Ο Χρήστος Θηβαίος βρέθηκε καλεσμένος στο Στούντιο 4 το απόγευμα της Τρίτης 26/5 και μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε ως φοιτητής στην Ιταλία, αλλά και για τη διαδρομή του μέχρι να βρεθεί στη σκηνή δίπλα σε σπουδαία ονόματα του ελληνικού τραγουδιού.
Ο τραγουδοποιός θυμήθηκε πως έζησε για μέρες τρώγοντας μόνο χαλβά στην Μπολόνια, ενώ συγκίνησε μιλώντας για τη μητέρα του, που δεν πρόλαβε να τον δει να τραγουδά με τον Γιώργο Νταλάρα στην Ιερά Οδό.
«Επιστρέφω από την Ελλάδα μέσα σε μια παγωνιά. Ευτυχώς εκεί στην Μπολόνια τότε, είχαμε φυσικό αέριο, οπότε τα κοινόχρηστα ήταν πολύ πιο χαμηλά, για να πληρώσω. Τουλάχιστον είχα ζέστη και είχανε και κάποιο μπλόκο οι τράπεζες, δεν μπορούσα… Δεν είχα ξεκινήσει ακόμα να δουλεύω την περίοδο εκείνη, και δεν μπορούσαν και οι δικοί μου να μου στείλουν κάποια χρήματα για να ζήσω. Όπου, ψάχνω τα ντουλάπια, ψάχνω τα πάντα να δω τι έχουν αφήσει οι υπόλοιποι φοιτητές στο σπίτι.
Βρίσκω, λοιπόν, μία νταμιτζάνα λάδι, βρίσκω ζάχαρη, νερό υπάρχει απ’ τη βρύση και έψαξα σε όλα τα παλτά και τα μπουφάν, και ό,τι ψιλά βρήκα, πήγα και αγόρασα σιμιγδάλι και έζησα για μια βδομάδα, δέκα μέρες, με χαλβά. Πήγα και πήρα και κανέλα», είπε αρχικά ο Χρήστος Θηβαίος.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο τραγουδοποιός αναφέρθηκε στη μητέρα του: «Η μητέρα μου ζούσε τότε, και όταν της είπα, λέω: “Μαμά, θα τραγουδήσω με τον Γιώργο Νταλάρα στην Ιερά Οδό”, μου λέει “Παιδί μου, μην τα πιστεύεις αυτά”. Δεν έζησε να το δει. Έφυγε. Έφυγε τον Οκτώβριο και εγώ βγήκα Δεκέμβριο. Μα έτσι ήταν οι παλιοί, δεν τα “Σιγά τώρα…”».
«Αν πιστεύεις πραγματικά αυτό που θέλεις, χωρίς εκπτώσεις, αλλά να είσαι ο εαυτός σου, θα γίνει. Από το Μπαράκι του Βασίλη… Δίπλα στον Νταλάρα. με την Τσαλιγοπούλου, τον Μάριο Φραγκούλη, την Καλλιόπη Βέττα. Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Θυμάμαι τραγουδούσε ο Γιώργος το «Αχ, αγάπης μαχαιριά» και λίγο μετά βγαίναμε εμείς. Παίζαμε μπροστά σε 2.000 κόσμο. Απίστευτο αυτό το πράγμα», επισήμανε.
«Η μεγάλη διδαχή έρχεται τη στιγμή που είσαι δίπλα σε αυτό το θρύλο που λέγεται Γιώργος Νταλάρας. Όπως συνέβη, ξέρεις το ίδιο, κι εγώ όταν ήμουνα και δίπλα στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, στον Θάνο Μικρούτσικο ή στον Νικόλα Πιοβάνι, ή στον οποιονδήποτε ας πούμε, που είχα τη Χάρις Αλεξίου, τη Δήμητρα Γαλάνη, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, όλους αυτούς… τον Δημήτρη Μητροπάνο, είναι ότι ένιωσα για πρώτη φορά, πώς είναι δύο χιλιάδες ζευγάρια μάτια να κοιτάνε τον διπλανό σου και όχι εσένα. Για να κοιτάνε αυτόν, κάτι ξέρουνε. Θα ‘ρθει κάποτε η στιγμή να κοιτάνε και σένα», κατέληξε.
