Νίκος Ψαρράς: «Αναρωτιέμαι τι μας έχει συμβεί κι έχουμε γεμίσει τόσο θυμό»

Με αφορμή τον ρόλο του στη «Σύγκρουση», όπου υποδύεται έναν πατέρα που χάνει την κόρη του, ο Νίκος Ψαρράς μίλησε στα «ΝΕΑ» και στη Διονυσία Μαρίνου για την οδύνη της απώλειας, τον αγώνα των γονιών για δικαιοσύνη και τον θυμό που κυριαρχεί στα social media.

«Νιώθω ότι τον ξέρω αυτόν τον άνδρα, αναγνωρίζω γιατί μιλάει έτσι, γιατί σωπαίνει. Μου θυμίζει όλους τους γονείς που έχω δει να χάνουν τα παιδιά τους αυτά τα χρόνια. Από αυτούς εμπνέομαι για τον ρόλο. Νομίζω ότι οι ζωές τους τελειώνουν εκείνη την ημέρα που χάνουν το παιδί τους. Μένουν μ’ έναν βουβό πόνο κι ένα τεράστιο γιατί. Είναι πολύ δύσκολο να συμφιλιωθούν με την απώλεια.

Τους θαυμάζω που βγαίνουν, πολεμάνε και ζητάνε δικαιοσύνη. Θέλει τρομακτικό κόπο να βρουν δύναμη να σηκωθούν από το κρεβάτι, να μαζέψουν τα συντρίμμια τους και να πολεμήσουν. Ό,τι και να τους λέμε εμείς, όταν χάνουν τον δικό τους άνθρωπο, τον Γολγοθά τον ανεβαίνουν μόνοι τους και μόνοι τους πρέπει να συμφιλιωθούν με τον χαμό», είπε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός.

Και πρόσθεσε: «Η εικόνα του Πάνου Ρούτσι στο Σύνταγμα να κάνει απεργία πείνας ζητώντας δικαιοσύνη για το παιδί του με σημάδεψε. Τι σημαίνει άραγε δικαιοσύνη όταν το παιδί σου δεν είναι πια εδώ; Όταν χάνεται ένα παιδί, διαταράσσεται η φύση, γιατί η ροπή των πραγμάτων λέει ότι πρέπει να κηδεύουν τα παιδιά τους οι γονείς κι όχι το αντίθετο».

Για τον θυμό που κυριαρχεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Νίκος Ψαρράς δήλωσε: «Πολύ εύκολα πλέον στα social media γινόμαστε όλοι δικαστές χωρίς να γνωρίζουμε ολόκληρη την αλήθεια κι αυτό είναι πραγματικά θλιβερό. Γι’ αυτό βλέπουμε να επικρατεί εκεί τόσος θυμός. Διαβάζεις σχόλια κάτω από μία ανάρτηση και συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι δεν την έχουν καν ανοίξει για να δουν τι γράφει. Όλοι έχουν γνώμη για όλα, όλοι θυμώνουν και βρίζουν τους πάντες. Εγώ διαφωνώ με αυτό. Δεν έχω γνώμη για όλα, δεν μπορώ και δεν θέλω να έχω. Δεν κρίνω ανθρώπους τόσο εύκολα.

Ο κάθε άνθρωπος δρα όπως πιστεύει αυτός εκείνη τη στιγμή κι ο χρόνος θα δείξει αν η δράση του ήταν σωστή. Ούτως ή άλλως, η κάθε δράση έχει και μια αντίδραση, όπως λέει ο Νεύτωνας. Εγώ αναρωτιέμαι, γιατί πιστεύω και πιστεύω ότι είμαστε ένας υπέροχος λαός, τι μας έχει συμβεί και έχουμε γεμίσει τόσο θυμό. Υπάρχουν βέβαια εξηγήσεις γι’ αυτό. Όπως τα δέκα χρόνια της αδιανόητης αβεβαιότητας με την οικονομική κρίση που μας τρέλαναν κυριολεκτικά για το τι μας ξημερώνει.

Τα χρόνια του εγκλεισμού με τον κορονοϊό, όπου οι σημερινοί εικοσάρηδες πέρασαν την πιο ωραία φάση της ζωής τους περιορισμένοι. Βεβαίως, δεν μπορεί να αγνοήσει κανένας μας ότι ζούμε σε μια εποχή με παλαβούς, επικίνδυνους ηγέτες σε όλη την υφήλιο που παίρνουν αποφάσεις με λεξιλόγιο πρώτης δημοτικού στις δηλώσεις τους κι επηρεάζουν όλον τον πλανήτη. Αλλά και με αδιανόητη ακρίβεια, ανέχεια κι ανθρώπους που δεν μπορούν να βγάλουν την καθημερινότητα».