Σε χαλαρή και κεφάτη διάθεση μίλησε η Κόρα Καρβούνη, καλεσμένη στο “Στούντιο 4” νωρίτερα σήμερα (10/11).
Η ηθοποιός ανέπτυξε τα θεατρικά και τηλεοπτικά της πλάνα για την τρέχουσα σεζόν, αναφέρθηκε στη δίδυμη αδερφή της, ενώ μοιράστηκε και την εμπειρία της από το Δρομοκαΐτειο, όπου χρειάστηκε να φιλοξενηθεί για τις ανάγκες ενός ρόλου.
«Πήγα σε φρενοκομείο αλλά για άλλους λόγους. Πήγα στο Δρομοκαΐτειο για έναν ρόλο. Πέρασα δύο ημέρες με έναν γιατρό, ψυχίατρο που μου έφερνε ασθενείς του να τους παρακολουθήσω, το πώς είναι μαζί του και πώς είναι εκτός», εξήγησε στον Χρήστο Φερεντίνο και την Κατερίνα Καραβάτου.
«Ήταν πολύ σκληρή εμπειρία. Όλο αυτό το έκανα, γιατί έπρεπε να ενσαρκώσω στις “Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας”, όταν πρωτοέγινε αυτή η παράσταση, ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση αλλά και ψύχωση. Είναι ένα περίεργο έργο, γιατί δε μας καταδεικνύει ακριβώς από τι πάσχει το παιδί και έπρεπε να κάνω αυτή την έρευνα για να μπορέσω να καταλάβω τι θα φέρω στην πρόβα στον σκηνοθέτη μου τότε, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. Αλλά δεν ήταν εύκολο».
«Ήταν πολύ δύσκολο, γιατί εκεί κατάλαβα ότι η τρέλα είναι μια πολύ λεπτή ίνα. Η ισορροπία είναι πάρα πολύ μικρή, δηλαδή είναι ένα κούνημα από δω εδώ, το να χάσει κανείς το μυαλό του. Και είχα πραγματικά ανατριχιάσει. Δηλαδή όταν έφυγα θυμάμαι, πήρα το λεωφορείο και όποιον κοίταζα έλεγα “τώρα αυτός θα μπορούσε να είναι τρελός”, “εγώ θα μπορούσα να είμαι τρελή”.
Οι άνθρωποι που συνάντησα μου μιλούσαν με μεγάλη λογική. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό. Και μετά μάθαινα ότι -γιατί στο Δρομοκαΐτειο μπαίνει κανείς με εισαγγελική εντολή- ένα παιδί, ας πούμε, που μου μιλούσε στον γιατρό και έλεγε “δε φταίω εγώ, φταίνε οι γονείς μου”, ότι έχει σκοτώσει τους γονείς του, αλλά αυτός μιλούσε φυσιολογικά. Αυτό ήταν το ανατριχιαστικό», αφηγήθηκε η Κόρα Καρβούνη και η περιγραφή της σόκαρε τους παρουσιαστές.
«Όταν πρέπει να κάνουμε κάτι τόσο ακραίο υποκριτικά, ναι, χρειάζεται μια έρευνα. […] Για κάθε ρόλο όμως οπωσδήποτε γίνεται μια και εσωτερική έρευνα, αλλά και μπορείς να εξερευνήσεις και ταινίες, να δεις ένα άλλο έργο τέχνης που μπορεί να σου δώσει μια έμπνευση και ταυτόχρονα να ψάξεις τον εαυτό σου, που είμαστε ένα όλον. Έχουμε πάρα πολλούς τρόπους που εκφράζουμε το θυμό μας. Κανείς δε θυμώνει με έναν τρόπο. Αν αρχίσετε και παρατηρήσετε τον εαυτό σας, θα έχετε μετά μπροστά σας ένα οπλοστάσιο τεράστιο», κατέληξε επί του θέματος η Κόρα Καρβούνη.
