Καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής «Buongiorno» ήταν σήμερα η Κατερίνα Στανίση. Η γνωστή και δημοφιλής τραγουδίστρια μίλησε για όλα στη Φαίη Σκορδά…
«Η επιτυχία… την κάνει ο κόσμος. Από κει τα ακούμε τα τραγούδια. Άλλο τραγούδι υπολογίζουμε εμείς, άλλο ο κόσμος. Οπότε σε κάθε δίσκο, είχα την τύχη να μένουν και κάποια τραγούδια. Το ‘Δάκρυ’, είναι ένα από τα ωραιότερα ζεϊμπέκικα που έχω πει», είπε αρχικά η Κατερίνα Στανίση.
Η Κατερίνα Στανίση είπε στη συνέχεια: «Εγώ είμαι πολύ με τον κόσμο. Δίνω περισσότερα από ό,τι πρέπει. Γράφω βιβλίο. Ήμουν κατά εγώ σε αυτό, γιατί πολλές φορές μου έχουν κάνει την πρόταση ‘γιατί δεν γράφετε ένα βιβλίο;’. Λέω τώρα ο κόσμος δεν έχει άλλη έννοια, να διαβάζει τι έχω κάνει εγώ, αλλά ξέρεις από μία έτσι πρόταση μίας φίλης μου, πείστηκα. Περισσότερο θέλω να περάσω κάποια πράγματα τα οποία δεν έχω πει και δεν έχουν ακουστεί. Κάποια πράγματα που είναι λανθασμένα, να τα βάλω εγώ στη θέση τους».
Η Κατερίνα Στανίση ανέφερε επίσης: «Έχω φτιάξει τη ζωή μου έτσι όπως μου αρέσει. Ευτυχισμένος γίνεσαι μόνος σου. Κανένας δεν μπορεί να σε κάνει. Νιώθω καλά. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη κι οπωσδήποτε υπάρχουν ατέλειες. Αλλά δεν είμαι και 20, ούτε και θα γίνω με τις πλαστικές. Μου αρέσει ο εαυτός μου έτσι όπως είμαι, γιατί έτσι και δω το παραμορφωμένο θα επηρεαστώ πολύ, θα χαλαστώ. Δεν θα είμαι εγώ. Δεν τα κάνω, όχι. Η θηλυκότητα δεν φεύγει ποτέ. Η ομορφιά, η φρεσκάδα θα φύγει. Η θηλυκότητα, 80 να πας, πάλι φαίνεται η γυναίκα».
Η Κατερίνα Στανίση είπε επίσης: «Σου λέω τα ξέχασα αυτά. Δεν υπάρχουν. Όπως βλέπω όχι δεν θα είμαι ξανά ερωτευμένη με κάποιον άνθρωπο. Δεν θέλω. Κάποιες σχέσεις ήταν καλές. Δεν είχα κάτι να μου δώσουν. Οπότε, δεν έβρισκα κάποιο ενδιαφέρον. Ερχόντουσαν για την Στανίση, όχι την Κατερίνα. Έλεγα μόνη μου είμαι καλύτερα.
Τότε που ήμουν μαζί με κάποιους ανθρώπους δεν είχα τη φροντίδα της μαμάς, ήταν πολύ νέα τότε ακόμα. Δεν νιώθεις το ίδιο με όλους τους ανθρώπους. Έχω αγαπήσει με το ζόρι δύο, τρεις φορές. Έχω καιρό να βγω, από τότε που “έφυγε” ο Παντελής. Δηλαδή να πάω μπουζούκια. Μου αρέσει το σπίτι και η μοναχικότητα, όχι η μοναξιά.
Έχω πνευματικό. Χρόνια έχω. Είμαι με την εκκλησία πολύ δεμένη. Είχα δει την Παναγία όταν ήμουν μικρή, το έχω γράψει στο βιβλίο μου. Αυτό δεν ξεχνιέται. Δεν ξεχνιέται αυτό. Πάντα από την οικογένεια υπήρχε η πίστη.
Στο Θεό, όσο πίστευαν οι άνθρωποι, αλλά θα μπορούσα εγώ να μην το συνεχίσω, να το κρατήσω. Αλλά είδα ότι εκεί υπάρχει αλήθεια μεγάλη. Μόνο η Παναγία με έσωσε από πολλά. Πώς να μην την αγαπώ… Με προσευχές. Μου τρώει πολλές ώρες από την ημέρα μου. Και νιώθω μια αγαλλίαση, τι να σου πω. Την ένταση, την υπερένταση, τη νύχτα, τη δουλειά…».
