Η Diane Warren είναι αναμφισβήτητα η «βασίλισσα των power ballads», η γυναίκα που έχει ντύσει με τις μελωδίες της τις πιο εμβληματικές στιγμές του κινηματογράφου. Ωστόσο, η φετινή τελετή για τα Βραβεία Όσκαρ την έφερε ξανά στο προσκήνιο για έναν λόγο που προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα: η 17η υποψηφιότητά της δεν συνοδεύτηκε, για ακόμη μια φορά, από το χρυσό αγαλματίδιο, διευρύνοντας το δικό της, μάλλον άβολο, ρεκόρ.
Από το “I Don’t Want to Miss a Thing” των Aerosmith μέχρι το “Because You Loved Me” της Celine Dion, η Warren έχει γράψει τραγούδια που έγιναν ο ύμνος μιας ολόκληρης γενιάς. Φέτος, βρέθηκε ξανά στην πεντάδα των υποψηφίων για το “The Fire Inside” από την ταινία Flamin’ Hot.
Παρά την προσδοκία, η ιστορία επαναλήφθηκε. Με 16 υποψηφιότητες στο ενεργητικό της χωρίς καμία ανταγωνιστική νίκη, η Warren κατέχει πλέον την πρωτιά ως η καλλιτέχνης με τις περισσότερες «ήττες» στην ιστορία του θεσμού.
Αν νομίζετε, όμως, ότι η Diane Warren κάθεται στο σπίτι της και… μελαγχολεί, κάνετε λάθος. Με το χαρακτηριστικό της στυλ -φορώντας ένα κοστούμι με την επιγραφή “16” ή αστειευόμενη για την «κατάρα» της- αντιμετωπίζει την κατάσταση με απίστευτο coolness. «Είναι τιμή μου και μόνο που βρίσκομαι εκεί», δηλώνει συχνά, και η αλήθεια είναι πως η Ακαδημία αναγνώρισε το τεράστιο μέγεθός της το 2022, απονέμοντάς της ένα Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της καριέρας της.
Το παράδοξο με την Warren είναι ότι τα τραγούδια της είναι συχνά μεγαλύτερα από τις ίδιες τις ταινίες για τις οποίες γράφονται. Ενώ οι συνθέσεις της γίνονται παγκόσμια hits, οι ψηφοφόροι της Ακαδημίας τείνουν τελευταία να επιλέγουν τραγούδια που είναι πιο οργανικά δεμένα με την πλοκή ή προέρχονται από blockbusters (όπως η Billie Eilish φέτος).
Όπως και να έχει, η Diane Warren παραμένει ένας ζωντανός θρύλος. Μπορεί το ράφι της να μην έχει το «κανονικό» χρυσό αγαλματίδιο -τουλάχιστον όχι ακόμα- αλλά έχει κάτι πολύ πιο σπάνιο: την καθολική αναγνώριση ότι χωρίς τη δική της πένα, το Hollywood θα “ακουγόταν” πολύ πιο φτωχό.
