Η Ιόλη Ανδρεάδη, με αφορμή την παράσταση «MANOLIS, καρδιά σε τέσσερις χορδές», που σκηνοθετεί, παραχώρησε συνέντευξη στο ΒΗMagazino και την Έρη Βαρδάκη. Η καταξιωμένη σκηνοθέτρια, με σημαντική διεθνή πορεία, μίλησε για τη διαδρομή της στο θέατρο, αλλά και για τις προκλήσεις που έχει συναντήσει ως γυναίκα στον χώρο.
Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στις σεξιστικές συμπεριφορές που έχει βιώσει, εξηγώντας πως στις πρόβες επιλέγει να λειτουργεί πρωτίστως ως δημιουργός και όχι μέσα από το πρίσμα του φύλου της.
-Στην Ελλάδα έχουμε πολλές σπουδαίες ηθοποιούς, αλλά συγκριτικά λίγες γυναίκες σκηνοθέτριες. Έχετε βρεθεί ποτέ αντιμέτωπη με σεξιστικές συμπεριφορές στον χώρο;
Έχω συνηθίσει να δουλεύω χωρίς να λαμβάνω υπ’ όψιν το φύλο μου. Αν εξαιρέσεις ότι όταν νιώθω άνετα με έναν θίασο μπορεί να φορέσω τα φουστανάκια μου, να ντυθώ άνετα όπως ντύνομαι και στη ζωή μου, κατά τα άλλα πιο πολύ νιώθω πως στην πρόβα πάω ως ένα μυαλό και ένα σώμα και λιγότερο πως πάω ως “γυναίκα”. Ίσως να είναι και μηχανισμός άμυνας αυτός. Σεξιστικές συμπεριφορές, πάντως, κατά κανόνα έχω βιώσει εκτός πρόβας.
-Υπήρξε ποτέ μια στιγμή που αμφισβητήσατε την επιλογή σας να ακολουθήσετε το θέατρο;
Ούτε μία στιγμή. Μόνο μπροστά σε κομβικές ώρες της ζωής, μέσα στα νοσοκομεία, όπου έχω βρεθεί είτε για εμένα, είτε για αγαπημένα πρόσωπα, σκέφτομαι πόσο σπουδαία τέχνη είναι η Ιατρική, πόσο πιο σπουδαία και μεγάλη και κεντρική από το θέατρο ή τη μουσική ή τη ζωγραφική.
