Ο Ρένος Χαραλαμπίδης, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Τύπος TV και την Κατερίνα Θεοδωροπούλου, μίλησε για τη διαχρονική επιτυχία της σειράς «Κάτι τρέχει με τους δίπλα» και εξήγησε γιατί θεωρεί πως οι παλιές τηλεοπτικές κωμωδίες είχαν μια ελευθερία που σήμερα έχει χαθεί.
Ο ηθοποιός στάθηκε στους αυτοσχεδιασμούς, την «καλλιτεχνική τρέλα» της εποχής και στην αυστηρότητα που κυριαρχεί πλέον στις σύγχρονες παραγωγές.
-Ο κόσμος σού λέει ακόμη και τώρα για την τεράστια επιτυχία της σειράς «Κάτι τρέχει με τους δίπλα»;
Να θυμίσω ότι η σειρά έπαιζε σε επανάληψη μέσα στον κορονοϊό και έκανε 33% τηλεθέαση. Έπαιζε και πριν από δύο μήνες με 40% τηλεθέαση. Εγώ με τον «Καλημέρη» είναι σαν να έκανα πρεμιέρα πριν από δύο μήνες. Όλη η Ελλάδα την ξαναείδε. Δεν είναι δυνατόν να μη με θυμούνται, λοιπόν.
-Έχουν περάσει 26 χρόνια… Ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν αυτήν τη σειρά μοναδική στη συνείδηση του κόσμου;
Η τρέλα! Η καλλιτεχνική, δημιουργική τρέλα. Ήταν σειρές που δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένες, σειρές που μας επέτρεπαν να αυτοσχεδιάζουμε, σήμερα αυτό δεν υπάρχει. Όταν ο «Καλημέρης» έλεγε «Καλημέρα, Καλημέρης», ήταν μία χαζή ατάκα. Όμως, μέσα από την ερμηνευτική τρέλα, περνούσε. Ή οι μεγάλοι αυτοσχεδιασμοί που έχω κάνει στο «Βότκα πορτοκάλι»… Μας έδιναν, όμως, ένα σενάριο κι εμείς μπορούσαμε να αλλάξουμε τα λόγια, να παίξουμε όπως θέλουμε, ενώ πλέον δεν είναι έτσι. Είναι πάρα πολύ αυστηρά τα κανάλια, όλοι οι συντελεστές, όλα ωραία, αλλά βαρετά.
-Και γιατί συμβαίνει αυτό;
Όταν γυρίζονταν αυτές οι σειρές, δεν τις έπαιρναν στα σοβαρά οι παραγωγοί και δεν έμπαιναν στα πόδια μας… Το «Κωνσταντίνου και Ελένης» ήταν μία πολύ φθηνή παραγωγή και αυτό φαίνεται, όπως και το «Κάτι τρέχει με τους δίπλα»… Ήμασταν σε ένα στούντιο με τρία δωμάτια με φθηνά σκηνικά… Δεν πίστευαν πως θα γίνει κάτι τρομερό και μας άφηναν ήσυχους. Κάναμε αυτό που νομίζαμε.
Πηγή εικόνας: NDP
