Ο Σταύρος Ιωαννίδης έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο ένθετο Real life και τη συνάδελφο του, Πολυξένη Καραμίχα αυτή την εβδομάδα.
Ανάμεσα σε άλλα, δε, ο γνωστός δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής αναφέρθηκε τόσο στις εικόνες που τον έχουν σημαδέψει από τις επαγγελματικές του αποστολές όσο και στις “ιδανικές” νέες προκλήσεις.
Υπάρχει κάποια προσωπική ιστορία ή συνάντηση που σας έχει σημαδέψει;
Είναι πολλές οι ιστορίες, υπάρχει ωστόσο μια ιστορία με συναδέλφους που σίγουρα δεν θα ξεχάσω. Την εναλλαγή των συναισθημάτων όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε από την Μαριούπολη της Ουκρανίας την ώρα που δεχόταν επίθεση από τις ρωσικές εμπροσθοφυλακές. Υπήρξαν πολλές στιγμές που απογοητευτήκαμε.
Δεν ξέραμε που πηγαίναμε και αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε σε ασφαλή προορισμό. Περάσαμε από χωριά που καίγονταν από τους βομβαρδισμούς και γύρω μας βλέπαμε μόνο καταστροφή. Για ένα μεγάλο διάστημα κινούμασταν παράλληλα με τη γραμμή επαφής, το μέτωπο όπως το λέμε.
Δυο φορές βρεθήκαμε μπροστά στις κάννες όπλων και αρμάτων μάχης. Όταν έπειτα από ώρες καταφέραμε, με αρκετή τύχη, να ξεφύγουμε από τον άμεσο κίνδυνο, νιώσαμε μια πρωτόγνωρη ανακούφιση. Είναι μια από τις περιπέτειες που σίγουρα δεν θα ξεχάσω.
Αν αφήνατε το πολεμικό ρεπορτάζ, ποια νέα δημοσιογραφική πρόκληση θα θέλατε να αναλάβετεl
Όπως και το πολεμικό προέκυψε κάποια στιγμή χωρίς να το επιδιώξω, αλλά το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και το κάνω συνειδητά πια, έτσι πιστεύω ότι όταν έρθει μια άλλη πρόκληση και με ενδιαφέρει θα την υπηρετήσω με τον ίδιο ενθουσιασμό. Στον ΣΚΑΪ υπάρχει ένα κλίμα που ευνοεί πολύ την έρευνα.
Θέματα σκέφτομαι καθημερινά. Οτιδήποτε μου τραβά την προσοχή θα μπορούσε να γίνει πεδίο έρευνας. Γενικά, είμαι περίεργος, μου αρέσει να ψάχνω και αυτό με έχει βοηθήσει πολύ στη δουλειά. Προς το παρόν μου αρέσει να ασχολούμαι με θέματα που με βγάζουν από την comfort zone. Κάθε ρεπορτάζ, όμως, μικρό ή μεγάλο, σου μαθαίνει κάτι. Κάτι κερδίζεις. Έτσι μαθαίνουμε να αγαπάμε τη δουλειά μας.
