Η Τέτα Κωνσταντά παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso και τον δημοσιογράφο Ηλία Μαραβέγια αυτή την εβδομάδα.
Ανάμεσα σε άλλα, δε, η έμπειρη ηθοποιός μίλησε τόσο για τη νέα γενιά όσο και για την… στάμπα τις “βιντεοκασέτα” που ενδεχομένως να χρεώθηκε σαν ρετσινιά από ορισμένους παραγωγούς.
Οι νέοι άνθρωποι σήμερα σε πλησιάζουν επειδή σε “ανακάλυψαν” μέσα από τις επαναλήψεις των ταινιών του ’80;
Ναι, και μου κάνει εντύπωση. Λέω: “Παιδιά, δεν είχατε καν γεννηθεί”. Με πλησιάζουν και μου λένε πόσο τους αρέσουν οι ταινίες. Υπάρχουν, μάλιστα, πολύ νεότεροι από εμένα που είναι τόσο ψαγμένοι ώστε γνωρίζουν με ακρίβεια τοποθεσίες γυρισμάτων, από σπίτι μέχρι καφετέριες, πληροφορίες που εγώ πολλές φορές δεν θυμάμαι.
Σε ενοχλεί καθόλου όταν σας αποκαλούν τους ηθοποιούς εκείνης της εποχής “σύμβολο της βιντεοκασέτας” ή το θεωρείς τίτλο τιμής;
Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Βασικά, όλοι ξεκινήσαμε από τον κινηματογράφο. Η βιντεοκασέτα ήρθε αργότερα. Υπάρχει η τάση να χαρακτηρίζονται πολλές ταινίες ως βιντεοκασέτες, ενώ ήταν κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν με ενοχλεί ο χαρακτηρισμός, όταν λέγεται από τον κόσμο με αγάπη και αθωότητα. Με ενοχλεί, όμως, ότι χρησιμοποιήθηκε ως ρετσινιά από κάποιους παραγωγούς, κυρίως της τηλεόρασης, μετά την έλευση των ιδιωτικών καναλιών, με αποτέλεσμα να θεωρηθούμε “καμένα χαρτιά”.
Ήταν άδικο, αλλά ίσως αποτέλεσε και μια δικαιολογία για να χρησιμοποιηθούν τότε νέα πρόσωπα, με χαμηλότερες αμοιβές και λιγότερες απαιτήσεις.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
