Η Κατερίνα Διδασκάλου ήταν καλεσμένη το απόγευμα της Δευτέρας 2/2 στο Στούντιο 4 και, μεταξύ άλλων, μίλησε για τη διαδρομή της, την έννοια της επιτυχίας και φυσικά για το φαινόμενο που λέγεται Άγριες Μέλισσες.
«Κοίταξε, απότομα για μένα δεν είχε έρθει. Όταν ας πούμε στα 40 μου έκανα ταινία με τον Ρομέρ, με τον τεράστιο αυτό σκηνοθέτη, η οποία by the way μπήκε στην Cinémathèque πάλι, την πήρανε, που σημαίνει ότι τη βλέπει κάποιος κόσμος. Πολύ χαίρομαι γι’ αυτό. Εμένα μου είχε δώσει φτερά αυτό. Συμφωνώ μαζί σου ότι η τηλεόραση έχει άλλη δυναμική.
Οι Άγριες Μέλισσες ήτανε crazy, δεν ήταν απλώς επιτυχία. Ήτανε επιτυχία του Καραγιάννη, εξυπνάδα μεγάλη του ΑΝΤ1 που την έπαιξε, μεγάλη τύχη, υπέροχη τύχη για τον Λευτέρη Χαρίτο που του ανατέθηκε… Σαν καλή τύχη, όπου μόνο με πολλή ευγνωμοσύνη το δέχτηκα. Γιατί όταν έχεις λίγη σοφία, αξιωθείς να αποκτήσεις, καταλαβαίνεις ότι η επιτυχία και η ευτυχία στη δουλειά, στην προσωπική ζωή, είναι μόνο αιτία για ευγνωμοσύνη κι όχι αλαζονεία.
Στα νέα παιδιά που γνώρισα στις Μέλισσες, τον Αναστάση Ροϊλό, τον Δημήτρη Τσίκλη που ήρθε στην τρίτη… και τώρα παίζει τον Τρέπλιεφ στο Γλάρο ο Δημήτρης, είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό… είπα παιδιά προσέξτε μη σας πιάσει αλαζονεία. Προσέξτε το. Βεβαίως το ‘χω δει να συμβαίνει. Τι είναι αυτό; Είναι ξαφνικά λέν: “όχι όχι, δεν θα δουλέψω εκεί, δεν μπορώ να δουλέψω αυτό, είμαι μόνο για μεγάλα πράγματα”. Τι θα πει μεγάλα πράγματα άραγε; Τι σημαίνει μεγάλα πράγματα;», είπε η Κατερίνα Διδασκάλου.
