Με αφορμή την συμμετοχή στη νέα σειρά “Δυο μαύρα πουκάμισα” του Μεγάλου Καναλιού, η Μαρία Νεφέλη Δούκα έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό Gala και τη δημοσιογράφο Πηνελόπη Μασούρη.
Ανάμεσα σε άλλα, η νεαρή ηθοποιός αναφέρθηκε στην απόφαση να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής αλλά και στην ψευδαίσθηση που είχε για τον χώρο και διαψεύστηκε πολύ νωρίς.
Ποια θυμάσαι ως τα πρώτα σου ερεθίσματα σχετικά με την τέχνη;
Νιώθω τυχερή που από μικρή με πήγαιναν οι γονείς μου στο σινεμά και στο θέατρο. Από τα κινούμενα σχέδια μέχρι τα παιδικά μιούζικαλ, έμαθα να καταναλώνω τέχνη και να μου γίνεται απαραίτητη. Μαζί με τα μαθήματα χορού, που έκανα επίσης από μικρή, ήταν τα πρώτα μου ερεθίσματα.
Πότε κατάλαβες ότι η υποκριτική είναι ο αληθινός σου δρόμος και όχι η Νομική, όπου σπούδαζες;
Άρχισα να αμφισβητώ την επιλογή αυτή όταν ταυτόχρονα με το πανεπιστήμιο ασχολούμουν πολύ με τον χορό. Με ένοιαζε περισσότερο να είμαι καλή στις παραστάσεις της σχολής χορού παρά στην εξεταστική. Και κάπου εκεί άρχισα να δραστηριοποιούμαι πιο επαγγελματικά με τον χορό.
Αισθανόμουν, όμως, πως δεν με ολοκλήρωνε μόνο η κίνηση ως έκφραση. Η υποκριτική κάλυψε πιο σφαιρικά την ανάγκη μου να επικοινωνήσω ιδέες και πράγματα που αφορούσαν εμένα και άλλους ανθρώπους. Ένα μέρος που μοιάζει εφικτό να μιλήσεις για το δίκαιο, το άδικο και αλήθειες.
Ποια είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση που είχες στο ξεκίνησα σου ως ηθοποιός και καταρρίφθηκε με τα χρόνια;
Ότι όλοι έχουν εργασιακό ήθος. Αυτό διαψεύδεται από πολύ νωρίς στον χώρο μου, όπως νομίζω και σε κάθε επαγγελματικό κλάδο.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
