παραδίδει το κλειδί της καρδιάς της, χωρίς όρους και χωρίς όρια.
Μα όταν πεισμώνει, όταν “το κρατάει μανιάτικο” ως άγραφο νόμο τιμής, δεν κάνει πίσω. Η μανιάτικη ψυχή ορθώνεται με υπερηφάνεια – όχι με αλαζονεία – απέναντι στις δυσκολίες και στις προκλήσεις. Την εικόνα τη δίνει ξεκάθαρη ο εθνικός μας ποιητής, Κωστής Παλαμάς στη “Φλογέρα του Βασιλιά”, γράφοντας για τους Μανιάτες: “Να οι Μανιάτες. Κι είναι όπως είναι οι βράχοι της, και σουβλεροί και ολόρθοι, και ολόγυμνοι και απάτητοι, και ξεμοναχιασμένοι. Τα κακοβούνια, ο Ματαπάς. Κουρσάροι για κουρσάρους”.
Πως βλέπετε τη θέση της σύγχρονης Μανιάτισσας;
Η γυναίκα της Μάνης έχει αλλάξει, όπως αλλάζουν τα πάντα γύρω μας, όμως διατηρεί ακέραιο τον πυρήνα της, την ψυχική της σύσταση που τη διαμορφώνει και την καθορίζει. Και εδώ φαίνεται η δύναμη της καταγωγής και της σύνδεσης με τη Μάνη. Η παράδοση όχι μόνο δεν την περιορίζει, αντίθετα, τη θωρακίζει και της προσφέρει σταθερότητα, αυτοπεποίθηση και αντοχή μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, χωρίς να χάνει την ταυτότητα της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ