Μια άγνωστη ιστορία από τα πρώτα του βήματα στον χώρο της υποκριτικής μοιράστηκε ο Παντελής Καναράκης, ο οποίος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως, όταν είχε απορριφθεί από τις εισαγωγικές εξετάσεις δραματικής σχολής, δεν δίστασε να τηλεφωνήσει στο σπίτι της Μελίνας Μερκούρη, ζητώντας την παρέμβασή της. Παράλληλα, μίλησε για την επιμονή με την οποία διεκδίκησε το όνειρό του να ασχοληθεί με το θέατρο, αλλά και για τη θέση που εξακολουθεί να κατέχει η δουλειά στην προσωπική του ζωή.
«Καλέ, όλη η διαπλοκή που υπάρχει στο ελληνικό κράτος αντιπροσωπεύεται εδώ», σχολίασε αρχικά με χιούμορ ο Παντελής Κανάκης, όταν ρωτήθηκε για το συγκεκριμένο περιστατικό. «Λέω πόσο το θράσος, το θάρρος, η ορμή των νιάτων πόσο σε καταδυναστεύει. Δεν πήγε το μυαλό μου ούτε καν να βάλω, ας πούμε, τον μπαμπά μου και τη μαμά μου να πάρουν τηλέφωνο. Πήρα εγώ στο σπίτι, βρήκαμε το τηλέφωνο και πήρα εγώ. Πόσο θράσος μπορεί να έχεις;», ανέφερε ο ηθοποιός.
Στη συνέχεια, εξήγησε πώς κατάφερε να βρει το προσωπικό τηλέφωνο της τότε υπουργού Πολιτισμού. «Από μία γνωστή των γονιών μου που ήταν δημοσιογράφος. Είχε τα τηλέφωνα του γραφείου και της οικίας. Και εγώ δεν πήγα στο γραφείο, γιατί ήμουν και έξυπνο παιδί. Πήρα στο σπίτι», περιέγραψε. «Δεν το σήκωσε η Μερκούρη. Το σήκωσε μια κυρία που είχε βοηθό. Λέω “γεια σας” και μου λέει “τι τη θέλετε;”. Λέω “έδωσα στο υπουργείο και με κόψανε και θέλω να μιλήσω”. Και την ακούω που το λέει. “Είναι ένα παιδί” και το παίρνει. Δηλαδή πόσο είδωλο μπορεί να είναι; Και αρχίζω και κλαίω εγώ», θυμήθηκε.
«Μου λέει, θυμάμαι και τη φράση, “δεν γίνεται, βρε αγόρι μου, παρέμβαση από την υπουργό”. Και λέω “ποιος θα το μάθει;”. Τελικά μου μίλησε πολύ όμορφα και γλυκά και κλείσαμε το τηλέφωνο και παρέμεινα κομμένος μέχρι να περάσω μετά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος», εξομολογήθηκε ο Παντελής Καναράκης.
«Παιδιά, εγώ αυτό το λέω όχι μόνο για μένα, για αυτό που έκανα, για όλο τον κόσμο. Όταν το “θέλω” μέσα σου ουρλιάζει, εκεί θα πας. Δεν γίνεται, δεν γίνεται αν θέλεις κάτι. Ό,τι θέλουμε σε αυτή τη ζωή, στο 70% το πετυχαίνουμε. Θα αγωνίζεσαι προς τα εκεί. Εγώ δηλαδή, ήταν μονόδρομος αυτό το πράγμα. Δεν στάθηκε ικανό ούτε το ότι με κόψανε ούτε κάποιες ατυχίες μετά στη δουλειά. Τίποτα. Ήμουνα στοχοπροσηλωμένος εκεί και κυρίως στο θέατρο. Η δουλειά είναι πρωταγωνίστρια και ντίβα στη ζωή μου», κατέληξε.
