Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε ο Ρένος Ρώτας, αυτή την εβδομάδα, στο περιοδικό ΟΚ! και τον δημοσιογράφο Γιώργο Πράσινο.
Μέσα σε όλα, δε, ο νεαρός ηθοποιός εξήγησε πως δεν έχει σαν όνειρο ζωής να βρεθεί στη σκηνή του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου ενώ μίλησε για την τυποποίηση που παρατηρεί σε συναδέλφους του.
Θα ήθελες να εμφανιστείς στην Επίδαυρο;
Δεν θα έλεγα ότι είναι όνειρο ζωής, αλλά σίγουρα είναι μια εμπειρία που θα ήθελα να τη ζήσω. Ζηλεύω, με την καλή έννοια πάντα, τους ηθοποιούς που κάθε χρόνο τους δίνεται αυτή η ευκαιρία. Πολλές φορές προβληματίζομαι και αναρωτιέμαι τι θα μπορούσα να κάνω για να βρεθώ κι εγώ εκεί. Νιώω πως δεν είναι τόσο στο χέρι μου. Αλλά, όπως έγραψε και ο Ευριπίδης, “ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις. Είναι πολύ ομιλητικός και δεν χρειάζεται καν τις ερωτήσεις”.
Πολλοί ηθοποιοί τυποποιούνται με τους ρόλους τους, ενώ εσύ έχεις αποδείξει πως μπορείς να σταθείς σε κάθε είδος θεάτρου.
Υπάρχει ένας περιορισμός στην καλλιτεχνική αγορά, ο οποίος υπαγορεύει ότι η εμφάνιση σου καθορίζει και την ερμηνευτική σου γκάμα. Αυτό όμως δεν ισχύει για έναν εκπαιδευμένο ηθοποιό. Η μέθοδος της υποκριτικής σού επιτρέπει να κατασκευάζεις οποιονδήποτε ρόλο επιθυμείς, κυριολεκτικά όμως. Αλλιώς ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις δεν θα έπαιζε ποτέ στην ταινία “Το αριστερό μου πόδι”, όπου πήρε και Όσκαρ, ούτε ο Φιλίπ Σέιμουρ Χόφμαν δεν θα έκανε ποτέ τον Τρούμαν Καπότε.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
