Η Ζέτα Μακρυπούλια έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο νέο τεύχος του περιοδικού Instyle και τη δημοσιογράφο Ξένια Ιωάννου, με αφορμή την πρώτη της εμφάνιση στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου.
Ανάμεσα σε πολλά, ωστόσο, η εντυπωσιακή ηθοποιός και παρουσιάστρια μίλησε για τη σχέση που διατηρεί με την μοναχικότητα αλλά και για την αυστηρότητα που έδειχνε για χρόνια στον εαυτό της.
Στη μοναχικότητα δεν είναι που γνωρίζεις και τον εαυτό σου καλύτερα;
Είμαι σε αυτή τη διαδικασία εδώ και πολλά χρόνια γιατί, όπως ξέρεις, είμαι ένας άνθρωπος που έχω κάνει πολύ και ψυχανάλυση και πολλά άλλα ενεργειακά πράγματα. Βέβαια, αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος. Μόλις μπεις δεν βγαίνεις. Και δεν τελειώνει και ποτέ.
Που κατέληξες; Σου αρέσει; Θα έκανες παρέα μαζί σου;
Θα έκανα παρέα μαζί μου, ναι, μου αρέσω. Έχω βέβαια και σημεία που δεν μου αρέσουν. Είμαι ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού μου, απλώς τώρα είμαι σε μια φάση που δεν με μαλώνω. Μου πήρε πολύ καιρό, γιατί ήμουν πολύ αυστηρή και απαξιωτική με μένα.
Εγώ είμαι ακριβώς σε αυτό το σημείο, ένα βήμα πίσω, δεν το έχω καταφέρει ακόμα, το παλεύω.
Ίσως επειδή βαρέθηκα, για αυτό έγινε. Κουράστηκα να γκρινιάζω για μένα. Εντάξει, οι φίλοι μου πάντα ξέρουν τι νιώθω αλλά δεν μου αρέσει να κλαίγομαι. Και δεν μου αρέσει, επειδή μπορεί να περνάω, ας πούμε, μια φάση για δυο χρόνια… Πόσο πια λες κάθε μέρα ότι περνάς αυτό. Κάποια στιγμή θα σε βαρεθούν και οι δικοί σου, οπότε το κρατάω στον εαυτό μου μέχρι να λυθεί.
Και κάποια στιγμή έρχεται και ο ίδιος σου ο εαυτός και μπουχτίζει και λες “φτάνει όμως τώρα, κουράστηκα. Νιώθω έτσι, τι να κάνουμε; Είμαι πεσμένη, ρε παιδί μου. Δεν πειράζει. Θα αλλάξει. Κάποια στιγμή θα αλλάξει, τι να κάνουμε τώρα;”.
Γιατί μέχρι πριν από λίγο καιρό ήμουν στο “όχι, χάνω τη ζωή, η ζωή περνάει και εγώ έχω κλειστεί στον εαυτό μου και δεν μου αρέσει τίποτα και δεν με ικανοποιεί τίποτα και δεν κουνιέμαι και δεν κάνω”. Το πιο απλό, δεν πήγαινα ούτε στο γυμναστήριο, ας πούμε.
