Ο Julio Torres ήταν πάντα μια ιδιαίτερη περίπτωση στην κωμωδία που συνοψίζεται από τη λέξη ”παράξενος”. Το χιούμορ του δύσκολα περιγράφεται αφού βασίζεται σε μια πολύ ιδιαίτερη οπτική γωνία και στη φαντασία του.
Στο πρώτο του HBO special, My Favorite Shapes, ο Torres στεκόταν πίσω από έναν ιμάντα μεταφοράς και αφηγούνταν ιστορίες – άλλες πραγματικές, άλλες φανταστικές – για τα παράξενα αντικείμενα που περνούσαν μπροστά του.
Έδινε σε κάθε άψυχο αντικείμενο ένα κρυφό νόημα, μια φανταστική ζωή που μόνο εκείνος θα μπορούσε να σκεφτεί. Κύκνοι-παιχνίδια είχαν σκιές-παιχνίδια και ψυχές-παιχνίδια. Μια θήκη για στυλό γινόταν το διαμέρισμα της Tilda Swinton.
Ήταν ουσιαστικά μια παρουσίαση του πώς βλέπει τον κόσμο και αυτό είναι το στοιχείο που διαπερνά όλη τη δουλειά του.
Αντίστοιχα, το πιο διάσημο SNL sketch του, Papyrus, ήταν αφιερωμένο στην οργή ενός άντρα για τη γραμματοσειρά του Avatar ενώ το πιο εμφανώς αυτοβιογραφικό του έργο, η ταινία Problemista, ακολουθεί έναν νεαρό καλλιτέχνη από το Ελ Σαλβαδόρ που προσπαθεί να εξασφαλίσει visa για να μείνει στη Νέα Υόρκη – αλλά ακόμα και εκεί, κάτι που θα μπορούσε να είναι μια ρεαλιστική ιστορία για τη γραφειοκρατία και τη μετανάστευση μετατρέπεται σε μια ιστορία για το πόσο δύσκολο είναι για ένα δημιουργικό μυαλό να λειτουργήσει μέσα σε έναν απολύτως πρακτικό κόσμο.
Και στη σειρά Fantasmas, μια υποτίθεται απλή υπόθεση όπως η αναζήτηση ενός χαμένου σκουλαρικιού, γίνεται αφορμή για μια σειρά από αλλόκοτες ιστορίες με φορέματα-τουαλέτες και κλαμπ για χάμστερ.
Το HBO special Color Theories μοιάζει περισσότερο με διάλεξη παρά με stand-up
Πάνω σε μια σκηνή σχεδιασμένη σαν βιβλίο, εξηγεί πώς τα χρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κατηγοριοποιήσουν και να ερμηνεύσουν τον κόσμο. Το κόκκινο είναι θυμός, το κίτρινο είναι χαρά, το πράσινο είναι ηρεμία, το μπλε είναι λογική και το navy blue αντιπροσωπεύει την εξουσία. Spoiler alert: μεγάλο μέρος του special είναι αφιερωμένο στο να αναλύσει τα «δεινά» του navy blue.
Ο Torres δεν προσπαθεί να δικαιολογήσει τη θεωρία του ούτε τον εαυτό του. Μιλά σαν όλα αυτά να είναι απολύτως λογικά, σαν να βρισκόμαστε ήδη στην ίδια σελίδα με εκείνον και τελικά αποδεικνύεται ότι έχει δίκιο. Ίσως να μην είχες σκεφτεί ποτέ τι χρώμα είναι η Ellen DeGeneres, αλλά όταν λέει ότι είναι κίτρινη στην επιφάνεια και κόκκινη από μέσα, ξαφνικά σου φαίνεται απολύτως σωστό.
Κάθε παράδειγμα, αρχίζει να βγάζει νόημα σε τέτοιο βαθμό που παύει να μοιάζει παράλογο.
Και ακόμα κι όταν στο τέλος αποδομεί τη δική του θεωρία, παραδεχόμενος ότι το ίδιο το σύστημα κατηγοριοποίησης που δημιούργησε είναι από μόνο του μια πολύ navy-blue ιδέα, προσφέρει μια εναλλακτική που βασίζεται στην κεντρική του ιδέα: την περιέργεια για το πώς βλέπουν οι άλλοι τον κόσμο.
Το Color Theories προβάλλεται από το HBO Max.
credits φωτογραφιών: HBO Max.
