Την αντίθεσή της με τα λεγόμενα της Ελένης Κούρκουλα εξέφρασε η Σταματίνα Τσιμτσιλή το πρωί της Δευτέρας (26/10) μέσα από το Happy Day.
Η παρουσιάστρια, έχοντας παίξει το απόσπασμα με τη συνέντευξη της ηθοποιού στο For You, συστρατεύτηκε με την άποψη της Φαίης Σκορδά, η οποία στο θέμα με την υπόθεση του Δημήτρη Λιγνάδη είχε επισημάνει ότι οι λέξεις “φιλία” και “παιδική κακοποίηση” δε μπορεί να μπαίνουν στην ίδια πρόταση.
«Θέλω να διαφωνήσω με τρόπο. Μπορώ να καταλάβω μια μάνα που συγχωρεί και στέκεται στο παιδί της ή ακόμα και αν δεν συγχωρέσει, νιώθει την ανάγκη και την υποχρέωση να σταθεί στο πλευρό του παιδιού της που έχει κάνει ένα παραστράτημα», ξεκίνησε την τοποθέτησή της η Σταματίνα Τσιμτσιλή.
«Αναγνωρίζεις την ενοχή. Δεν την συγχωρείς, αλλά είναι το παιδί σου και οφείλεις με κάποιο τρόπο να το συμπαρασταθείς. Σίγουρα δεν είμαι υπέρ της ανθρωποφαγίας και του κανιβαλισμού, αλλά από την άλλη, το να νιώθεις ότι οφείλεις να σταθείς σε ένα φίλο και να παραβλέψεις αυτές τις πολύ σοβαρές κατηγορίες και καταγγελίες και ενώ πρωτόδικα έχει καταδικαστεί δηλαδή…», συνέχισε.
Η Ελένη Κούρκουλα, σε συνέντευξή της στον Άρη Καβατζίκη, είχε τονίσει ανοιχτά πως, όταν ο στενός της φίλος, Δημήτρης Λιγνάδης, κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε πρωτόδικα για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, εκείνη ένιωσε πως ήταν χρέος της να του σταθεί και να τον υπερασπιστεί δημόσια.
«Η κυρία Κούρκουλα εδώ αφήνει ένα ερωτηματικό στο ότι “θα διαμορφώσω την άποψή μου, όταν ολοκληρωθεί η δικαστική διαμάχη”. Πρωτόδικα έχει καταδικαστεί και μάλιστα με μεγάλη ποινή. Άρα δεν υπάρχει αυτό το ερωτηματικό, εκτός και αν περιμένει να τελεσιδικήσει και μετά στον Άρειο Πάγο. Δεν ξέρω, αλλά εκείνη προφανώς πιστεύει την πλευρά του φίλου της, ότι εκείνος είναι αθώος», σχολίασε αμέσως μετά η Σταματίνα Τσιμτσιλή, υπογραμμίζοντας πως “ο καθένας κρίνεται για τις πράξεις του”.
Ολοκληρώνοντας και θέλοντας να προχωρήσει στο επόμενο θέμα, η Σταματίνα Τσιμτσιλή ανέφερε:
«Εμένα, εντάξει, είναι αυτό που λέμε “ένιωσα λίγο αμήχανα”. Δηλαδή είναι αυτό που δεν ξέρεις πώς να το σχολιάσεις. Και ειλικρινά το λέω, για τον αδελφό σου, για το παιδί σου να το δεις, να προσπαθήσεις να δεις μια περίπτωση με μάτια κατανόησης. Όχι να συγχωρέσεις, αλλά να πεις “ο φίλος να σταθεί, είναι το αίμα μου”. Τώρα στην περίπτωση των φίλων δεν ξέρω. Νιώθω ότι εκεί ίσως μοιραία παίρνεις αποστάσεις και ειδικά όταν μιλάμε ότι υπάρχει μια καταδίκη. Φαντάζομαι ότι ίσως θα επανέλθει».
