Σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη για τα παιδικά του χρόνια και την οικογενειακή του ιστορία προχώρησε ο Στράτος Τζώρτζογλου, μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «For You».
Με αφορμή τη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση «Όλιβερ Τουίστ», ο ηθοποιός αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνωρίστηκαν οι γονείς του, στην απόπειρα αυτοκτονίας της μητέρας του, την οποία αντίκρισε σε μικρή ηλικία, αλλά και στον θάνατό της, που τον οδήγησε, όπως αποκάλυψε, σε τριετή κατάθλιψη.
«Ο Όλιβερ Τουίστ είναι στο έργο ορφανός, μεγάλωσε σε πτωχοκομείο. Ο λόγος που… κι αυτό το λέω για πρώτη φορά στη ζωή μου. Εγώ ξέρεις πώς γεννήθηκα; Δεν γεννήθηκα κανονικά. Γεννήθηκα σε πτωχοκομείο. Η μητέρα μου, όταν με συνέλαβε στα δεκατέσσερά της, ο πατέρας της την είχε κλείσει σε πτωχοκομείο της εποχής γιατί δεν μπορούσε να ζήσει τα παιδιά. Είχε εφτά παιδιά», ανέφερε αρχικά ο Στράτος Τζώρτζογλου.
«Αρρώστησε κάποια στιγμή, μπήκε στο νοσοκομείο. Εκεί συνάντησε τον πατέρα μου που είχε πάει για μια άλλη ασθενή. Την ερωτεύτηκε ο πατέρας μου και πήγαινε για έναν χρόνο περίπου έξω από τα κάγκελα του πτωχοκομείου, ορφανοτροφείου, ξέρω εγώ τι ήταν εκείνη την εποχή αυτό, και τη συναντούσε και κάποια στιγμή την έκλεψε. Της λέει “πήδα τα κάγκελα”. Τα πηδάει, την ανεβάζει στη μηχανή με το δερμάτινο μπουφάν, ο πατέρας μου έτσι ήτανε, ζορμπάς. Την πηγαίνει λοιπόν στου Φιλοπάππου, κάνουν έρωτα και συλλαμβάνουν εμένα. Και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι η κοιλιά της δεκατετράχρονης Ευτυχίας άρχισε να μεγαλώνει», εξομολογήθηκε.
«Οπότε είμαι παιδί που έχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε πτωχοκομείο και είναι μια αποκάλυψη που τη λέω τώρα για έναν λόγο. Γιατί παίζω στον Όλιβερ Τουίστ και αφιερώνω αυτή την παράσταση και την ερμηνεία μου στον ρόλο στη μάνα μου, την Ευτυχία. Δεν έχω ξεπεράσει καθόλου τον θάνατο της μάνας μου που έφυγε το ’20. Έπεσα τρία χρόνια σε κατάθλιψη», πρόσθεσε ο ηθοποιός.
Ο Στράτος Τζώρτζογλου περιέγραψε στη συνέχεια ένα τραυματικό περιστατικό που σημάδεψε την παιδική του ηλικία, όταν η μητέρα του επιχείρησε να βάλει τέλος στη ζωή της.
«Είχε συμβεί μια παρεξήγηση με τον πατέρα μου. Νόμιζε η μάνα μου ότι η τύπισσα στο νοσοκομείο που είχε πάει ο πατέρας μου και γνώρισε τη μάνα μου ήταν… τα είχαν φτιάξει, αλλά μετά, όταν γεννήθηκα εγώ, χώρισαν. Αλλά έλα ντε που αυτή πήγε να τον δει τον πατέρα μου, ζήλεψε η μάνα μου, ήπιε ένα μπουκάλι χλωρίνης.
Το είδα αυτό σε ένα ημιυπόγειο, μέναμε στο Κερατσίνι. Μπαίνω, βλέπω τη μάνα μου και ένα μπουκάλι χλωρίνης με μια νεκροκεφαλή που είχαν τότε τα μπουκάλια χλωρίνης και παθαίνω σοκ. Αρχίζω να προσεύχομαι με την ψυχή να ζήσει η μάνα μου και μετά θα αφιέρωνα τη ζωή μου σε αυτούς, να προσφέρω αγάπη. Ευτυχώς έγινε καλά από θαύμα», συνέχισε.
«Θυμάμαι μετά πήγαμε σε έναν κινηματογράφο καλοκαιρινό και η μάνα μου ήταν ευτυχισμένη και έβλεπε την οθόνη και εγώ σκέφτηκα, λέω “ναι, αυτό θα κάνω. Όταν μεγαλώσω θα γίνω ηθοποιός. Θα πάρω ένα μαχαίρι, θα σκίζω την ασημένια οθόνη, θα μπαίνω μέσα και θα βλέπει η μάνα μου και έτσι θα την κάνω να είναι πάντα ευτυχισμένη, μιας και τη λένε Ευτυχία. Και εγώ θα είμαι πάντα να της δίνω ζωή”», κατέληξε ο Στράτος Τζώρτζογλου.
