Από το στρατιωτικό ρεπορτάζ και τις μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις μέχρι τα παρασκήνια της ελληνικής τηλεόρασης και τις προσωπικές του εξομολογήσεις. Ο Δήμος Βερύκιος ανοίγει τα χαρτιά του στο zappit, σε μια συνέντευξη με πολλές αποκαλύψεις.
Ο δημοσιογράφος που εδώ και δεκαετίες βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης μιλά για την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, αλλά θυμάται και τα χρόνια συνεργασίας του με τον Alpha, τις δύσκολες στιγμές και αποκαλύπτει άγνωστες ιστορίες από την εποχή του Δημήτρη Κοντομηνά.
Η συνεργασία του με την Σταματίνα Τσιμτσιλή και την ομάδα του Happy Day, η Ρούλα Κορομηλά, η Ελένη Μενεγάκη, η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και τα ακριβοπληρωμένα τηλεοπτικά συμβόλαια.
Η απώλεια του αδελφού του, η σχέση με την οικογένειά του και οι σκέψεις που τον κρατούν ξύπνιο τα βράδια.
Σε μια συζήτηση χωρίς φίλτρα, ο Δήμος Βερύκιος μου μιλά για όλα όσα τον διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και δημοσιογράφο και διηγείται… The Full Story της ζωής του.
«Υπάρχει πάντα η πιθανότητα η Ελλάδα να εμπλακεί περισσότερο στον πόλεμο»
Εγώ τόσα χρόνια στο στρατιωτικό ρεπορτάζ, δεν περίμενα ότι θα συμβεί αυτό. Είχα την αίσθηση ότι η έννοια του πολέμου είναι πολύ μακριά από μένα, από εμάς. Βέβαια, ένα πρωινό του Φλεβάρη του 1996, πριν ακριβώς από τριάντα χρόνια, ένα πρωί ξυπνήσαμε και ένιωσα, ήταν η πρώτη φορά, ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, σε ό,τι αφορά το εθνικό και εδαφικό στάτους. Από τότε λοιπόν παρακολουθούσα τα πράγματα, νομίζω με έναν πιο ρεαλιστικό τρόπο. Και αυτά τα οποία συμβαίνουν τώρα στη Μέση Ανατολή, είχα τα ερεθίσματα ότι μπορούν να συμβούν πριν από ένα χρόνο, ενάμιση. Οι εξελίξεις, η κύηση, προπορεύεται των γεγονότων.
Έχουμε τη Γιάλτα της ενέργειας, η οποία υπογράφτηκε τον περασμένο Αύγουστο στην Αλάσκα. Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα. Είχε, όχι απλώς νόημα, αλλά και κρυφές αποφάσεις. Επί της ουσίας, έτσι απλά θα το πω, εκεί μοιράστηκε ο κόσμος ξανά σε σφαίρες επιρροής ως προς την ενέργεια, ενεργειακές σφαίρες επιρροής. Και ο καθένας απ’ τους δυο μοίρασαν την αγορά, πήρε ένα κομμάτι. Για παράδειγμα, ο Τραμπ, για να ισοσκελίσει και με το εμπορικό του ισοζύγιο τα προβλήματα τα οποία έχει και η αμερικανική οικονομία, και βλέποντας ότι η Κίνα αυξάνει τη δυναμική της χρόνο με τον χρόνο, θέλησε, ζήτησε από τον Πούτιν ένα κομμάτι της αγοράς της ενέργειας της Κίνας να την αναλάβει εκείνος. Εσύ θα πάρεις την Ουκρανία, Βλαδίμηρε, θα πάρεις την αγορά της Ευρώπης.
Πιστεύεις ότι η χώρα μας μπορεί να εμπλακεί περισσότερο σε αυτό που συμβαίνει;
Γεωγραφικά.
Δηλαδή;
Η βάση της Σούδας είναι ενεργή σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις που διεξάγονται στη Μέση Ανατολή από πριν, από τη δεκαετία του ’90 μέχρι σήμερα. Το βλέπουμε. Ε, όσο και όταν υπάρχει επιχείρηση στρατιωτική στη Μέση Ανατολή, η βάση της Σούδας γίνεται στόχος. Απλά πράγματα.
Άρα υπάρχει πάντα μία πιθανότητα.
Πώς δεν υπάρχει; Βεβαίως. Γι’ αυτό και λαμβάνονται μέτρα, γι’ αυτό και στείλαμε και τους Patriot στην Κάρπαθο. Όσο βλέπεις τον αμερικανικό παράγοντα να βρίσκεται εδώ, δεν λέω τους Ευρωπαίους, τους βγάζω στην άκρη, δεν πρόκειται να κουνηθεί η Τουρκία. Η Τουρκία μέσα από αυτές όλες τις εξελίξεις, θεωρώ ότι χάνει το τρένο. Διότι, ασκώντας τη διπλωματία, την πολιτική της ουδετερότητας στον πόλεμο, για παράδειγμα τώρα με το Ιράν, έχασε και κάτι άλλο. Να παίξει μπάλα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο μαζί με τους Ευρωπαίους, μαζί με τον Έκτο Στόλο, με αφετηρία την Κύπρο. F-16 η Τουρκία έστειλε μετά από πέντε μέρες. Άργησε.
«Υπήρξαν στιγμές που ήθελαν να με διώξουν από τον Alpha»
Σε όλα αυτά τα χρόνια που είσαι στον Alpha, με όλες αυτές τις αλλαγές που έγιναν, υπήρξαν κάποιες χρονιές που ήταν πιο δύσκολες; Υπήρξαν στιγμές που μπορεί να βρέθηκες κοντά στο να φύγεις;
Όχι να φύγω, να με διώξουν. Να φύγω, ποτέ δεν έβαλα στο μυαλό μου να φύγω. Αλλά το ότι υπήρξαν περίοδοι που, για χίλιους δυο λόγους –όχι, δεν αφορούσαν μόνο εμένα, θα μπορούσα να βρεθώ εκτός νυμφώνος– υπήρχαν. Αλλά και αυτό εδώ θέλει μαεστρία, διπλωματία, για να ξεπερνάς τα προβλήματα. Όταν λέω ότι ένας τηλεοπτικός σταθμός είναι μια σχεδία μέσα στον ωκεανό, έχει και καλές και κακές μέρες, έχει και ηλιοφάνεια, έχει και καταιγίδα και φουρτούνα. Έχει και τα άγρια ζώα της θαλάσσης που εμφανίζονται και είναι έτοιμα να σε κατασπαράξουν.
Πώς προέκυψε η συνεργασία με το Happy Day;
Ήταν ένα απωθημένο του Δημήτρη Κοντομηνά. Ο οποίος πίστευε ότι η ραδιοφωνική εκπομπή που κάναμε 9 με 10, ένα κομμάτι της να μπαίνει μέσα και στην τηλεόραση. Δεν ήταν εύκολο εγχείρημα. Τότε θυμίζω ότι κυριαρχούσαν οι ενημερωτικές εκπομπές. Δεν το φοβήθηκα.
Υπάρχει ένα μυστικό. Μία τεχνική. Την οποία την εφαρμόζω. Ένα δόγμα αμερικάνικο: Ο φακός είναι τα μάτια της μανούλας σου. Θα κοιτάς το φακό και είναι σαν να συνομιλείς με τη μαμά σου. Να τα λες δηλαδή απλά, κατανοητά, για το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο. Γιατί πάνω απ’ τη μάνα, δεν υπάρχει.
«Η Σταματίνα είναι δημοσιογράφος, δεν είναι διασκεδάστρια»
Η Σταματίνα είναι μία πανέξυπνη, νέα συνάδελφος, δημοσιογράφος. Είναι δημοσιογράφος. Δεν είναι διασκεδάστρια η Σταματίνα. Όπως και όλα τα υπόλοιπα παιδιά.
Με κάποια απ’ τα υπόλοιπα παιδιά, οι εκρήξεις σας στον αέρα έχουν γίνει viral. Με τον Δημήτρη Παπανώτα, με την Τίνα Μεσσαροπούλου.
Αυτό είναι άλλο πράγμα. Γιατί νομίζω ότι κανένας από τους συμμετέχοντες σ’ αυτή την εκπομπή, δεν μπαίνει σε κουτάκια. Και αυτό είναι κατά τη γνώμη μου η μεγάλη επιτυχία. Και βέβαια το γεγονός ότι μία παρουσιάστρια, σαν την Σταματίνα Τσιμτσιλή, μπορεί να υποστηρίξει μία πολιτική συζήτηση, ένα κομμάτι της επικαιρότητας, με βαθιά γνώση. Εμένα με εντυπωσιάζει η Σταματίνα. Για τον τρόπο που αφομοιώνει περίπλοκα πολιτικοδιπλωματικά θέματα.
Ο Δημήτρης Παπανώτας που είναι ένα πρόσωπο που δεν μπαίνει σε κουτάκια, θεωρείς ότι έχει παρεξηγηθεί αρκετές φορές από πράγματα που έχει πει στον αέρα;
Ναι, γιατί το θέλει ο ίδιος. Θέλει να παρεξηγείται. Ο Δημήτρης είναι ένας ευφυέστατος άνθρωπος. Με γνώση, με ιδιαιτερότητα στη σκέψη. Χρήσιμος παντός καιρού. Και για την ενημέρωση, για τη δημοσιογραφία, και για την κοινωνία, είναι από τους ανθρώπους που τους χρειαζόμαστε. Αυτό του δίνει την ελευθερία να απλώνει τη σκέψη του και χωρίς φόβο, αλλά με πάθος, να την εκφράζει.
Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας του Happy Day είναι το μείγμα της εκπομπής. Που εδώ υπάρχουν αφανείς ήρωες. Ένας απ’ αυτούς ναι, είναι η αρχισυντάκτρια, η Μαίρη Παλιαλέξη. Η οποία έκανε μία σκαλέτα που δεν υπήρχε μέχρι τότε σ’ αυτή την ροή. Και την οποία έχει την ευφυΐα να την αλλάζει διαρκώς. Και να αναζητεί νέα θέματα.
Θέλω να μου πεις αλήθεια όμως, αν προσπάθησε κάποιος να σε κλέψει αυτά τα χρόνια από το Happy Day.
Δεν ξέρω, μπορεί να προσπάθησαν πολλοί. Αλλά έχω τη φήμη ότι δεν κουνιέμαι.
Δήμο, γιατί σε εμπιστευόταν τόσο πολύ ο Δημήτρης Κοντομηνάς;
Χημεία. Με τσέκαρε. Μία και δύο φορές. Δεν του είχα πει “μπαλαφάρα” ποτέ. Και ήμουνα αυστηρός στην άποψή μου. Η άποψή μου δεν ήταν ποτέ γλυκιά. Θα τη χαρακτήριζα γλυκόξινη. Γιατί; Όταν λες την αλήθεια, πικραίνεις. Αλλά ένας επιχειρηματίας δεν θέλει μόνο την πίσω αυλή των γλοιωδών και των διασκεδαστών που χρειάζεται, είναι ανθρώπινο ένας επιχειρηματίας να έχει έναν κύκλο διασκεδαστών…
Είχε δημιουργηθεί τότε αυλή;
Ω, μία και δύο… Πολλές αυλές! Κάθε μεγάλος, επιτυχημένος άνθρωπος, έχει και την πίσω αυλή.
«Εγώ λεφτά με τον Δημήτρη Κοντομηνά δεν έβγαλα. Υπήρξαν όμως κάποιοι που βγάλανε πολλά λεφτά»
Ήταν πολλοί και συγκεκριμένοι, αλλά πολύ συγκεκριμένοι. Δεν φταίγανε οι άνθρωποι αυτοί; Τα ‘δινε με την καρδιά του, με την ψυχή του.
Όταν χτύπησε το τηλέφωνο και βγήκε στον αέρα του Happy Day ο Δημήτρης Κοντομηνάς, δεν ξαφνιάστηκες;
Εδώ κάνω την αυτοκριτική μου. Δεν έπρεπε να τον αφήσω να βγει. Θα μπορούσα να πω της τηλεφωνήτριας “Μην μου τον περάσεις μέσα”. Αλλά όταν είσαι στον αέρα δεν μπορείς να τα… Στην Ελένη μπήκαμε συνειδητά και μπήκαμε στρατηγικά. Ήταν στρατηγική κίνηση. Ήταν Στρατάρχης και εγώ Υπασπιστής του.
Η Ρούλα Κορομηλά και η Ελένη Μενεγάκη ήταν δύο πρόσωπα πολύ σημαντικά σε διαφορετικές στιγμές του Alpha. Εσύ ήσουνα όλες αυτές τις περιόδους εκεί. Τι θυμάσαι από αυτές τις συνεργασίες;
Τώρα μη μου βάζεις δύσκολα. Και μη με βάζεις να… Δύσκολα, δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω, δεν θέλω. Είναι δύο κυρίες της τηλεόρασης που έγραψαν την ιστορία τους, που άφησαν εποχή. Και η Ρούλα, στα νιάτα της, το ‘χε στον Alpha, και η Ελένη. Όπου πήγε, δεν πέρασε απαρατήρητη. Ήταν και οι δύο στην κορυφή. Αυτό να κρατήσουμε. Τώρα εάν υπήρξαν και ορισμένα… α, εντάξει.
«Το πιο ακριβό συμβόλαιο ήταν της Ελένης Μενεγάκη, αλλά παράλληλα υπήρχε ακόμα ένα πιο ακριβό»
Αυτό το οποίο μπορώ να σου πω για την Ελένη Μενεγάκη είναι ότι ήταν αυστηρή, σκληρή διαπραγματεύτρια. Όταν ερχόταν η ώρα να διαπραγματευτεί το συμβόλαιό της, δεν άφηνε ούτε μύγα να περάσει από μπροστά της. Αυτός ο δυναμισμός είναι γνώρισμα του χαρακτήρα της;
Ήταν όντως απ’ τα πιο ακριβά συμβόλαια αυτά της Ελένης;
Ναι, το πιο ακριβό. Όχι, υπήρχε και ένα άλλο πιο ακριβό. Αλλά άστα τώρα.
Πριν από την Ελένη ή μετά;
Παράλληλα.
Παράλληλα;
Και όχι ένα. Φτάσαμε στο σημείο, μια εποχή, οι υπάλληλοι του Κοντομηνά να έχουν περισσότερα λεφτά απ’ τον Κοντομηνά.
«Βρέθηκαν 2 κορυφαίοι άνθρωποι, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου μπορεί να παίξει ρόλο στην τηλεόραση»
Είναι ο αστικός μύθος στον λαό… κάτι το οποίο τον έλκει. Σιγά μωρέ τώρα… Μικρό παιδί ήταν τότε η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου. Τι συμπεριφοράς; Τα μεγιστοποιούμε τα θέματα. Το θέμα είναι ότι τότε, βρέθηκαν δύο κορυφαίοι άνθρωποι δίπλα στον Δημήτρη Κοντομηνά που υποστήριξαν ένα καλοκαίρι στο σκάφος, ότι η Κωνσταντίνα μπορεί να παίξει ρόλο στην τηλεόραση. Η εισήγησή τους είδαμε ότι ικανοποιήθηκε.
Σήμερα πιστεύεις ότι έχει αλλάξει ως παρουσιάστρια η Κωνσταντίνα; Ότι βελτιώθηκε…
Δεν την έχω παρακολουθήσει.
Θυμάμαι κάποια υπονοούμενα να αφήνει κατά καιρούς η Βίκυ Χατζηβασιλείου για παράδειγμα σε συνεντεύξεις της για σένα.
Άκου να δεις Γιώργο μου. Υπάρχει κάθε φορά ένα βουητό. Και κάπου ρίχνεις τις ευθύνες. Για κάτι το οποίο σε πείραξε, αναζητείς τον δράστη. Ενδεχομένως να υπήρξαν άτομα τα οποία στην πορεία κόπηκαν απ’ την τηλεόραση και εκείνη την εποχή να θεωρούσαν ότι εγώ είπα ή έκοψα ή έκανα… Δεν έκανα τίποτα από όλα αυτά.
Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;
Ναι. Όταν θα ‘ρθει η ώρα του μεγάλου αποχαιρετισμού. Είμαι ευτυχισμένος, από το πέρασμα από τούτον εδώ τον μάταιο κόσμο. Γιατί; Γιατί ευτύχησα να κάνω ένα επάγγελμα το οποίο το λάτρεψα. Το ερωτεύτηκα. Και είμαι διαρκώς, 45 ολόκληρα χρόνια ερωτευμένος με την περπατησιά του επαγγέλματός μου.
«Η κόρη μου έχει πληρώσει πολλές φορές την αντιπάθεια του κόσμου σε μένα»
Όπως ξέρεις, η Σοφία είναι ένα παιδί ξεχωριστό, όλα τα παιδιά, ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, αλλά κάνει πράγματα ξεχωριστά από αυτά τα οποία κάνω εγώ ή η μάνα της. Άλλο πράγμα. Με άλλα θέματα ασχολείται. Άλλα είναι τα ενδιαφέροντά της στη ζωή. Ποτέ η δημοσιογραφία δεν τη θάμπωσε. Ιδιαιτέρως δε η τηλεόραση. Και είναι αυστηρή, αλλά έχει και αδυναμίες.
Δεν υπάρχει παιδί, δημοσιογράφου, παρουσιαστή της τηλεόρασης που να αποδέχεται το γονέα του. Έτσι όπως βγαίνει, όπως εμφανίζεται στην τηλεόραση. Το θέμα ποιο είναι; Ότι εμείς ως γονείς, να μην δημιουργούμε προβλήματα στη διαδρομή του παιδιού. Ξέρεις πόσες φορές έχει πληρώσει η Σοφία τις αντιπάθειες του κόσμου σε μένα;
Με ποιο τρόπο Δήμο;
Με χίλιους δυο τρόπους. Καθηγητές, δάσκαλοι…
Και μόνο με το άκουσμα του επωνύμου;
Βεβαίως. Γιατί; Γιατί η δουλειά η δική μου ήταν να είμαι στη σύγκρουση. Δεν θέλω να τους ευχαριστήσω όλους. Όταν λες την άποψή σου κάποιος δυσαρεστείται. Αυτή τη δυσαρέσκεια που βγάζουν ορισμένοι άνθρωποι, αντανακλά και στην οικογένειά σου. Ευτυχώς όμως προσωπικά εμείς το ξεπεράσαμε.
Η σύζυγός σου είναι το στήριγμά σου;
Το στήριγμα… Θέλω να το προσδιορίσω διαφορετικά. Στις δύσκολες, πραγματικά δύσκολες στιγμές, που εμφανίζονται είναι μπροστά για την προστασία μου. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Όμως, όπως είναι αναμενόμενο, υπάρχουν και στιγμές που ευτυχώς που δεν την ακούω. Στα επαγγελματικά, όχι, όχι, όχι. Δεν ξέρει από αυτά… Ποτέ δεν κουβεντιάζουμε. Γιατί έχουμε διαφορετική άποψη.
Ήταν εύκολο να σε ανεχτεί;
Πολύ εύκολο γιατί δεν με βρίσκει σπίτι. Εγώ φεύγω εφτά η ώρα το πρωί και μαζεύομαι 12 και μισή το βράδυ.
Ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή σου η πρόσφατη απώλεια του αδελφού σου;
Όχι ήταν… δύσκολη στιγμή, όπως και η απώλεια του πατέρα μου, όπως και η κάθε απώλεια. Όπως και η απώλεια της πεθεράς μου. Που μεγάλωσε τη Σοφία. Εγώ δένομαι με τους ανθρώπους. Αλλά οι παρενέργειες που προκαλεί μία απώλεια, νομίζω ότι είναι οι πιο δύσκολες. Για παράδειγμα, εμένα ο αδελφός μου έχει φύγει εδώ και έξι μήνες, επτά…
«Από όταν πέθανε ο αδελφός μου, δεν κοιμάμαι τα βράδια»
Έξι μήνες τα βράδια δεν κοιμάμαι. Όχι γιατί σκέφτομαι εκείνον. Γιατί σκέφτομαι τη μάνα μου. Κοντά 90 ετών. Που ζει μόνη της, που θέλει την επιλογή της να ζει μόνη της, μέσα σε ένα δάσος, με έναν σκύλο. Και εγώ έγνοια. Να λοιπόν η απώλεια πώς επηρεάζει τη ζωή των άλλων εσαεί. Γιατί όσο ζει η μάνα μου, θα σκέφτομαι τη μάνα μου.
Είσαι στήριγμα για τους δικούς σου ανθρώπους;
Πιστεύω ναι. Και αυτό με γεμίζει χαρά. Και μου δίνει δύναμη να δουλέψω περισσότερο. Ναι, με ικανοποιεί. Αυτό θεωρώ ότι είναι η θρησκεία μου, αυτό θεωρώ ότι είναι η προσφορά μου στη ζωή. Το ό,τι έχω απλόχερα να το δίνω. Δεν θα τα πάρω μαζί μου. Άλλωστε ποτέ δεν ήμουνα φιλάργυρος. Ποτέ δεν κυνήγησα το εύκολο χρήμα. Ποτέ. Και αυτό νομίζω ότι φαίνεται.
«Μου αρέσει να ταξιδεύω»
Μ’ αρέσουν πάρα πολύ τα ταξίδια. Έχω κάνει πάρα πολλά ταξίδια με το επάγγελμα, πολλές αποστολές, τη δεκαετία του 90 ιδίως και τη δεκαετία του 2000. Τώρα είμαι δεσμευμένος. Δεν μπορώ να φύγω. Και αυτό με ζορίζει.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου προορισμοί;
Η Ασία. Γιατί; Τι έχει αυτή η Ήπειρος; Χρώμα. Άρωμα. Η Δαμασκός. Το παζάρι της Δαμασκού.
Έχεις στην Ελλάδα καταφύγιο;
Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει καταφύγιο; Όλοι έχουν. Είναι σημείο το οποίο κρατάει την ανωνυμία του για κάθε άνθρωπο. Έχει το απάνεμό του ο καθένας από μας. Κι όποιος λέει ότι δεν έχει λέει ψέματα.
