Ένας χρόνος συμπληρώθηκε τις προηγούμενες ημέρες από τον αιφνίδιο θάνατο του Μίμη Δομάζου, ο οποίος υπέστη ανακοπή καρδιάς έξω από διαγνωστικό κέντρο στα βόρεια προάστια ανήμερα των γενεθλίων του. Ο σπουδαίος ποδοσφαιριστής κατέληξε δύο 24ωρα αργότερα, όντας διασωληνωμένος σε ιδιωτικό θεραπευτήριο.
Το πρωί της Τρίτης (10/2) η μία από τις κόρες του, η Πόπη Δομάζου, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή “Νωρίς Νωρίς”, μιλώντας για τον δύσκολο χρόνο που μεσολάβησε από τη μοιραία εκείνη ημέρα, ενώ μοιράστηκε και κάποιες από τις αναμνήσεις της από τον αείμνηστο πατέρα της.
«Μέσα μου έχω βάλει τις 22 Ιανουαρίου σαν ημέρα που «έφυγε» ο πατέρας μου, την ημέρα των γενεθλίων του, γιατί τότε στην ουσία έκλεισε και τα μάτια του. Τώρα η καρδιά… άντεξε μέχρι και 24», εξομολογείται η κόρη του κορυφαίου ποδοσφαιριστή.
«Αυτός ο χρόνος πέρασε πάρα πολύ δύσκολα. Πρέπει να διαχειριστείς πάρα πολλά πράγματα, πολλούς ανθρώπους, πολλές στιγμές. Το ξαφνικό νομίζω ότι είναι και το πιο δύσκολο. Δεν είναι κάτι που περιμένεις. Ήταν ένας άνθρωπος τόσο γερός, αθλητής, μέχρι την τελευταία στιγμή προπονούσε παιδιά. Πηγαίναμε για τζόκινγκ, κάναμε πάρα πολλά πράγματα μαζί, παίζαμε ρακέτα. Δηλαδή μες στον αθλητισμό μέχρι το τελευταίο του λεπτό. Αυτό το ξαφνικό σε διαλύει, σε σκοτώνει», προσθέτει η Πόπη Δομάζου.
«Και προσπαθείς να είσαι δυνατή, δυνατός και για εκείνον αλλά και για την καθημερινότητά σου. Και για την οικογένειά μου, για τη μητέρα μου. Ήμουν ευλογημένη θα έλεγα και τυχερή και γεμάτη που είχα αυτόν τον πατέρα», σημειώνει χαρακτηριστικά.
«Ο πατέρας μου είναι πάντα εδώ για μένα. Έχω πάρει τα πάντα από εκείνον. Στρατηγός κι εγώ, στρατηγός. Πάντα στο σπίτι με φώναζε «Κόρη Στρατηγού». Δηλαδή μου έλεγε «Κόρη Στρατηγού τι θα φορέσω σήμερα;», γιατί πάντα τον πρόσεχα. Ήταν ξεχωριστός, οικογενειάρχης, προστατευτικός. Ήμασταν μια δεμένη οικογένεια. Οι γονείς μου ήταν μαζί από τον Μάιο του ’78. Ο κουμπάρος, ο Γιάννης Πάριος, πάντρεψε τους γονείς μου. Μετά ήρθα κι εγώ στη ζωή τους», εξομολογείται συγκινημένη η Πόπη Δομάζου.
