Με αφορμή τη συμμετοχή στη σειρά “Παιχνίδια εκδίκησης” του ΑΝΤ1, ο Λευτέρης Πολυχρόνης παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου.
Ανάμεσα σε άλλα, δε, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στις στιγμές που ενδεχομένως μετάνιωσε για το επάγγελμα που αποφάσισε να ακολουθήσει καθώς και στις ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες που διακρίνει στην υποκριτική.
Υπήρξε στιγμή που μετανιώσατε για την απόφαση σας να γίνετε ηθοποιός;
Ναι, βέβαια, έχει υπάρξει στιγμή που μετάνιωσα για την απόφαση μου να γίνω ηθοποιός. Έχουν υπάρξει φορές που έχω πει πως “αν ήξερα να κάνω κάτι άλλο, θα το έκανα”. Όσο, όμως, περνούν τα χρόνια αγαπώ το επάγγελμα όλο και περισσότερο. Αυτή η δουλειά σου δίνει πολύ ωραία πράγματα και όταν αρχίζεις να το εισπράττεις, οι δυσκολίες είναι πολύ πιο αντιμετωπίσιμες. Είναι δούναι και λαβείν.
Έχει λειτουργήσει η υποκριτική ψυχοθεραπευτικά για εσάς;
Μάλλον έχει λειτουργήσει ψυχοθεραπευτικά για μένα η υποκριτική, δεν μπορώ να το ξέρω με σιγουριά. Δεν ξέρω πως λειτουργεί το ασυνείδητο σε αυτές τις καταστάσεις. Όταν πηγαίνω στο γύρισμα, τα ξεχνάω όλα. Και τα προβλήματα που μπορεί να έχω στην καθημερινότητα μου τα αφήνω πίσω.
Ίσως αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι πάντα στη δουλειά μου ένιωθα καλά, γιατί αισθανόμουν πως βρισκόμουν σε ένα φιλικό περιβάλλον και αυτό είναι πολύ βοηθητικό. Ήταν σαν να ήμουν στην παιδική χαρά.
