Η Σοφία Μουτίδου βρέθηκε καλεσμένη στο podcast της Δάφνης Καραβοκύρη και μίλησε για τις πιο σκοτεινές και καθοριστικές στιγμές της ζωής της. Η ηθοποιός και παρουσιάστρια αναφέρθηκε στην απώλεια της μητέρας της, στον θάνατο του συζύγου της, στη σχέση της με τη θρησκεία, στην ψυχική υγεία και στις εμπειρίες κακοποίησης τόσο στην οικογένεια όσο και στον καλλιτεχνικό χώρο.
Αναφερόμενη στον θάνατο της μητέρας της, η ηθοποιός μίλησε για το αίσθημα ενοχής που συχνά συνοδεύει την απώλεια. «Όταν χάνεις κάποιον, πάντα βρίσκεις ένα ποσοστό ευθύνης, ένα “κάτι δεν έκανα καλά”», είπε, εξηγώντας πως εκείνη την περίοδο στράφηκε έντονα στη θρησκεία. «Έμπλεξα με τη θρησκεία. Προσευχήθηκα, φόρεσα σταυρούς, έκανα τάματα, πήγα σε μοναστήρια πάρα πολύ. Πριν την εγκαταλείψω ως απάγκιο ψυχής, την εμπιστεύτηκα πολύ», εξομολογήθηκε, περιγράφοντας μάλιστα μια σχεδόν «συμφωνία» που είχε κάνει με τον Θεό σε νεαρή ηλικία.
Η Σοφία Μουτίδου ξεκαθάρισε πως δεν διαγνώστηκε ποτέ με κατάθλιψη, ωστόσο χρειάστηκε φαρμακευτική αγωγή λόγω έντονων κρίσεων πανικού. «Αυτό που με οδήγησε στα αντικαταθλιπτικά ήταν οι πανικοί. Κατάθλιψη δεν διαγνώστηκα ποτέ», σημείωσε.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η τοποθέτησή της για τις εμπειρίες κακοποίησης που έχει βιώσει. Μίλησε ανοιχτά για τη συναισθηματική κακοποίηση στην παιδική της ηλικία, περιγράφοντας μια αυταρχική μητέρα και ένα περιβάλλον πίεσης. «Βεβαίως έχω κακοποιηθεί. Ήταν συναισθηματική κακοποίηση. Δεν έφαγα τη σφαλιάρα του αιώνα, αλλά ήμουν από τα παιδιά που τρώγαμε ξύλο», είπε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενη στον καλλιτεχνικό χώρο, η ηθοποιός μίλησε για εργασιακό bullying και ακραία περιστατικά βίας. «Έχω δει κακοποιήσεις, να με βρίζουν χυδαία, να έχουν πέσει πάνω μου να με δείρουνε», περιέγραψε, αποκαλύπτοντας πως προσπάθησε να αναδείξει τους εργασιακούς θύτες, χωρίς όμως αποτέλεσμα. «Στη σεξουαλική κακοποίηση τα κορίτσια οργανώθηκαν. Στην εργασιακή δεν μπορέσαμε να οργανωθούμε», τόνισε.
Συγκλονιστική ήταν και η αφήγησή της για τη διαχείριση του θανάτου του συζύγου της, με γνώμονα το παιδί τους. «Δύο ώρες μετά τον θάνατό του, έψαξα στο Google “πένθος και παιδί”», είπε, εξηγώντας πως απευθύνθηκε άμεσα στο κέντρο στήριξης «Μέριμνα». «Πριν το ανακοινώσω στη Δήμητρα, έπρεπε να μάθω πώς να το κάνω. Είπα “δεν είμαι αρμόδια, υπάρχουν άλλοι αρμόδιοι”», ανέφερε, περιγράφοντας την αρχή μιας μακράς θεραπευτικής διαδρομής για την ίδια και την κόρη της.
