Η Σύλβια Δεληκούρα παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο ένθετο Τύπος Tv και τη δημοσιογράφο Κατερίνα Θεοδωροπούλου με αφορμή τους τελευταίους σταθμούς της καλοκαιρινής της περιοδείας.
Μεταξύ άλλων, δε, η ηθοποιός αναφέρθηκε στην οικειότητα που εισπράττει από τον κόσμο να νιώθει για εκείνην αλλά και για όσα θα ήθελε να δοκιμάσει επαγγελματικά στο μέλλον.
Έχω την αίσθηση ότι ο κόσμος σε θεωρεί πολύ οικεία παρουσία και σε έχει συνδέσει με πολύ αγαπημένους ρόλους. Το νιώθεις αυτό, είτε στις περιοδείες είτε στην καθημερινότητα σου;
To νιώθω και πολλές φορές γελούν μαζί μου οι φίλες μου, που με ξέρουν από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Πρόσφατα, για παράδειγμα, με σταμάτησε μια κυρία, με αγκάλιασε και μου είπε: “Γεια σου, Σύλβια, τι κάνεις;”. Της απάντησα και μετά τη ρώτησα: “Συγνώμη, από που γνωριζόμαστε;”. Και μου είπε: “Δεν γνωριζόμαστε, σε ξέρω από την τηλεόραση”. Είναι πολύ όμορφο αυτό που συμβαίνει.
Νομίζω ότι έχει να κάνει με τη διάθεση μου απέναντι στους ανθρώπους. Δεν σημαίνει ότι δεν έχω κι εγώ δύσκολες στιγμές ή τις παραξενιές μου, αλλά γενικά έχω θετική στάση στη ζωή και μάλλον αυτό βγαίνει προς τα έξω. Δεν αισθάνομαι ποτέ ότι “είμαι κάποια” ή ότι έχω κάνει κάτι σπουδαίο. Ίσως γιατί δεν σκέφτομαι καν. Πολλές φορές ξεχνάω ότι έχω κάνει τηλεόραση και απλώς ασχολούμαι με το θέατρο. Και το λέω πραγματικά, όχι για να ακουστεί ωραίο.
Υπάρχει κάτι που δεν έχεις κάνει ακόμη, είτε στο θέατρο είτε στην τηλεόραση, και θα ήθελες πολύ να το δοκιμάσεις;
Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που θα ήθελα να κάνω. Δεν έχω, δυστυχώς, το χάρισμα να γράφω. Γνώρισα κάποιους νέους ανθρώπους, όμως, που έχουν αυτό το χάρισμα και είμαι πολύ ευτυχισμένη, γιατί είχα μια ιδέα που τώρα την αναπτύσσουμε. Την παρουσιάζουμε σε διάφορα κανάλια και εύχομαι να βρει τον δρόμο της. Επίσης, θα ήθελα να κάνω κάτι πιο δραματικό. Οι περισσότεροι άνθρωποι του χώρου με έχουν συνδέσει με την κωμωδία, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο είδος.
Στην κωμωδία υπάρχει μια πολύ λεπτή κλωστή. Αν την ξεπεράσεις, το αποτέλεσμα αλλάζει εντελώς. Νιώθω, όμως, ότι είμαι έτοιμη να επιστρέψω και σε δραματικούς ρόλους. Έχω κάνει στο παρελθόν αρκετές δραματικές δουλειές, αλλά η Άσπα από το “Θα βρεις τον δάσκαλο σου” και κάποιοι ακόμη ρόλοι έκαναν τον κόσμο να με ταυτίσει με την κωμωδία. Δεν θεωρώ άδικο το γεγονός ότι οι σκηνοθέτες ή οι υπεύθυνοι του κάστινγκ επιλέγουν ανθρώπους με βάση αυτό που έχουν στο μυαλό τους.
Είναι απολύτως λογικό, ο καθένας κάνει αυτό που σκέπτεται και πιστεύει. Πιστεύω, όμως, ότι αξίζει να δίνουν καμιά φορά την ευκαιρία σε έναν ηθοποιό να δοκιμαστεί και σε κάτι διαφορετικό από αυτό για το οποίο είναι γνωστός. Δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να σου δώσει ένας άνθρωπος, αν του δώσεις την ευκαιρία να δοκιμαστεί. Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που γίνονται τα κάστινγκ.
Θεωρώ πολύ σωστό να γίνονται κάστινγκ. Ένας casting director μπορεί να δει μια ηθοποιό που έχει συνδεθεί με την κωμωδία και να ανακαλύψει ότι μπορεί να αποδώσει εξαιρετικά και σε έναν δραματικό ρόλο. Αυτή είναι η ουσία του κάστινγκ.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
