Όταν το Heated Rivalry έκανε πρεμιέρα στο καναδικό Crave λίγο πριν τις γιορτές, δεν είχε τεράστιο budget, δεν στηριζόταν σε παγκόσμιο franchise και δεν ακολουθούσε την ασφαλή συνταγή ενός διάσημου καστ.
Το Heated Rivalry αποτελεί προσωπικό στοίχημα του Jacob Tierney, ο οποίος υπογράφει τη δημιουργία, το σενάριο και τη σκηνοθεσία της διασκευής του βιβλίου της Rachel Reid από τη σειρά Game Changers. Μια σπάνια περίπτωση απόλυτου δημιουργικού ελέγχου, και ίσως ο βασικός λόγος που το Heated Rivalry έχει τόσο καθαρή και συνεπή ταυτότητα.
Η σειρά ξεκινά ως μια queer ιστορία αγάπης μέσα στον σκληρό, ανδροκρατούμενο χώρο του επαγγελματικού hockey και εξελίσσεται σε μια ιστορία για τον έρωτα όταν δεν έχει χώρο να υπάρξει δημόσια και για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να μας δει κάποιος όπως πραγματικά είμαστε.
Μέσα σε έξι επεισόδια, κατάφερε να γίνει πολιτισμικό φαινόμενο, να γεμίσει timelines, να δημιουργήσει φανατικό fandom και – κυρίως – να αγγίξει θεατές που είχαν ξεχάσει πώς είναι να βλέπεις μια ερωτική ιστορία χωρίς κλισέ και ”αντι-κλισέ”.
Αλλά γιατί;
Από τον ανταγωνισμό στην οικειότητα
Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο επαγγελματίες παίκτες χόκεϊ. Ο Ilya Rozanov, χαρισματικός, προκλητικός, Ρώσος σταρ που παίζει με τα όρια, και ο Shane Hollander, πειθαρχημένος, αγχώδης, σχεδόν αμήχανος αθλητής που έχει μάθει να λειτουργεί σωστά μέσα σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει ρωγμές.
Δημόσια, οι δυο τους παρουσιάζονται ως αντίπαλοι. Ιδιωτικά, όμως, ξεκινούν μια μυστική σχέση που εκτείνεται σε βάθος σχεδόν μιας δεκαετίας, μέσα από ξενοδοχεία, αεροδρόμια, αποδυτήρια και σύντομες συναντήσεις που ποτέ δεν μπορούν να κρατήσουν όσο θα ήθελαν.
Το Heated Rivalry δεν ενδιαφέρεται να σοκάρει με το πλαίσιο της ιστορίας του, ούτε να ”πουλήσει” την queer ταυτότητα των ηρώων του ως νέο εύρημα, αντίθετα, τη χρησιμοποιεί για να μιλήσει για το πώς είναι να αγαπάς κάποιον όταν ο κόσμος γύρω σου δεν σου επιτρέπει να το παραδεχτείς ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό. +1 πόντος.
Μια σειρά που δίνει σημασία στον χρόνο
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα – και ίσως απαιτητικά – στοιχεία της σειράς είναι ο ρυθμός της αφήγησή της. Τα πρώτα επεισόδια κινούνται με άλματα ετών, χωρίς να εξηγούνται στον θεατή τα πάντα.
Αυτό μπορεί αρχικά να αποσυντονίσει, αλλά τελικά λειτουργεί υπέρ της ιστορίας. Γιατί το Heated Rivalry θέλει να τονίσει τη διάρκεια του έρωτα, αλλά και όλα όσα χάνονται ανάμεσα στις συναντήσεις ή δεν λέγονται τη σωστή στιγμή.
Όταν η σειρά όμως επιλέγει να επιβραδύνει και να αφήσει τους ήρωες να μιλήσουν και να είναι μαζί – τότε αποκαλύπτεται η πραγματική της δύναμη. +1 πόντος.
Χρησιμοποιεί το σεξ ως εργαλείο αφήγησης και όχι ως πρόκληση
Ναι, οι σκηνές της σειράς συζητήθηκαν πολύ. Ο Hudson Williams έχει δηλώσει ότι το σεξ στο Heated Rivalry «έχει τεράστια θέση στο storytelling όταν χρησιμοποιείται σωστά». Και εδώ, χρησιμοποιείται για να δείξει δυναμικές εξουσίας, συναισθηματική απόσταση αλλά και τρυφερότητα χωρίς λόγια.
Ναι, το Heated Rivalry έχει sex. Πολύ. Αλλά αυτό που μένει τελικά από αυτές τις σκηνές είναι όλα για όσα θέλει να μιλήσει η σειρά. Για τον φόβο του coming out, τη σιωπή ως μηχανισμό επιβίωσης, τη μοναξιά της επιτυχίας και το πώς ο έρωτας μπορεί να γίνει καταφύγιο αλλά και απειλή. Και το κάνει χωρίς κυνισμό, χωρίς ειρωνεία και χωρίς να απολογείται που είναι ρομαντικό.
Μας αρέσει που δεν αποδομεί το σεξ και τον έρωτα αλλά τα εντάσσει στην αφήγηση όπως είναι και στην αληθινή ζωή κι αυτό για μία σειρά είναι πιο ριζοσπαστικό απ΄ όσο νομίζαμε. + 1 πόντος ακόμα.
Το μεγάλο στοίχημα του Heated Rivalry είναι οι δύο πρωταγωνιστές του. Και το κερδίζει.
Ο Connor Storrie ως Ilya είναι ακατέργαστος, αιχμηρός, συχνά αστείος, αλλά ποτέ επιφανειακός. Κάτω από την προκλητική του στάση υπάρχει ευαλωτότητα, φόβος, μοναξιά. Ο τρόπος που χειρίζεται αυτή τη σχέση κάνει τον χαρακτήρα του να μοιάζει ζωντανός.
Ο Hudson Williams, στον ρόλο του Shane, κάνει κάτι ακόμα πιο δύσκολο. Ένσαρκώνει έναν ήρωα εσωστρεφή, συγκρατημένο, γεμάτο άγχος, μια ερμηνεία χαμηλών τόνων, αλλά βαθιά συγκινητική.
Η χημεία τους βασίζεται στην οικειότητα και αυτό κάνει τη σχέση τους να μοιάζει αληθινή. Κι αυτό δίνει στη σειρά +1 πόντο.
Γιατί τελικά μας άγγιξε τόσο
Ίσως γιατί το Heated Rivalry δεν προσπαθεί να είναι «έξυπνο» πιάνοντας τον παλμό, ούτε να γίνει μοντέρνο. Ακόμα, ίσως γιατί σε μια εποχή κυνισμού και αποδόμησης, επιλέγει να πιστέψει στη σύνδεση και να μην φοβάται να είναι χωρίς εισαγωγικά ρομαντικό.
Και τελικά, ίσως επειδή για όποιον το δει να αποδειχτεί μία σειρά που θυμίζει ότι ο έρωτας, όταν μοιράζεται με ειλικρίνεια και υπομονή, μπορεί ακόμη να είναι βαθιά συγκινητικός. Και αυτό, σήμερα, είναι πιο σπάνιο απ’ όσο θα έπρεπε.
Η δεύτερη σεζόν έχει ήδη ανακοινωθεί, επιβεβαιώνοντας ότι το Heated Rivalry είναι σειρά με διάρκεια και αποτύπωμα.
Το Heated Rivalry προβάλλεται από την πλατφόρμα HBO Max και μέσω VodafoneTV.
credits φωτογραφιών: HBOMax.
