Για τη δύσκολη περίοδο μετά την απώλεια του πατέρα του το 2020 μίλησε ο Θάνος Μπίρκος, καλεσμένος του Στέφανου Κωνσταντινίδη το πρωί της Παρασκευής (24/4) στον Alpha.
Ο γνωστός ηθοποιός, που φέτος μοιράζει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις ανάμεσα στη σειρά “Γιατί ρε Πατέρα;” και τη θεατρική παράσταση “Η ληστεία της συμφοράς”, άνοιξε την καρδιά του.
«Είχα θέατρο τότε. Θα πω κάτι, το οποίο είχα διαβάσει όταν ήμουνα στη σχολή που είχε πει ο Καφετζόπουλος, και μου είχε μείνει στο μυαλό. Το είχε πει σε μία συνέντευξη. Είχε πει ότι, αν εμένα με πονάει το χέρι μου, σαν Καφετζόπουλος, αν ανέβω στη σκηνή, ο ρόλος του δεν του πονάει το χέρι του», ανέφερε ο Θάνος Μπίρκος.
«Και εγώ το συνεχίζω, ότι αυτός που πλήρωσε από κάτω να δει κάποιον ο οποίος δεν πονάει το χέρι του, γιατί θα πρέπει να δει κάποιον που πονάει το χέρι του; Το λέω συμβολικά το “πονάει το χέρι του”, έτσι;», πρόσθεσε.
«Γυρνάς τον διακόπτη. Είναι δύο ώρες, μιάμιση ώρα, μαζεύεις όλη τη δύναμη. Όταν χρειάζεται να βγεις λίγο απ’ τη σκηνή, ξαναπέφτεις λιγάκι και μετά χαμόγελο, ρόλος, στηρίζεσαι. Εγώ στηρίζομαι πάρα πολύ πάνω στον ρόλο. Τι θα έκανε ο ρόλος, ακόμα κι αν συνέβαινε αυτό το πράγμα στον ρόλο, πώς θα το αντιμετώπιζε; Για να μπορέσω να φύγω, να ξεκολλήσω λίγο από μένα, γιατί αλλιώς, θα πάω σπίτι κι εκεί τα ντουβάρια όχι απλά γίνονται πιο στενά… εκεί προσπαθείς να γκρεμίσεις τα ντουβάρια για να πας να βρεις τον άνθρωπο που έχασες», εξομολογείται ο Θάνος Μπίρκος.
«Το μόνο σίγουρο είναι ότι μέσα από αυτό ωρίμασα. Είναι σαν να έφυγαν ξαφνικά, αν είχα κάποια ψήγματα εφηβείας μέσα μου, σαν να τους είπα “γεια”. Δεν είμαι πια έφηβος. Είμαι πλέον ώριμος άντρας να πατήσω στα πόδια μου, να διεκδικήσω, να ρισκάρω. Και όλα αυτά με χαμόγελο, γιατί δεν έχει παραπέρα», παραδέχθηκε κλείνοντας ο Θάνος Μπίρκος.
