Σε μια εξομολόγηση καρδιάς προχώρησε η Μυρτώ Κοροβέση, αυτή την εβδομάδα, στη συνέντευξη που παραχώρησε στη δημοσιογράφο Σάσα Σταμάτη και το ένθετο Secret των Παραπολιτικών.
Η γοητευτική ανεξάρτητη βουλευτής και μάχιμη δικηγόρος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο φλερτ που είχε σε νεαρή ηλικία με την νευρική ανορεξία και στον τρόπο με τον οποίο έλαβε στήριξη από τους γονείς της.
Σε ηλικία 16 ετών διαγνωστήκατε με νευρική ανορεξία. Τι ακριβώς συνέβη;
Ξεκίνησε μέσα από μια παιδική, εφηβική αφέλεια. Μαζί με κάποιες φίλες θελήσαμε να “βελτιώσουμε” – αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη – το εφηβικό μας σώμα χάνοντας δύο ή τρία κιλά. Στη δική μου περίπτωση, όμως, τα δυο ή τρία κιλά έγιναν, μέσα σε δυο μήνες, δώδεκα ή δεκατρία. Σε ένα ήδη αδύνατο σώμα, αυτό αποτέλεσε ένα σοβαρό καμπανάκι κινδύνου και ίσως όντως άγγιξα τα όρια της νευρικής ανορεξίας. Έφτασα να ζυγίζω, αν θυμάμαι καλά, λιγότερο από 45 κιλά και ακολούθησε μια περιπέτεια με διατροφικές διαταραχές.
Ο λόγος που αποφάσισα να το μοιραστώ για πρώτη φορά είναι επειδή το τελευταίο διάστημα έτυχε να έρθω σε επαφή με νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, αλλά και με οικογένειες που βιώνουν ή έχουν βιώσει μια αντίστοιχη κατάσταση. Μέσα από τη δική μου εμπειρία θέλω να αναδείξω πόσο καθοριστικός μπορείς να είναι ο ρόλος της οικογένειας, του σχολείου και του ευρύτερου περιβάλλοντος.
Οι γονείς μου δεν αγνόησαν τα σημάδια. Ήταν δίπλα μου σε όλη τη διάρκεια αυτής της διαδρομής και με βοήθησαν να καταλάβω ότι η ομορφιά δεν έχει να κάνει με έναν αριθμό στη ζυγαριά, αλλά συνδέεταθι με την υγεία, τη δύναμη και την ψυχική ισορροπία. Είμαι, επίσης, ευγνώμων για τους καθηγητές που είχα τότε στο Λύκειο μου. Στάθηκαν πραγματικά δίπλα μου σε όλη αυτή την πορεία. Γι’ αυτό και θα με ακούτε συχνά να μιλώ δημόσια τόσο για την ψυχική υγεία γενικότερα όσο και ειδικότερα για την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων, καθώς και για την ανάγκη ουσιαστικής παρουσίας ψυχολόγων στα σχολεία.
Φοβηθήκατε;
Έχουν περάσει δεκατρία ή δεκατέσσερα χρόνια από τότε. Δεν θυμάμαι να φοβόμουν, γιατί εκείνη την εποχή λειτουργούσα μέσα στην αφέλεια της ηλικίας μου και δεν αντιλαμβανόμουν πλήρως τη σοβαρότητα της κατάστασης. Εκ των υστέρων, όμως, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι γονείς μου φοβήθηκαν πραγματικά.
Πηγή εικόνας: Eurokinissi
