Για τη σχέση που διατηρεί διαχρονικά με την αναγνωρισιμότητα μίλησε ο Περικλής Λιανός στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου.
Παράλληλα, δε, ο δημοφιλής ηθοποιός αναφέρθηκε και στον κανιβαλισμό που έχει παρατηρήσει ορισμένες φορές στις εκδηλώσεις θαυμασμού του κοινού.
Απολαμβάνεις την αναγνωρισιμότητα;
Με συγκινεί η αγάπη του κόσμου και έχω λάβει πολλή. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δεν έχουν μέτρο και γίνονται αγενείς. Θυμάμαι τα χρόνια του “Καφέ της Χαράς”. Με παρακολουθούσαν στο σούπερ μάρκετ για να δουν τι ψωνίζω, ενώ με είχαν ρωτήσει ακόμη και πόσα παίρνω. Υπήρχε μια αδιακρισία, αλλά και ένας σεβασμός. Δέχτηκα, βέβαια, πολλά κύματα αγάπης. Δεν έχω παράπονο.
Κάποιοι, όμως, νομίζουν ότι 24 ώρες το 24ωρο είμαστε για κατανάλωση. Όταν το 2004 κήδευα τον κολλητό μου, στο νεκροταφείο με ρωτούσαν για το “Καφέ της Χαράς”. Επίσης, όταν ο πατέρας μου ήταν ετοιμοθάνατος, έρχονταν οι νοσοκόμες να με δείξουν στο νοσοκομείο. Αυτό δεν είναι θαυμασμός, αλλά κανιβαλισμός. Βλέπεις και στις παραστάσεις να ανοίγουν το κινητό τους και να σερφάρουν. Αυτό με διαλύει, μπορεί να σκοτώσω κανέναν (γέλια).
Αυτό πιστεύεις ότι συμβαίνει λόγω της εποχής μας;
Όχι, αυτό γινόταν πάντα. Σκέψου το φέρετρο της Έλλης Λαμπέτη. Δεν μπόρεσε την ημέρα της κηδείας να μπει στην εκκλησία από την περιέργεια του κόσμου να δει τους σταρ από κοντά. Ορμούσαν στην Καρέζη, στη Βουγιουκλάκη.
Πηγή
