Καλεσμένος στην εκπομπή της Αθηναΐδας Νέγκα στο Action24 ήταν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης (21/5) ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος. Ο γνωστός μουσικός και τραγουδιστής εξιστόρησε τους μεγαλύτερους σταθμούς της προσωπικής και επαγγελματικής του ζωής, αποκαλύπτοντας την κλοπή της μικρότερης αδελφής του που του είχε περιγράψει η μητέρα του πριν πεθάνει.
«Σον πρώτο μου γάμο δεν υπήρχαν άλλα προβλήματα εκτός από ένα, το οποίο ήτανε η δυσκολία της τεκνοποίησης. Δεν υπήρχε κάτι άλλο. Η κοπέλα ήταν πάρα πολύ σωστή, πάρα πολύ καλή και η οικογένειά της θαυμάσια. Απλά, ήμουνα και μικρός», εξομολογήθηκε ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος και συμπλήρωσε:
«Στα χωριά που μεγάλωσα εγώ υπήρχαν κάποιοι κανόνες. Παραδείγματος χάριν, όταν πήγαινες φαντάρος και απολυόσουνα, ήσουνα έτοιμος για οικογένεια. Έτσι κι εγώ παντρεύτηκα στα 22 μου. Δεύτερος κανόνας, έπρεπε να κάνεις παιδί. Γιατί αν δεν έκανες παιδί, ήσουνα άκληρος. Εγώ είχα αντιμετώπισα κι αυτό, το οποίο είναι τρελό. Ζευγάρια που δεν είχανε παιδιά, ήταν αυτοί που με είχαν πλησιάσει και κάναμε παρέα τότε κι εγώ ήμουν ακόμα 25-30».
«Μετά τον τρίτο μου γάμο ηρέμησα. Κλείσαμε 20 χρόνια που είμαστε μαζί, έχουμε και ένα κοριτσάκι που είναι 10 ετών», δήλωσε στη συνέχεια της κουβέντας ο τραγουδιστής.
Ωστόσο, το πιο συγκλονιστικό κομμάτι της συνέντευξης ήταν αυτό για την χαμένη του αδελφή.
«Η μάνα μου έκανε έντεκα παιδιά. Το πρώτο το έχασε στη γέννα και την άκουγα που έλεγε «μου το ‘πνιξε η μαμή». Στο χωριό γέννησε. Τα τέσσερα επόμενα, υπάρχει ληξιαρχική πράξη θανάτου, πέθαναν πολύ μικρά. Το μεγαλύτερο ήτανε δύο ετών. Και υπολογίζουμε ότι πέθαναν από μηνιγγίτιδα χωρίς να είμαστε σίγουροι.
Το τελευταίο όμως, το κοριτσάκι, το πριν από μένα δηλαδή, και μιλάω για το 1949… αρρώστησε, το ‘φερε η μάνα μου από τη Νάξο και με τη βοήθεια της θείας μου, αδερφής της δηλαδή, το πήγε στον «Παίδων». Και από ‘κει της το κλέψανε και της είπαν ότι πέθανε.
Και εγώ το ‘μαθα, όταν αρχές του ’90 νομίζω είχε σκάσει αυτό το θέμα με τα παιδιά που κλέβανε… και ενώ παρακολουθούσε τηλεόραση περνώντας δίπλα της την άκουσα να λέει «Σαν δε μου το κλέψανε και μένα εκείνο το παιδί»… Και της λέω «τι είπες ρε μάνα; Τι είπες;», της λέω. Και την έβαλα και μου διηγήθηκε τι συνέβη. Έψαξα μετά εγώ, πήγα και στη θεία μου, μου είπε κι εκείνη κάποια πράγματα.
Πήγα στο “Παίδων” να αναζητήσω αρχεία και μου υποσχεθήκαν ότι θα ψάξουνε. Έψαξαν τα παιδιά γύρω στον ενάμιση μήνα. Και μου είπαν τελικά ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, ούτε ότι μπήκε το παιδί ούτε ότι βγήκε!
Έχω κάνει και τεστ DNA και το έχω αναρτήσει σε μια πλατφόρμα, η οποία έχει πάρα πολλούς που έχουν κάνει το ίδιο πράγμα ψάχνοντας δικούς τους ανθρώπους… Πήγα και στην Αγγελική τη Νικολούλη και μου είπαν ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό να το ψάξουμε διότι, μου λέει, εκείνη την εποχή μόνο στην Αμερική είχαν πουληθεί 40.000 παιδιά», περιέγραψε ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος.
