Για τον ρόλο του Γεράσιμου Μαντά, αλλά και για τη σκοτεινή πραγματικότητα που αυτός αντανακλά, μίλησε ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, με αφορμή την κινηματογραφική μεταφορά της εμβληματικής σειράς «Τι ψυχή θα παραδώσεις, μωρή;», που όπως επισημάνθηκε έχει κόψει πάνω από 70.000 εισιτήρια μέσα στις πρώτες δυόμισι εβδομάδες προβολής.
Ο ηθοποιός εξήγησε πως, παρότι γνώριζε καλά τη θρυλική τηλεοπτική σειρά, επέλεξε συνειδητά να μην την ξαναδεί πριν από τα γυρίσματα. «Είχα δει τη σειρά τότε, δεν ήθελα να την ξαναδώ, μου είχε αρέσει πάρα πολύ και έμεινα με αυτή την αίσθηση. Έτσι κι αλλιώς θα ήταν μια πολύ διαφορετική προσέγγιση, είναι μια ταινία, δεν είναι μια τηλεοπτική σειρά και είναι μετά από πολλά χρόνια, δηλαδή μια τελείως διαφορετική αισθητική. Οπότε δεν ήθελα να πάω με ό,τι θυμόμουν, ας πούμε, ό,τι είχε καθίσει στο μυαλό μου και στην καρδιά μου από τότε», είπε ο έμπειρος ηθοποιός.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον χαρακτήρα που υποδύεται, εξηγώντας τι ήταν αυτό που τον γοήτευσε σε έναν τόσο αντιπαθητικό και ταυτόχρονα επικίνδυνα οικείο ρόλο. «Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος που δεν γράφει πουθενά τι είναι. Δηλαδή, είναι ένας άνθρωπος γύρω μας, από αυτούς τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας. Που εύκολα μπορούμε να του εμπιστευτούμε ένα παιδί.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν διευθυντής ενός ορφανοτροφείου και τώρα μετά από πολλά χρόνια έρχεται στην Αθήνα για την ίδρυση ενός τεράστιου ιδρύματος, με χορηγίες πολλές και από το κράτος και από άλλους, για τα κακοποιημένα παιδιά. Δηλαδή είναι ένας άνθρωπος που δεν σου περνάει ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να έχει τέτοιες διαστροφές. Αυτό λοιπόν μου άρεσε πάρα πολύ γιατί είναι η πραγματικότητα. Είναι αυτό που μπορείς να εμπιστευθείς σε έναν άνθρωπο το παιδί σου και να μη σου περνάει ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να το κοιτάξει λίγο διαφορετικά», είπε.
Στην ερώτηση αν τέτοιοι «Γεράσιμοι Μαντάδες» υπάρχουν και σήμερα, ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος τόνισε ότι συνήθως βρίσκονται μέσα στον στενό οικογενειακό ή οικείο κύκλο του παιδιού. Όπως εξήγησε, εκεί ακριβώς βρίσκεται και το μεγαλύτερο τραύμα, καθώς το παιδί βλέπει να καταρρέει ο κόσμος του και μαθαίνει ότι η αγάπη και η ασφάλεια μπορεί να μετατραπούν σε κάτι οδυνηρό.
Απαντώντας σε σχόλια ότι η ταινία πραγματεύεται ένα «σκληρό» θέμα, ο ηθοποιός σημείωσε πως δεν πρόκειται για σκληρότητα αλλά για πραγματικότητα. «Μου λένε ότι ο Αλέξανδρος Ρήγας ασχολείται με ένα πολύ σκληρό θέμα, και λέω ότι δεν είναι ένα σκληρό θέμα, είναι πραγματικό θέμα. Είναι πραγματικότητα και πρέπει να μιλήσουμε για αυτά τα θέματα», είπε κλείνοντας.
