Νίκος Κουρής

Νίκος Κουρής: «Όποιος ψάχνει την αλήθεια, κινδυνεύει, δεν είμαστε ικανοί να τη διαχειριστούμε»

Λίγο πριν συναντήσει στη σκηνή τη Μαρία Κεχαγιόγλου, ο Νίκος Κουρής έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο τελευταίο τεύχος της Vogue και την δημοσιογράφο

Ανάμεσα σε πολλά, μάλιστα, ο γνωστός πρωταγωνιστής μίλησε για τη σχέση που θεωρεί πως διαχρονικά έχει ο άνθρωπος με την αλήθεια αλλά και για τον τρόπο που προσεγγίζει πια έναν ρόλο.

Ποιες σκέψεις κάνεις, Νίκο, μετά την επιτυχία του Οιδίποδα; Είναι ένας αποκαλυπτικός ρόλος για σένα;

Ο Οιδίποδας του Robert Icke θεωρώ ότι δεν υπολείπεται σε τίποτα από το έργο του Σοφοκλή και το κατάλαβα από την πρώτη ανάγνωση. Ο Οιδίπους Τύραννος είναι ένας έργο βεβαρημένο από τους αιώνες και ο Icke κατάφερε να μας απελευθερώσει από τον βραχνά της αρχαίας τραγωδίας, ώστε να παίξουμε με σύγχρονο τρόπο κάτι τεράστιο. Είναι ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και είμαι περήφανος και ευγνώμων γι’ αυτή τη δουλειά, όσο ποτέ άλλοτε.

Ο Οιδίποδας ψάχνει να βρει την αλήθεια και το αιώνιο ερώτημα είναι: είσαι σίγουρος ότι θα την αντέξεις; Όποιος ψάχνει την αλήθεια, κινδυνεύει, θα πω εγώ. Δεν είμαστε ικανοί να τη διαχειριστούμε και όποιος διαβάσει αυτή τη συνέντευξη νομίζω ότι θα συμφωνήσει μαζί μου.

Δεν είναι όμως στη φύση του ανθρώπου να αναζητά την αλήθεια;

Δυστυχώς, αυτή είναι η μοίρα μας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος άνθρωπος τόσο σοφός που δεν θα ψάξει την αλήθεια. Το κάνουμε όλοι και γι’ αυτό είμαστε όλοι Οιδίποδες.

Μετά από τόσα χρόνια στη σκηνή, τι έχει αλλάξει στον τρόπο που “μπαίνεις” σε έναν ρόλο; Υπάρχει κάτι που νεότερος προσπαθούσες να αποδείξεις και σήμερα πια δεν σε ενδιαφέρει;

Αυτό που προσπαθώ είναι να μη δίνω λογαριασμό. Όταν βρίσκεσαι στη σκηνή, το να καταφέρνεις να ξεχνάς ότι σε παρακολουθούν τόσα μάτια και να κάνεις το δικό σου ταξίδι, είναι πολύ δύσκολο. Πιστεύω ότι η τέχνη, όταν καταφέρνει να κάνει την υπέρβαση, μπορεί να μιλά για όλους τους ανθρώπους και αυτό για μένα είναι συγκινητικό και σπουδαίο.

Είναι πάνω από την πολιτική και τις επιστήμες, πάνω απ’ όλα. Στον “Οιδίποδα” προσπαθώ να μη “δείχνομαι” αλλά να “δείχνεται” αυτό που κάνω. Φαίνεται ότι μετά από τόσα χρόνια με λυπήθηκε ο Θεός και κάπως αυτό μεταδίδεται, με συγκινεί πολύ.

Πηγή εικόνας: NDP Photo

Related news